علل و عوامل خطر خارش واژن بدون ترشح

علل خارش واژن بدون ترشح متفاوت است و معنای آنها همیشه پاتولوژیک نیست.

در بیشتر موارد، این علامت به گونه ای است که منجر به نگرانی نمی شود، اما مهم است که وجود آن را دست کم نگیرید، به خصوص اگر تمایل به عود دارد. در واقع، برخی از بیماری‌های زمینه‌ای نیاز به درمان خاص و به موقع برای کاهش خطر عوارض احتمالی دارند، در حالی که سایر اختلالات جزئی و/یا گذرا هستند و این امکان را فراهم می‌کند که روش ساده‌تری برای توقف یا جلوگیری از خارش واژن بدون ترشح داشته باشیم.

ارزیابی این تظاهرات – ضروری برای ایجاد درمان صحیح با هدف رفع علت محرک – باید توسط متخصص زنان انجام شود و معمولاً شامل شرح حال پزشکی و معاینه فیزیکی است.

چه چیزی باعث خارش واژن بدون نشت می شود؟

علل اصلی خارش واژن بدون ترشح عبارتند از:

• ولوواژینیت غیر عفونی
• تحریک بعد از اپیلاسیون صمیمی
• تعریق
• اگزما
• پدیکولوز پوبیس _
• تب خال ناحیه تناسلی
• لیکن اسکلروزوس
• مشاوره استرس و اختلالات روان تنی

ولوواژینیت غیر عفونی

ولوواژینیت التهاب همزمان واژن ( واژینیت ) و ولوو ( ولویت ) است. علل غیر عفونی این فرآیند التهابی حدود ۳۰ درصد موارد را شامل می شود و شامل تحریکات، تغییرات هورمونی و ریزتروماهای ناشی از ساییدگی های ناشی از روغن کاری ناکافی در حین مقاربت، اصطکاک ناشی از لباس های خیلی تنگ و استفاده طولانی مدت از نوار بهداشتی داخلی است. دوره های زمانی

ولوواژینیت غیر عفونی می تواند ناشی از حساسیت بیش از حد یا واکنش های تحریک کننده فرج و مخاط واژن باشد. استفاده بیش از حد از پاک کننده ها و دوش های صمیمی خطر ابتلا به این اختلال را تا حد زیادی افزایش می دهد. در افراد مستعد، قرار گرفتن در معرض مواد شیمیایی خاص در حمام‌های حباب‌دار و صابون‌ها حتی می‌تواند باعث واکنش آلرژیک شود.

دسته عوامل حساس کننده بالقوه نیز شامل اسپری ها یا عطرهای بهداشتی، نرم کننده ها، رنگ ها و افزودنی های موجود در شوینده ها می شود. گاهی اوقات، ممکن است در اثر استفاده از روان کننده ها یا کرم های واژینال ، کاندوم های لاتکس، تحریک ایجاد شود.اسپرم کش ها ، حلقه های واژینال کنترل بارداری ، دیافراگم ها یا دستگاه های داخل رحمی. در بیماران بی اختیاری یا بستری، بهداشت نامناسب می تواند باعث التهاب مزمن فرج شود که در اثر تحریک شیمیایی از ادرار یا مدفوع ایجاد می شود .

ولوواژینیت غیر عفونی می تواند به دلایل فیزیکی مانند ساییدگی ناشی از روانکاری ناکافی در حین مقاربت، محرک های مکانیکی طولانی مدت یا اصطکاک ناشی از لباس های خیلی تنگ، به خصوص اگر از مواد مصنوعی ساخته شده باشد، ایجاد شود.

حتی تماس طولانی مدت با یک جسم خارجی – که با کاندوم ، تامپون، باقی مانده کاغذ توالت یا دانه های شن نشان داده می شود – می تواند باعث ولوواژینیت غیر اختصاصی شود.

عدم تعادل فرج و محیط واژن نیز می تواند به سرکوب سیستم ایمنی و بیماری های سیستمیک مانند دیابت بستگی داشته باشد . سایر عوامل خطر برای ولوواژینیت شامل استفاده طولانی مدت از برخی داروها مانند آنتی بیوتیک ها و کورتیکواستروئیدها است .

تغییرات هورمونی نیز می تواند باعث بروز ولوواژینیت شود. به عنوان مثال، پس از یائسگی، کاهش قابل توجه استروژن باعث نازک شدن واژن و افزایش حساسیت به التهاب ( واژینیت آتروفیک ) می شود. تغییرات هورمونی ممکن است در موارد دیگر مانند پس از زایمان یا در دوران شیردهی نیز رخ دهد . کاهش استروژن همچنین می‌تواند توسط برخی درمان‌ها، مانند برداشتن تخمدان‌ها با جراحی ، پرتودهی لگن و شیمی‌درمانی ایجاد شود .

در برخی موارد، ولوواژینیت غیر عفونی می‌تواند توسط عوامل روان‌شناختی (مانند زندگی جنسی نامطلوب یا تصاویر افسردگی) مورد حمایت قرار گیرد.

تحریکات ناشی از حذف موهای زائد

تیغ تیغ می تواند پوستی را که مخصوصاً در ناحیه بیکینی ظریف است تحریک کرده و مستعد ایجاد جوش ها یا التهابات ناخوشایند پوستی، بثورات ، چروک ها و زخم های کوچک می شود. تحریک ناشی از برداشتن موی صمیمی معمولاً شامل سوزش، ناراحتی و قرمزی می شود، به خصوص اگر پوست واکنشی یا بسیار حساس باشد. در نهایت، اگر پوست به اندازه کافی هیدراته و لایه برداری نشود، موهایی که دوباره رشد می کنند می توانند رشد کنند. همه این اتفاقات می توانند خارش شدید صمیمی و بدون ضرر ایجاد کنند. همچنین کرم موبر و اپیلاسیون گاهی اوقات می تواند زمینه ساز تظاهرات آزاردهنده و مشکل ساز مانند فولیکولیت (التهاب فولیکول های مو ) و موهای زیر پوستی شود.

تعریق

در ناحیه تناسلی، تعریق می تواند باعث خارش در کشاله ران و فرج شود، به خصوص اگر غدد آپوکرین به ویژه فعال باشند. این فرآیند طبیعی است و به تنظیم دمای بدن کمک می کند . با این حال، تعریق بیش از حد می تواند باعث تحریک و ناراحتی شود و منجر به خارش واژن بدون ترشح شود.

اگزما

اگزمای تناسلی زنان یک اصطلاح چتر برای چندین نوع بیماری پوستی است که با خارش و قرمزی مشخص می شود که می تواند بر فرج و واژن تأثیر بگذارد که عبارتند از:

• درماتیت آتوپیک
• درماتیت سبورئیک
• درماتیت تماسی آلرژیک
• درماتیت تماسی تحریک کننده

پدیکولوز ناحیه تناسلی

پدیکولوزیس یک آلودگی پوستی است که توسط شپش ، حشرات کوچکی که به عنوان انگل عمل می کنند، ایجاد می شود . شپش ها از خون انسان تغذیه می کنند و در موها تکثیر می شوند و به لطف قلاب هایی که روی پاهایشان قرار می گیرد به راحتی روی آن حرکت می کنند. شپش ناحیه تناسلی از طریق تماس جنسی یا استفاده از حوله و ملحفه مشترک منتقل می شود .

برخی از بیماران دارای بریدگی، لنفادنوپاتی منطقه ای و عفونت های موضعی کوچک هستند. علائم نادر اما مشخصه آلودگی، ظهور ماکول های خاکستری مایل به آبی (نقاط سرولی) روی شکم، تنه و ران ها است. این ماکول ها به دلیل عمل ترشح بزاق تزریق شده در طول وعده غذایی انگل هستند. یکی دیگر از نشانه های حمایت از پدیکولوز، انتشار مدفوع خارج شده از شپش به رنگ قهوه ای زنگ زده تیره، شبیه توده های دقیق، روی پوست یا روی لباس زیر است.

تب خال ناحیه تناسلی

تبخال تناسلی یک بیماری عفونی است که توسط ویروس هرپس سیمپلکس ( HSV ) ایجاد می شود. این عفونت باعث ایجاد تاول و زخم های دردناک در پوشش یا پوست اندام تناسلی و نواحی اطراف آن می شود.

معمولاً قبل از ظهور این ضایعات پوستی، احساس سوزش و گزگز آزاردهنده در محل ورود عامل عفونی، یعنی در سطح مخاط یا پوست اندام تناسلی و نواحی اطراف ایجاد می شود. وزیکول ها باعث خارش و ناراحتی می شوند . در عرض چند روز، آنها می توانند فرسایش پیدا کنند، محتویات خود را بریزند و زخم های دردناکی را ایجاد کنند که می توانند با هم ترکیب شوند. این لحظه مصادف با مرحله حداکثر مسری بودن است .

با پیشرفت بیماری، زخم های باقی مانده از پارگی ضایعات بولوز خشک می شوند . به این ترتیب دلمه هایی تشکیل می شود که به تدریج بهبود می یابند تا زمانی که ناپدید شوند، درست مانند این که برای ضایعات تبخال وقتی روی لب ظاهر می شود.

ضایعات تبخال تناسلی معمولاً پس از ۳-۴ هفته عود می کنند . با این حال، در برخی موارد، وزیکول ها می توانند بارها و بارها با یک روند چرخه ای ظاهر شوند (یعنی ظاهر می شوند، پس از ۱۰-۱۵ روز ناپدید می شوند و سپس دوباره ظاهر می شوند). در مقایسه با ضایعات تناسلی راجعه، وزیکول های اولیه معمولاً دردناک تر و گسترده تر هستند. با این حال، ضایعات تناسلی مکرر می‌تواند با تظاهرات پیش‌درآمد جدی همراه باشد و همچنین می‌تواند روی باسن، کشاله ران یا ران‌ها تأثیر بگذارد.

لیکن اسکلروزوس

لیکن اسکلروزوس اختلالی است که منجر به خارش و زخم در ناحیه اطراف مقعد و اندام تناسلی می شود، اما می تواند قفسه سینه و بازوها را نیز درگیر کند. در زنان بالای ۵۰ سال و در دختران قبل از بلوغ شایع تر است.

علت مشخص نیست، اما می تواند یک بیماری خود ایمنی و/یا مربوط به عدم تعادل هورمونی، به ویژه استروژن باشد.

این همیشه علامت دار نیست، اما می تواند خود را از طریق موارد زیر نشان دهد:

• خارش شدید فرج
• خارش، درد یا خونریزی از مقعد، به ویژه با حرکات روده
• درد در هنگام دخول واژن
• مشکل و/یا درد با ادرار کردن
• فوران تاولی
• کبودی آسان ، پارگی و خونریزی
• زخم های اطراف فرج و مقعد

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد

هنگامی که بروز می کند، خارش واژن یا فرج بدون ترشح غیر طبیعی نباید نگران کننده باشد. با این حال، همیشه توصیه می شود با متخصص زنان خود تماس بگیرید ، به خصوص اگر خارش واژن بیش از چند روز طول بکشد یا اگر دوره ها با فرکانس مشخص یا برای یک دوره مداوم عود کنند ، برای حذف یا شناسایی هر گونه شرایط پاتولوژیک مسئول آن. . چیزی که ممکن است یک مشکل جزئی مانند سوختگی با تیغ به نظر برسد، در واقع می تواند چیز جدی تری باشد، مانند تبخال تناسلی. بدون دست کم گرفتن که استفاده از درمان نادرست می تواند باعث تحریک بیشتر قسمت شود و باعث ناراحتی بیشتر شود.

ارزیابی عموماً شامل جمع‌آوری داده‌های آنامنستیک (تاریخچه کامل پزشکی بیمار) و معاینه زنان است که در طی آن قسمت تحتانی دستگاه تناسلی زنان بررسی می‌شود.

درمان و پیشگیری

درمان خارش واژن بدون ترشح به دلایل خاص انجام می شود.

به طور کلی، با توجه به توصیه های پزشکی، رویکردهای حل مشکل ممکن است شامل موارد زیر باشد:

ولوواژینیت غیر عفونی

• در صورت بروز پدیده‌های آلرژیک یا تحریک‌کننده، باید از استفاده از صابون‌های قلیایی بیش از حد یا صابون‌های غنی از رنگ‌ها و داروهای موضعی غیر ضروری (مانند عطرها یا دئودورانت‌ها و کرم‌های موبر صمیمیت) بر روی فرج و همچنین معلق کردن فرج خودداری شود . استفاده از ماده حساس کننده که باعث واکنش شده است. اگر علائم متوسط ​​یا شدید باشد، پزشک ممکن است درمان دارویی مبتنی بر ضد التهاب و یا آنتی هیستامین های خوراکی برای کاهش احساس خارش تجویز کند.
• استفاده از پاک کننده های صمیمی نباید بیش از حد انجام شود: این عادت می تواند سیستم ایمنی طبیعی واژن و فلور میکروبی ساپروفیت را تغییر دهد . اگر التهاب مزمن به دلیل استراحت در رختخواب یا بی اختیاری باشد، ممکن است حفظ بهداشت بهتر فرج، خشک کردن دقیق پوست و غشاهای مخاطی پس از توالت مفید باشد. تعویض مکرر لباس زیر و پوشیدن لباس های نخی گشاد رطوبت موضعی و تکثیر میکروارگانیسم های بیماری زا را کاهش می دهد.
• استفاده از لباس‌های خیلی تنگ یا غیر قابل تنفس و همچنین تحریک ولوواژینیت می‌تواند زمان بهبودی را طولانی‌تر کند.

تحریک بعد از اپیلاسیون صمیمی

• برای جلوگیری از عفونت یا سایر مشکلات به شرایط بهداشتی بهینه احترام بگذارید. اگر پوست شما تحریک شده یا حساس است، قرار ملاقات خود را با حذف موهای زائد کشاله ران (هر روشی که انتخاب می کنید) به تعویق بیاندازید.
• تیغ های یکبار مصرف را ترجیح دهید، زیرا بهداشتی تر و ایمن تر هستند. کناره های کشاله ران را با فوم اصلاح بپوشانید تا تیرگی آن نرم شود و به لغزش بهتر تیغه کمک کند.
• هنگام استفاده از تیغ برای رفع موهای زائد کشاله ران، در نواحی “ناهموار” با احتیاط عمل کنید. برای جلوگیری از خطر بریدگی و ریزتروما، تیغ را خیلی سریع از روی پوست رد نکنید: حداقل ۱۵ دقیقه برای رفع موهای زائد کشاله ران محاسبه کنید.
• هنگام استفاده از کرم موبر، اگر موها به راحتی کنده نمی شوند، با آب گرم بشویید و با حوله بمالید، مالش ندهید.
• برای جلوگیری از تحریک، قبل و بلافاصله پس از اپیلاسیون کشاله ران، توصیه می شود از لوسیون های الکلی استفاده نکنید و حداقل به مدت ۱۲ ساعت از صابون، محصولات مبتنی بر الکل (مانند دئودورانت ها) یا سایر مواد تحریک کننده خودداری کنید. همچنین مراقب باشید خود را در معرض نور خورشید قرار ندهید. روز اول پس از اپیلاسیون کشاله ران، پوشیدن لباس زیر نخی برای جلوگیری از قرمزی و عوارض جانبی توصیه می شود.
• رفع موهای زائد کشاله ران می تواند باعث قرمزی شود که معمولا در عرض چند ساعت از بین می رود. به همین دلیل، در پایان درمان، استفاده از کرم مرطوب کننده یا ژل تسکین دهنده (مانند روغن بادام شیرین ، کره نارگیل ، آلوئه، گل همیشه بهار ، بابونه ، روی و دی اکسید تیتانیوم ) برای تسریع روند پوست توصیه می شود. تعمیر. روز اول پس از اپیلاسیون صمیمی، پوشیدن لباس زیر نخی برای تنفس پوست توصیه می شود. برای کاهش ناراحتی، از لباس‌هایی که خیلی تنگ و ناراحت‌کننده هستند نیز باید اجتناب شود.

تعریق

اگر تعریق علت خارش واژن بدون ترشح باشد، باید پس از حمام یا دوش گرفتن از بین برود. علاوه بر این، برای جلوگیری از این مشکل، توصیه می شود استفاده از نوار بهداشتی یا آستر شورت را محدود کنید و در صورت لزوم، آنها را به طور مکرر تعویض کنید. بهتر است لباس زیری را انتخاب کنید که تعرق مناسب را تضمین کند و ناحیه تناسلی را تحریک نکند. بنابراین، استفاده از کتانی پنبه ای خالص ترجیحاً سفید ترجیح داده شود. این پارچه طبیعی امکان اکسیژن رسانی صحیح به بافت را فراهم می کند و رکود رطوبت را محدود می کند. از صابون های خیلی تهاجمی استفاده نکنید و از استفاده مداوم از دستمال مرطوب دئودورانت و صابون های اسیدی با pH خودداری کنید.   

اگزما

در مورد خارش واژن بدون ترشحات ثانویه به اگزما، مهم است که با پزشک مشورت کنید: محصول نامناسب می تواند باعث افزایش تحریک و ایجاد مشکلات بیشتر شود. علاوه بر درمان مناسب، یک سبک زندگی سالم می تواند به تسکین علائم کمک کند.

پدیکولوز پوبیس

در صورت ایجاد پدیکولوز، استفاده به موقع از محصولات پدیکولوسیت نشان داده شده است. اینها را می توان در ترکیب با برداشتن مکانیکی دقیق نیت ها ، با شانه ای با دندانه های غیرقابل تغییر شکل و متراکم، که قادر به کشیدن تخم ها و شپش های کشته شده در امتداد مو است، استفاده کرد. ناپدید شدن nits زنده (قابل زندگی) برای جلوگیری از آلودگی مجدد مهم است. یک روش ساده برای پیشگیری شامل شستن ملحفه ها و لباس ها در دمای بالای ۶۰ درجه سانتیگراد و فرو بردن شانه ها و برس ها در آب داغ است.

تب خال ناحیه تناسلی

درمان های موجود در حال حاضر تبخال تناسلی نمی توانند عفونت را برای همیشه درمان کنند. با این حال، درمان مبتنی بر داروهای ضد ویروسی برای کاهش عواقب بیماری ضروری است و همچنان در کاهش علائم و کوتاه کردن زمان بهبودی موثر است. به طور خاص، داروهایی که برای درمان عفونت تبخال توصیه می شود، داروهایی هستند که حاوی آسیکلوویر ، والاسیکلوویر و فامسیکلوویر هستند .

این مواد فعال مانع از تکثیر ویروس می شوند، بنابراین مدت زمان آن را کاهش می دهند و دوره های بیماری را کمتر می کنند. با این حال، داروهای ضد ویروسی حضور ویروس نهفته را کاملاً از بین نمی‌برند، و همچنین شدت و دفعات عود را پس از پایان چرخه درمانی تغییر نمی‌دهند.

لیکن اسکلروزوس

لیکن اسکلروزوس می تواند باعث ایجاد اسکار دائمی شود و اگر به درستی درمان نشود معمولاً با گذشت زمان بدتر می شود. این بیماری قابل درمان نیست، بنابراین درمان طولانی مدت که توسط پزشک تنظیم شده است، با هدف تسکین علائم، از جمله خارش واژن بدون ترشح است. درمان استاندارد شامل کورتیکواستروئیدهای موضعی یا سیستمیک برای کاهش التهاب و داروهای ضد افسردگی سه حلقه ای با دوز پایین برای کاهش درد است.

منبع: women health mag, WHO

ترشحات واژن

ویژگی ترشحات واژن

ترشحات فیزیولوژیکی واژینال سفید، شفاف و رشته ای، با  بوی  نامطبوع  و جدا از خارش ، سوزش یا تحریک به نظر می رسد. این تلفات را می توان در زمان تخمک گذاری (حدود نیمی از سیکل قاعدگی ) و همچنین همزمان با هیجانات جنسی، مصرف قرص های ضد بارداری خوراکی ،  بارداری  و گاهی در ماه های قبل از  قاعدگی  (ظاهر اولین قاعدگی) ثبت کرد.

در زمان تخمک گذاری، ترشحات واژن – علاوه بر فراوانی بیشتر – قلیایی و آبکی تر می شود و ویسکوزیته آن را کاهش می دهد تا عبور احتمالی اسپرم  و  لقاح  سلول  تخمک  تسهیل شود . از نقطه نظر ساختاری، در واقع،  مخاط دهانه رحم  به عنوان یک ساختار میکروفیلامنتی بافته شده در یک شبکه ظاهر می شود. در طی مراحل مختلف چرخه قاعدگی، شبکه های این شبکه سفت می شوند (قوم چسبناک) و گشاد می شوند (قوم آب)، به ترتیب مانع یا تسهیل صعود اسپرم به سمت حفره رحم و لوله های فالوپ (محلی که معمولاً لقاح انجام می شود). مکان).

همانطور که گفته شد، موکوس دهانه رحم علاوه بر شل شدن بیشتر، در مرحله تخمک گذاری قلیایی تر می شود تا اسیدیته معمولی کانال واژن را خنثی کند  و شانس بقای اسپرم را افزایش دهد.

ترشحات پاتولوژیک واژن

ویژگی ها و انواع ترشحات پاتولوژیک واژن

در برخی شرایط، همانطور که در مورد اختلالات و بیماری ها به ویژه با منشاء عفونی رخ می دهد، می توان شاهد ایجاد ترشحات به اصطلاح پاتولوژیک واژن بود. این تلفات بسته به عاملی که باعث آنها می شود، ویژگی های متفاوتی به خود می گیرند. در اینجا چند نمونه آورده شده است:

• ترشحات مایل به زرد و کرمی ( عفونت گنوکوکی )؛
• ترشحات کف آلود واژینال زرد-سبز همراه با  خارش و سوزش ( عفونت تریکوموناس )؛
• ترشحات سفید، مایل به خاکستری، کف آلود، با بوی بد بویژه پس از رابطه جنسی یا رعایت بهداشت صمیمی (  واژینوز باکتریایی ، عفونت گاردنرلا واژینالیس ).
• ترشحات متوسط ​​واژن که به خوبی به دیواره ها می چسبند، همراه با خارش و سوزش شدید، سفید و با قوام کازئوسی، شبیه به “پنیر نرم” (کاندیدیاز).
• ترشحات مخاطی چرکی واژن، همراه با درد در حین مقاربت ( عفونت های کلامیدیا یا  اوره آپلاسما اوره لیتیکوم ).

بسیاری از این شرایط معمولاً با بیماری‌های مقاربتی همراه هستند  و با اختلالات ادراری همراه هستند. علاوه بر رابطه جنسی بی‌وقفه و محافظت نشده، یک عامل خطر مهم به دلیل رعایت بهداشت صمیمی بیش از حد یا ناکافی است که فلور طبیعی واژن را تغییر می‌دهد  و مستعد عفونت می‌شود.

علل

علل احتمالی ترشحات پاتولوژیک واژن چیست؟

واژینیت تنها توسط عوامل بیماری زا ایجاد نمی شود. تغییرات محیط واژن که باعث بروز این اختلال می شود ممکن است به دلیل بیماری های سیستمیک مانند دیابت و استفاده از برخی داروها مانند آنتی بیوتیک ها و کورتون ها باشد .

علائم مشترک اشکال مختلف واژینیت عبارتند از: خارش، قرمزی و ناراحتی در ناحیه تناسلی (به ویژه در صورت وجود کاندیدیاز)، درد در هنگام ادرار کردن و  مقاربت جنسی، و خونریزی کوچک واژن در خارج از  دوره قاعدگی .

خارش واژن چیست؟

قبل از ادامه، به اختصار یادآوری می کنیم که واژن مجرای غشایی عضلانی است که دهانه رحم را به اندام تناسلی خارجی زن متصل می کند که مجموعاً (لابیا بزرگ و کوچک، گوشت ادراری، کلیتوریس ، دهلیز واژن ) نامیده می شود.

دلایل احتمالی خارش واژن چیست؟

به طور کلی، خارش واژن یک اختلال با علل متعدد است . این بدان معنی است که اغلب اوقات چندین علت ریشه ای، از جمله یک جزء روانی خاص را تشخیص می دهد.

بیماری ها و عفونت های مقاربتی

خارش صمیمی یکی از علائم بارز بسیاری از بیماری های مقاربتی یا سایر عفونت های واژن است . اینها عبارتند از کاندیدا – بیماری ناشی از قارچی به همین نام، که با ترشحات غلیظ و سفید رنگ واژن ، مشابه محصولات لبنی همراه است – و تریکومونیازیس ، که در آن ترشحات واژن ظاهری کف آلود، زرد مایل به سبز و گاهی تند و زننده پیدا می کند. بو عفونت های گاردنرلا یا کلامیدیا نیز می توانند باعث خارش واژن شوند.

کاندیدیازیس غیر مقاربتی

در پایان، مایلیم به شما یادآوری کنیم که رژیم غذایی سرشار از قند، دیابت ، استرس ، استفاده از آنتی بیوتیک ها یا داروهای ضد بارداری استروژن- پروژسترون و ضعف سیستم ایمنی می تواند باعث شود که کاندیدا – از یک غذاخوری معمولی – به یک فرصت طلب تبدیل شود. انگل – در میان چیزهای دیگر – همچنین خارش آزار دهنده واژن را تعیین می کند. بنابراین، در این مورد، کاندیدیازیس از طریق جنسی منتقل نمی شود، بلکه از علل درون بدن منشا می گیرد.

علل دیگر

سایر علل خارش واژن با علت عمدتاً ارگانیک به شرح زیر است(Nivin Todd, MD ):

• دیابت؛
• تغییرات هورمونی یا تغذیه ای که منجر به کراروزیس می شود.
• یائسگی (در پاسخ به کاهش استروژن، دیواره واژن خشک تر و نازک تر می شود).
• بارداری (همچنین در این مورد، تغییرات هورمونی می تواند ریزمحیط واژن را تغییر دهد و باعث ایجاد احساس خارش آزاردهنده شود).
• واژینیت ؛
• بارتولینیت;
• pinworms (” کرم ” کودکان)؛
• واژینوز باکتریایی ؛
• حساسیت آلرژیک به لباس‌ها، داروها یا مواد شوینده خاص (از جمله مواردی که برای شستن لباس‌های زیر استفاده می‌شوند)

علل احتمالی خارش واژن

خارش واژن یکی از علائم شایع یا احتمالی این بیماری ها است

علل شایع

• زگیل

نادر است

• کاندیدا
• درماتیت
• دیابت
• بیماری التهابی لگن
• یائسگی
• اکسیوریازیس
• پسوریازیس
• سندرم در شوگرن
• تریکوموناس
• واژینیت
• واژینوز باکتریال

با کلیک بر روی آسیب شناسی مورد علاقه خود، می توانید اطلاعات بیشتری در مورد منشاء آن و علائم مشخص کننده آن بخوانید. خارش واژن همچنین می تواند یک علامت معمولی از بیماری های دیگر باشد که در پایگاه داده ما گنجانده نشده است و بنابراین فهرست نشده است.

مراقبت و درمان

چگونه خارش واژن را درمان می کنید؟

درمان خارش واژن ارتباط نزدیکی با درمان علتی دارد که باعث آن شده است.

در صورت تمایل، می‌توان با درمان‌های علامتی که شامل استفاده از کرم‌ها یا محصولاتی برای استفاده موضعی بر اساس بی‌حس کننده‌های موضعی – مانند، برای مثال، لیدوکائین – یا بر اساس مواد نرم‌کننده است که می‌تواند خارش و سوزش را تسکین دهد، مداخله کرد.

اگر علت خارش منشا عفونی باشد، بسته به عامل بیماری زا، پزشک ممکن است تصمیم به تجویز داروهای ضد قارچ یا داروهای آنتی بیوتیکی بگیرد

جلوگیری

چگونه می توان از خارش واژن جلوگیری کرد؟

برای حفظ تعادل فلور واژن مهم است:

• نواحی صمیمی را به درستی تمیز کنید. بهداشت شخصی ضعیف و پاکسازی وسواسی هر دو به تغییر میکرو فلور محلی کمک می کنند. استفاده از صابون با pH فیزیولوژیکی (۴ یا ۵) توصیه می شود، در حالی که دئودورانت های صمیمی و دوش های داخلی باید محدود شود.
• از پوشیدن لباس‌های زیر مصنوعی و لباس‌هایی مانند شلوار جین یا شلوار خیلی تنگ خودداری کنید، زیرا رطوبت و گرما را حفظ می‌کنند و شرایط را برای رشد میکروارگانیسم‌های مضر ایجاد می‌کنند. همین امر در مورد آستر شورت نیز صدق می کند که در روزهای شلوغ باید مرتباً تعویض شوند . مالش مداوم لباس به اندام تناسلی نیز می تواند باعث تحریک و خارش موضعی شود. به همین دلیل توصیه می شود پنبه ای را انتخاب کنید که در مقایسه با الیاف مصنوعی ، تعریق بهتری را تضمین می کند.
• همیشه از کاندوم برای رابطه جنسی معمولی استفاده کنید. در صورت مشکوک بودن به عفونت (که با علائمی مانند خارش واژن و ترشحات بدبو مشخص می شود) استراحت جنسی تا زمان تشخیص پزشکی و در صورت مثبت بودن تا پایان هر گونه آنتی بیوتیک درمانی مهم است . همیشه درمان را به شریک زندگی خود ادامه دهید، حتی اگر آنها بدون علامت باشند .
• از استفاده از حوله و لباس زیر با هم، در منزل، هتل یا هر شرایط دیگری خودداری کنید.
• از ماندن طولانی مدت در لباس حمام خیس خودداری کنید.
• هنگام خشک کردن و تمیز کردن اندام های خصوصی خود، همیشه باید حرکتی را انجام دهید که از جلو به عقب باشد و نه برعکس. این برای جلوگیری از انتقال آسان و خطرناک باکتری ها از راست روده به واژن است.
• از یک رژیم غذایی سالم و متعادل پیروی کنید (به ویژه مصرف شیرینی ها و قندهای ساده را کاهش دهید – رژیم غذایی کاندیدا را ببینید ).
• به خودتان اجازه دهید گاه به گاه استراحت کنید و تمرینات بدنی منظم را انجام دهید . این توجه کوچک به بدن شما با اثربخشی ایمنی بهتر جبران خواهد شد.
• خارش واژن می تواند نیاز به خاراندن نواحی آسیب دیده را برای کاهش آن تحریک کند. با این حال، مهم است که برای مقاومت در برابر محرک تلاش کنید تا مشکل را بیشتر تشدید نکنید. در صورت وجود خارش، در هنگام آمیزش جنسی، استفاده از کاندوم، برای جلوگیری از ابتلا یا انتقال بیماری های مقاربتی و احتمالاً روان کننده برای جلوگیری از تشدید ناراحتی و خارش توصیه می شود .
• ترشحات فیزیولوژیکی واژینال سفید، شفاف و رشته ای، با بوی نامطبوع و جدا از خارش واژن و فرج به نظر می رسد. اگر ترشحات خصوصیات غیرمعمولی مانند بوی بد، رنگ غیرطبیعی (زرد، خاکستری، سبز، قرمز)، ظاهری کرمی یا کفی به خود بگیرد، مهم است که در اسرع وقت به پزشک مراجعه کنید

علل

علت خارش واژن چیست؟

از آنجایی که خارش واژن یک علامت ثانویه بسیاری از بیماری های اولیه است، علل آن می تواند متفاوت و ناهمگن باشد.

برخی از نمونه‌ها عبارتند از:

1. حساسیت به پاک‌کننده‌ها یا شوینده‌های بدن ،
2. فلور واژن تغییر یافته،
3. آنتی‌بیوتیک‌ها،
4. مصرف  قرص‌های ضدبارداری خوراکی ،
5. کاندیدیازیس،
6. دیابت،
7. رژیم غذایی سرشار از قند،
8. کاهش  استروژن،
9. بارداری،
10. بیماری‌های مقاربتی،
11. یائسگی،
12. سیستم ایمنی ضعیف،
13. استرس،
14. واژینیت،
15. واژینوز،
16. تریکومونیازیس،
17. خشکی .

علائم مرتبط

چه علائم دیگری می تواند با خارش واژن همراه باشد؟

خارش واژن، علاوه بر ایجاد احساس ناخوشایند که منجر به خاراندن می شود، می تواند با تورم، تحریک و قرمزی موضعی همراه باشد. شدت خارش با توجه به عنصر علتی که زمینه آن را دارد متفاوت است و با مقیاسی از مقادیر ایده آل و ذهنی ارزیابی می شود که در خفیف، متوسط، متوسط ​​و مداوم قابل اندازه گیری است.

داروهای درمان خارش واژن

داروهای درمان خارش واژن(medicines to treat vaginal itching) قبل از شروع هر گونه درمان دارویی و درمانی، خانمی که از خارش واژن شکایت دارد، باید از اولین تظاهرات علائم با پزشک خود تماس بگیرد. به این ترتیب متخصص می تواند علت محرک را شناسایی کند و در نتیجه مناسب ترین درمان را برای بیمار تجویز کند.

با این حال، باید به خاطر داشت که خارش واژن به طور کلی نباید بیش از حد نگران کننده باشد، حتی اگر، گاهی اوقات، می تواند نشانه روشن عفونت های باکتریایی یا قارچی یا آسیب شناسی های جدی باشد.

به طور کلی، داروهایی که بیشتر برای کاهش خارش استفاده می شوند، داروهایی هستند که بر پایه بی حس کننده های موضعی مانند لیدوکائین یا بر پایه کورتیکواستروئیدها (درمان علامتی) هستند. حتی استفاده از نرم کننده ها نیز می تواند برای تسکین مفید باشد.

بسته به علت محرک، پزشک ممکن است تصمیم به تجویز داروهای آنتی بیوتیکی (هنگامی که خارش ناشی از عفونت های باکتریایی باشد)، داروهای ضد مویکوتیک (اگر خارش ناشی از عفونت های قارچی باشد ) یا درمان جایگزین هورمونی (در صورتی که خارش واژن ایجاد شده باشد را تجویز کند). توسط واژینیت آتروفیک ).

مواد نرم کننده و بی حس کننده

برای تسکین خارش، ممکن است استفاده از محصولات موضعی بر اساس مواد نرم کننده یا مواد فعال با اثر بی حس کننده موضعی مانند لیدوکائین و پراموکائین مفید باشد.

کورتیکواستروئیدها داروهای درمان خارش واژن

در برخی موارد، پزشک ممکن است استفاده از داروهای کورتیکواستروئیدی را به شکل کرم تجویز کند که ممکن است برای تسکین خارش مفید باشد. از جمله مواد موثره ای که می توان در درمان خارش ناحیه تناسلی استفاده کرد، هیدروکورتیزون است .

لطفاً توجه داشته باشید : استفاده از کورتیکواستروئیدها فقط در صورت تجویز پزشک باید انجام شود.

داروهای آنتی بیوتیک

زمانی که پزشک عفونت باکتریایی را به عنوان علت خارش واژن تشخیص دهد، ممکن است پزشک داروهای آنتی بیوتیکی تجویز کند. بسته به مورد، درمان می تواند موضعی (استفاده از تخمک های واژینال ، کرم های واژینال و غیره) یا سیستمیک (استفاده از کپسول یا قرص برای مصرف خوراکی، محلول های خوراکی و غیره) باشد.

در میان مواد فعال قابل استفاده مترونیدازول و تینیدازول را می‌توان یافت .

داروهای ضد قارچ درمان خارش واژن

هنگامی که خارش واژن نشانه عفونت قارچی است – به عنوان مثال، از Candida spp ، ممکن است پزشک داروهای ضد قارچی تجویز کند.

همچنین در این مورد می توان از ضد قارچ ها به صورت موضعی ( تخم مرغ ، کرم، کپسول و دوش واژینال ) یا سیستمیک (کپسول، قرص، محلول خوراکی و غیره) استفاده کرد.

در میان پرمصرف‌ترین مواد فعال، ضد قارچ‌هایی از نوع آزول مانند مترونیدازول، کلوتریمازول ، فلوکونازول و غیره یا نیستاتین یافت می‌شود . دومی یک داروی آنتی بیوتیک با اثر ضد قارچی است که به صورت موضعی (واژینال) در درمان ولوواژینیت کاندیدا استفاده می شود.

در حال حاضر، به لطف پیشرفت های جراحی، واژینوپلاستی نتایج خوبی را تضمین می کند.

بررسی مختصر واژن

واژن کانال فیبرومیسکولار است که رحم را با دنیای خارج وصل می کند. به طور دقیق، این در ارتباط با دهانه رحم است که قسمت پایینی رحم را نشان می دهد. از نقطه نظر عملکردی، واژن ناحیه آناتومیکی است که مسئول میزبانی اسپرم مرد پس از انزال، در حین رابطه جنسی است.

واژینوپلاستی چیست؟

واژینوپلاستی یک عمل جراحی است که بسته به شرایط می تواند برای ساخت ، بازسازی یا جوانسازی واژن استفاده شود.

واژینوپلاستی نمونه ای از ژنیتوپلاستی است که در آن ژنیتوپلاستی هر عمل جراحی برای ساخت، بازسازی یا جوانسازی اندام تناسلی است.

جراحی تغییر جنسیت

واژینوپلاستی ممکن است در جراحی های درمانی (برای درمان بیماری های مربوط به واژن)، جراحی های زیبایی (برای بهبود ظاهر واژن) یا جراحی تغییر جنسیت کاربرد داشته باشد.

به طور خاص، واژینوپلاستی می تواند برای موارد زیر استفاده شود:

• بازگرداندن آناتومی طبیعی واژن ، پس از درمان رادیوتراپی یا برداشتن تومورهای تومور یا آبسه های ایجاد شده روی واژن.
• اصلاح نقایص مادرزادی واژن . اصلاح نقایص مادرزادی واژن ممکن است شامل پیوند بافت همولوگ یا پیوند مواد پروتز باشد .
• درمان به اصطلاح شلی واژن پس از زایمان ، وضعیتی که بر تون عضلات واژن تأثیر می گذارد و می تواند بر زندگی جنسی زنان تأثیر بگذارد.
• واژن را پس از ضربه شدید یا آسیب دیدگی به او ترمیم کنید. ترمیم واژنی که دچار تروما یا آسیب شده است می‌تواند شامل اصلاح نقص‌های مادرزادی، پیوند بافت همولوگ یا پیوند مواد مصنوعی باشد.
• ساختن واژن در صورت عدم وجود آن به دلیل آژنزیس . Agenesis اصطلاحی پزشکی است که فقدان کامل یک اندام را به دنبال یک خطا در طول رشد جنینی توصیف می کند .
• اصلاح هیپوپلازی واژن ناشی از آژنزی مولرین. منظور پزشکان با عبارت “مولری آژنزیس” یک بیماری مادرزادی است که با عدم وجود رحم و ناهنجاری کم و بیش شدید واژن مشخص می شود.
• دوره های سیستوسل یا رکتوسل را درمان کنید . سیستوسل و رکتوسل دو وضعیت پزشکی هستند که واژن را درگیر می کند. در واقع، اولی مربوط به لغزش مثانه از محل طبیعی خود به سمت واژن است، در حالی که مورد دوم مربوط به سر خوردن راست روده از موقعیت طبیعی خود به سمت واژن است. واژینوپلاستی که به مناسبت سیستوسل یا رکتوسل انجام می شود می تواند شامل پیوند بافت همولوگ یا پیوند مواد پروتز باشد.
• ساخت واژن در مردانی که می خواهند جنسیت خود را تغییر دهند یا در افراد دارای نوعی شرایط بین جنسیتی . افراد تحت تأثیر اینترسکس افرادی هستند که تعیین جنسیت آنها غیرممکن است و بسته به روش درمانی اتخاذ شده می توانند مرد یا زن شوند.
  کلاسیک ترین مثال از یک بیماری بین جنسیتی، به اصطلاح سندرم موریس (یا سندرم عدم حساسیت آندروژن ) است.

آماده سازی

واژینوپلاستی نیاز به آمادگی خاصی دارد که شامل موارد زیر است:

• آزمایش خون و ادرار . آنها برای ارزیابی وضعیت کلی سلامت بیمار احتمالی و همچنین مناسب بودن او برای روش های جراحی استفاده می شوند.
• الکتروکاردیوگرام . این همان هدف آزمایش خون و ادرار
• جلسه پزشک و بیمار . در این مناسبت، پزشکی که باید واژینوپلاستی را انجام دهد شخصاً شایستگی بیمار را برای عمل ارزیابی می کند. با جزئیات بیشتر، در مورد:
  • درمان های دارویی در حال پیشرفت است. در طی یک عمل جراحی مانند واژینوپلاستی، تمام درمان‌های دارویی که روند طبیعی انعقاد خون را تغییر می‌دهند ( آسپرین ، وارفارین و غیره) باید به حالت تعلیق درآیند، زیرا ممکن است باعث از دست دادن خون جدی شوند.
  • آلرژی به داروها، آرام بخش ها و بی حس کننده ها . برای دکتری که عمل را انجام می دهد، آگاهی از این اختلالات برای موفقیت واژینوپلاستی اطلاعات ضروری است، زیرا انجام این جراحی مستلزم استفاده از داروهای آرامبخش، بیهوشی و غیره است.
  • وجود بیماری مزمن یا بیماری قلبی . وجود احتمالی این شرایط نشان‌دهنده یک وضعیت سلامت مخاطره‌آمیز است که برای آن هرگونه مداخله جراحی با تهاجمی خاص منع مصرف دارد.
• ارائه پزشکی تمام جزئیات مربوط به واژینوپلاستی، از دستورالعمل های قبل از عمل (به اطلاعات بیشتر مراجعه کنید) تا زمان بهبودی، گذراندن مراحل و خطرات احتمالی . به عنوان یک قاعده، اگر بیمار برای جراحی واژینوپلاستی مناسب باشد، تمام این اطلاعات را دریافت می کند.

به طور کلی، اگر بیمار برای انجام واژینوپلاستی مناسب باشد، پزشک ترتیبی می دهد که ۱ تا ۲ هفته بعد انجام شود.

دستورالعمل های قبل از عمل

منظور ما از دستورالعمل های قبل از عمل مجموعه ای از نشانه هایی است که بیمار باید در روزهای قبل از یک عمل جراحی خاص رعایت کند.

دستورالعمل های قبل از عمل بخش بسیار مهمی از آمادگی برای جراحی است. به همین دلیل است که آنها مستحق مطالعه بیشتر هستند.
در مورد واژینوپلاستی، دستورالعمل های قبل از عمل برای بیماران آینده عبارتند از:

• سیگار را ترک کنید (البته اگر بیمار سیگاری باشد این منطقی است). سیگار کشیدن خطر عفونت ناشی از برش های جراحی ایجاد شده در طول واژینوپلاستیرا افزایش می دهدعلاوه بر این، خون رسانی به پوست را تغییر می دهد و این امر روند بهبود برش های فوق را کند می کند.
  به گفته متخصصان صنعت، بیماران سیگاری باید حداقل ۲ هفته قبل از عمل از استعمال دخانیات پرهیز کنند و حداقل تا ۲ هفته پس از عمل آن را اجرا کنند.
• از چند روز پس از واژینوپلاستی، هر گونه درمان دارویی را که روند طبیعی لخته شدن خون را تغییر می دهد، به طور موقت قطع کنید (بنابراین، درمان های مبتنی بر آسپرین، وارفارین ، هپارین و غیره را به حالت تعلیق در آورید).
• در روز عمل خود را با ناشتا بودن کامل حداقل به مدت ۸ ساعت معرفی کنید . به این معنی که اگر واژینوپلاستی در صبح برنامه ریزی شده باشد، آخرین وعده غذایی که بیمار می تواند بخورد شام روز قبل از عمل است.
  روزه بخشی از دستورالعمل های قبل از عمل جراحی است که نیاز به بیهوشی عمومی دارد یا در شرایط خاص ممکن است به بیهوشی عمومی نیاز باشد (این مورد در واژینوپلاستی است).
• از یکی از اقوام یا دوستان نزدیک خود در روز انجام عمل کمک بخواهید ، به خصوص در مورد رفتن به خانه بعد از عمل.

روش جراحی واژینوپلاستی

به ترتیب زمانی، یک عمل کلاسیک واژینوپلاستی شامل موارد زیر است:

• آماده کردن بیمار با روپوش به جای لباس.
• اسکان بیمار در میز عمل که مخصوص او تهیه شده است.
• بیهوشی و انتظار برای اثرات آن ;
• عمل های واقعی واژن

تکنیک های جراحی مختلفی برای انجام عمل واژینوپلاستی وجود دارد . انتخاب روش جراحی به هیچ وجه تصادفی نیست، بلکه اولاً به هدف واژینوپلاستی و ثانیاً به آمادگی پزشک معالج بستگی دارد.

بیهوشی

در طی واژینوپلاستی، بیهوشی می تواند موضعی یا عمومی باشد.

انتخاب بین بیهوشی عمومی و بی حسی موضعی به عهده جراح است که عمل را انجام می دهد. این انتخاب تحت تأثیر عواملی مانند پیچیدگی عمل واژینوپلاستی، سن بیمار، تجربه جراح در عمل تحت بیهوشی موضعی یا بیهوشی عمومی است. یک پزشک متخصص بیهوشی از اجرای عملی بیهوشی – عمومی یا موضعی – مراقبت می کند.

بیهوشی عمومی

بیهوشی عمومی باعث به خواب رفتن بیمار می شود. بنابراین در طی عمل های واژینوپلاستی که تحت بیهوشی عمومی انجام می شود، بیماران کاملاً بیهوش هستند.

بی حسی موضعی

در حین عمل جراحی واژینوپلاستی که تحت بی حسی موضعی انجام می شود، بیماران کاملا هوشیار هستند، اما هیچ دردی را در جایی که جراح عمل می کند احساس نمی کنند.
به عنوان یک قاعده، تجویز داروهای بی حسی موضعی از طریق تزریق در مجاورت ناحیه شرمگاهی انجام می شود.

تکنیک های جراحی واژینوپلاستی: آنها چیست؟

• تکنیک جراحی ترمیمی . پس از برداشتن جراحی یا پرتودرمانی رشد تومور یا آبسه روی واژن نشان داده می شود.
• تکنیک جراحی مکلندو . هنگامی که نیاز به انجام پیوند بافت همولوگ وجود دارد مفید است.
• تکنیک جراحی با استفاده از کاتتر فولی (بالون واژینوپلاستی). این یکی از تکنیک های جراحی است که برای ایجاد واژن (نئوواژین) از هیچ کار می کند.
• تکنیک جراحی Vecchietti. این دارو برای درمان آژنزیس مولرین نشان داده شده است.

واژینوپلاستی چقدر طول می کشد؟

روش‌های واژینوپلاستی بسته به پیچیدگی مداخله می‌تواند از ۱ تا بیش از ۲ ساعت طول بکشد (هرچه هدف واژینوپلاستی از نظر عملیاتی پیچیده‌تر باشد و کل پروسه طولانی‌تر باشد).

کدام پزشک متخصص فرنولوپلاستی را انجام می دهد؟

چهره های حرفه ای که در انجام واژینوپلاستی آموزش دیده اند، جراحان پلاستیک هستند که آموزش های ویژه ای در ساخت ، بازسازی و بازسازی اندام تناسلی دارند.

بعد از رویه

در پایان عمل واژینوپلاستی، بستری شدن در بیمارستان پیش بینی شده است . مدت این بستری به پیچیدگی عمل جراحی بستگی دارد: هرچه این عمل پیچیده تر باشد، مدت اقامت بعدی در بیمارستان طولانی تر می شود.
به طور کلی، طول مدت بستری پس از واژینوپلاستی می تواند از چند ساعت، برای عمل های کم عارضه (مانند: درمان سستی پس از زایمان )، تا چند روز ، برای روش های تهاجمی تر (مانند ساختن نئوواژین) متغیر باشد.

احساسات بعد از عمل

به عنوان یک قاعده، چند ساعت اول بعد از واژینوپلاستی با احساس دردناک در واژن مشخص می شود . با توجه به عمل جراحی و ناپدید شدن اثرات بیهوشی، این درد موقتی است (۱-۲ روز، برای عمل های پیچیده تر، چند روز بیشتر، برای عمل های تهاجمی تر) و تا حد زیادی با مسکن های سنتی تر قابل کنترل است ( مثلاً : ایبوپروفن یا پاراستامول ).
جدای از درد، سایر احساسات معمول فاز پس از واژینوپلاستی، آنهایی هستند که با بیهوشی عمومی همراه هستند (اگر این عمل بیهوشی بود.به تصویب رسید)؛ این احساسات معمولاً برای چند ساعت در محل قرار می گیرند: خستگی ، گیجی ، عدم تعادل، رفلکس آهسته و سردرد .

علائم بعد از عمل

چند ساعت پس از واژینوپلاستی، ناحیه آناتومیکی که جراح روی آن کار می‌کرد ممکن است متورم شود و نشانه‌هایی از هماتوم با اندازه متغیر را نشان دهد. تورم و کبودی هر دو موقتی هستند. زمان اقامت آنها با توجه به تهاجمی بودن جراحی متفاوت است.

بایدها و نبایدها بعد از واژینوپلاستی

پس از عمل واژینوپلاستی، بیمار باید حداقل ۴-۶ هفته از فعالیت جنسی خودداری کند . مدت زمان دقیق پرهیز از فعالیت جنسی (دوباره) به پیچیدگی جراحی بستگی دارد.
رعایت پرهیز از فعالیت جنسی برای بهبود مناسب زخم های جراحی و بهبودی کامل توسط بیمار بسیار مهم است.
در مورد خاص زنانی که به دلیل شلی واژن پس از زایمان تحت عمل واژینوپلاستی قرار می‌گیرند، مرحله بعد از عمل شامل انجام تمرینات کگل برای تقویت عضلات کف لگن نیز می‌شود .

بازیابی کامل: چقدر طول می کشد؟

بهبودی کامل از یک عمل جراحی نه چندان پیچیده واژینوپلاستی حدود ۳ ماه طول می کشد .
به طور کلی، هر چه پیچیدگی عمل بیشتر شود، زمان بهبودی کامل بیشتر می شود.

خطرات و عوارض واژینوپلاستی

واژینوپلاستی می تواند منجر به برخی عوارض جانبی یا عوارض واقعی شود . با این حال، خطر این اتفاق بسیار کم است . بنابراین در نهایت می توان واژینوپلاستی را یک عمل جراحی فراتر از ایمن دانست .

خطرات واژینوپلاستی: آنها در جزئیات چیست؟

واژینوپلاستی خطرات کلاسیک مرتبط با هر عمل جراحی را ارائه می‌کند – که می‌توان آن را عمومی تعریف کرد – به علاوه برخی از خطرات خاص (که منظور ما از خاص، معمولی واژینوپلاستی است).
خطرات عمومی عبارتند از:

• خونریزی بیش از حد در حین جراحی؛
• عفونت یک برش جراحی؛
• ترومبوز ورید عمقی ؛
• واکنش نامطلوب به داروهای بیهوشی؛
• تشکیل اسکارهای آشکار؛
• تشکیل لخته های خون خطرناک .

با این حال، خطرات خاص عبارتند از:

• آسیب به هر عصب واقع در نزدیکی واژن؛
• فروپاشی واژن ؛
• تورم کلیتوریس که حتی می تواند منجر به نکروز آن شود.
• افتادگی واژن؛
• فیستول رکتوواژینال؛
• بی اختیاری ادرار ؛
• استعداد ابتلا به عفونت های ادراری .

موارد منع مصرف

واژینوپلاستی موارد منع مصرف دارد . به طور دقیق، اجرای آن در موارد زیر نشان داده نشده است:

• زنانی که باردار هستند یا قصد بارداری دارند. واژینوپلاستی شامل تغییراتی در واژن است، به طوری که زایمان حتی دردناک تر و دشوارتر از آنچه که هست می شود.
• همه افراد مبتلا به بیماری مزمن یا بیماری قلبی . در چنین افرادی که سلامت آنها مطلوب نیست، یک عمل جراحی مانند واژینوپلاستی می تواند منجر به مرگ شود.

نتایج

به لطف پیشرفت های اخیر در جراحی، امروزه جراحی واژینوپلاستی در اکثر موارد نتایج مطلوب را تضمین می کند.

کیست بارتولین چیست

کیست بارتولین (Bartholin’s cyst) شکلی گرد است که در انتهای تحتانی چین‌های پوستی فرج ( لابیا بزرگ و مینور)، در طرفین دهلیز واژن ایجاد می‌شود.

برای دانستن بیشتر: غدد بارتولن – آناتومی و عملکردهاکیست بارتولین به دنبال انسداد مجرای دفعی ایجاد می شود که باعث بزرگ شدن غده به دلیل رکود یا ایستایی ماده چسبناک در همان مجرا می شود. این مایع معمولاً برای کمک به روان کردن مجرای واژن در هنگام تحریک جنسی تولید می شود.

علل و عوامل خطر

کیست بارتولینی در دسته تشکیلات کیستیک ولو قرار می گیرد .

غدد بارتولین دو غده کوچک بیضی شکل یا گرد هستند که به طور عمیق و متقارن (یکی در هر طرف) در نزدیکی دیواره های جانبی و خلفی روزنه واژن قرار گرفته اند. عملکرد آنها ترشح یک مایع چسبناک و شفاف برای روان کردن مجرای واژن در طول رابطه جنسی است. گاهی اوقات مجاری دفعی که این مایع به طور معمول از آن ها جاری می شود مسدود می شود و در نتیجه کیست بارتولین تشکیل می شود. دلیل وقوع این پدیده همیشه مشخص نیست .

در برخی موارد، کیست بارتولین با آسیب های تروماتیک، عفونت ها و فرآیندهای التهابی مرتبط است. در موارد کمتر، این عارضه ناشی از رشد غیر طبیعی بافت‌ها در دستگاه تناسلی (ناهنجاری مادرزادی) یا یک بیماری مقاربتی مانند سوزاک و کلامیدیا است.

چه کسی بیشتر در معرض خطر است

کیست‌های بارتولینی شایع‌ترین تشکیلات کیستیک فرج را نشان می‌دهند: این عارضه حدود ۲ درصد از زنان ، معمولاً بین ۲۰ تا ۳۰ سال را تحت تأثیر قرار می‌دهد . اما با گذشت زمان، این محبت با احتمال کمتری خود را نشان می دهد.

در زنان پیش از یائسگی ، در واقع، غدد بارتولین تحت یک چرخش فیزیولوژیکی قرار می گیرند. به همین دلیل، ظهور احتمالی ندول یا توده فرج نیاز به بیوپسی اکسیزیونی دارد تا از وجود تومور بدخیم جلوگیری شود .

علائم کیست بارتولینی

اکثر کیست‌های بارتولین هیچ علامتی ایجاد نمی‌کنند، اما اگر بزرگ شوند می‌توانند هنگام نشستن، راه رفتن یا داشتن رابطه جنسی ناراحت‌کننده باشند.

کیست بارتولین: نحوه نمایش آنها

اکثر کیست های بارتولین یک طرفه هستند. در کنار منافذ واژن، ممکن است تورم شبیه یک توده، بدون درد و قابل لمس مشاهده شود.

کیست بارتولینی ظاهر طبیعی اندام تناسلی خارجی را تغییر می‌دهد یا حتی تغییر شکل می‌دهد: وقتی بزرگ هستند، این تشکیلات لابیا بزرگ را در سمت آسیب دیده متسع می‌کنند و باعث عدم تقارن فرج می‌شوند .

علاوه بر این ، اگر کیست بارتولین تحت تأثیر یک فرآیند عفونی قرار گیرد، تورم ، قرمزی ، درد بسیار شدید و تب ممکن است رخ دهد .

کیست بارتولین: شایع ترین علائم

هنگامی که کیست بارتولین ابعاد کوچکی داشته باشد، می تواند برای مدت طولانی بدون علامت باقی بماند.

با این حال، اگر ضایعه بسیار بزرگ شود، می تواند باعث تحریک فرج ، دیسپارونی و حساسیت در هنگام راه رفتن شود . ادرار کردن نیز ممکن است دشوار شود.

گاهی اوقات وجود کیست بارتولین با تولید ترشحات واژن (معمولاً مایل به زرد) همراه است.

عوارض و آسیب شناسی های همراه

هنگامی که مایع موجود در کیست بارتولین عفونی می شود، آبسه می تواند ایجاد شود (جمع آوری چرک به دلیل نفوذ میکروب های خاص ، اغلب اشریشیا کلی ، نایسریا گونوره و کلامیدیا تراکوماتیس ). در این صورت بروز برخی خطوط تب و درد بسیار شدید امکان پذیر است.

آبسه های غده بارتولین به لمس حساس هستند، بسیار بزرگ می شوند (به اندازه یک گردو می رسند) و باعث قرمزی پوست پوشانده می شوند.

تشخیص کیست بارتولینی

ارزیابی کیست بارتولن نیاز به معاینه پزشکی متخصص دارد. با معاینه فیزیکی، متخصص زنان می تواند طبقه بندی تشخیصی صحیح را انجام دهد و مناسب ترین درمان را برای مورد مورد نظر نشان دهد.

در زنان بالای ۴۰ سال، تقریباً همیشه بیوپسی اکسیزیونال برای رد سرطان واژن انجام می شود.

معاینه لگن

اگر کیست بارتولین به اندازه کافی بزرگ باشد یا علائم ایجاد کند، پزشک می تواند آن را مشاهده کند یا در طول معاینه زنان آن را لمس کند. علاوه بر این، با ظاهر آن، او می تواند تشخیص دهد که آیا آلوده است.

در صورت بروز عفونت

در صورت وجود ترشح، پزشک ممکن است نمونه ای را به آزمایشگاه بفرستد تا وجود یا عدم وجود عفونت ها، از جمله بیماری های مقاربتی را بررسی کند. اگر آبسه ایجاد شده باشد، پزشکان مایع آبسه را نیز کشت می دهند.

بیوپسی

در برخی موارد، علائم سرطان واژن شبیه کیست بارتولین است. بنابراین، پزشک ممکن است نمونه‌برداری از ضایعه را در زیر میکروسکوپ بررسی کرده و آن را مشخص کند.

معمولاً در صورتی که زن بالای ۴۰ سال سن داشته باشد و کیست نامنظم به نظر برسد یا برجستگی داشته باشد، بیوپسی انجام می شود.

تشخیص های افتراقی کیست بارتولینی

تشخیص افتراقی با سایر ضایعات کیستیک و جامد ولو انجام می شود، مانند:

• کیست های انکلوژن اپیدرمی (تورم های گرد و بدون علامت واقع در لابیا ماژور).
• هیدروآدنوم پاپیلاری (نئوپلاسم خوش خیم که از غدد عرق که عمدتاً در لابیا مینور قرار دارد) ایجاد می شود.
• فیبروم ؛
• لیپوم ;
• کیست مجاری اسکنه.

به ندرت، تومورهای فرج از تغییر شکل نئوپلاستیک اجزای اپیتلیال غده بارتولین منشاء می گیرند. لازم به ذکر است که این آسیب شناسی ممکن است با عفونت ویروس پاپیلومای انسانی مرتبط باشد .

تومور غده بارتولین معمولاً به صورت رشد نا منظم، ندولار و دائماً قابل لمس فرج ظاهر می شود. بعداً علائم بالینی مانند بریدگی، درد و خارش ظاهر می شود. ضایعه ممکن است نکروزه یا زخمی شود و گاهی باعث خونریزی یا ترشحات آبکی واژن شود.

درمان و راه حل

به طور کلی، کیست بارتولین زمانی که اندازه متوسطی داشته باشد نیازی به درمان ندارد، ناراحتی ایجاد نمی کند و در معرض عفونت های مکرر قرار نمی گیرد.

با این حال، اگر ضایعه علامت دار یا آبسه باشد، پزشک ممکن است استفاده از درمان جراحی را با استفاده از درناژ، با یا بدون تخلیه کامل غده (بارتولینکتومی) نشان دهد.

کیست بارتولن بدون علامت

هنگامی که کیست بارتولن هیچ علامتی ایجاد نمی کند یا شامل بیماری های خفیف و قابل تحمل می شود، می توان حمام نشستن موضعی با آب داغ انجام داد . این تمرین اثر آرام بخشی دارد و می تواند در کاهش ازدحام در منطقه مفید باشد. از طرف دیگر، می توانید خود را در یک وان حمام غوطه ور کنید که چند سانتی متر از آب داغ پر شده است.

حمام نشستن موضعی باید ۳ یا ۴ بار در روز انجام شود و برای مفید بودن هر کدام باید ۱۰ تا ۱۵ دقیقه طول بکشد. گاهی با این درمان کیست ها پس از چند روز از بین می روند. با این حال، اگر حمام سیتز بی اثر است، باید با پزشک خود مشورت کنید.

کیست بارتولین علامت دار: جراحی

درمان جراحی در زنان زیر ۴۰ سال که دارای کیست بارتولین علامتدار هستند اندیکاسیون دارد.

معمولاً تخلیه تشکیل کیستیک بی اثر است، زیرا تمایل به اصلاح دارد.

ترجیحاً ایجاد شکافی از مجرای غده به سطح فرج نشان داده شده است تا در صورت پر شدن مجدد کیست بارتولین بتوان آن را تخلیه کرد.

جراح می تواند به یکی از روش های زیر عمل کند:

• درناژ جراحی با کاتتر Word : یک برش کوچک در کیست ایجاد می‌شود تا بتوان یک لوله کوچک (کاتتر) با نوعی بالون در انتهای آن وارد کرد. هنگامی که کاتتر در جای خود قرار گرفت، باد می شود و کاتتر به مدت ۴-۶ هفته در جای خود باقی می ماند تا قبل از برداشتن یک دهانه دائمی تشکیل شود. وجود کاتتر مانع از فعالیت های طبیعی زن نمی شود، اگرچه مقاربت جنسی می تواند آزاردهنده باشد.
• کیسه‌دار شدن : شامل برش کوچکی از کیست و بیرون‌کشیدن دیواره‌های آن است (اصولاً لبه‌های داخلی ضایعه به سطح فرج بخیه می‌شوند). این روش ممکن است نیاز به بیهوشی عمومی داشته باشد.

به دنبال این مداخلات، بیمار ممکن است نشتی را روی لباس زیر مشاهده کند. اینها چیزی نیستند جز ترشحاتی که از کیست بارتولین در حین تخلیه آن خارج می شود. چند بار در روز حمام نشستن ولرم می تواند به تسکین ناراحتی و تسریع بهبودی کمک کند.

در برخی موارد، درمان ممکن است شامل برداشتن کامل کیست بارتولین ( بارتولینکتومی ) و بازسازی آناتومی طبیعی لابروم آسیب دیده باشد.

عود و مدیریت عوارض

• اگر کیست بارتولین به آبسه تبدیل شده باشد، درمان آنتی بیوتیکی کافی توسط پزشک تجویز می‌شود و به دنبال آن زهکشی برای جلوگیری از خروج مواد چرکی ، با یا بدون برداشتن غده آسیب دیده، تجویز می‌شود. این رویکرد باعث بهبود ناگهانی درد فرج می شود . پس از جراحی، دیواره‌های کیست جمع می‌شوند و روزنه جدیدی برای ترشحات باقی می‌ماند. از طرف دیگر، کیست بارتولین عفونی را می‌توان با جراحی بارتولینکتومی خارج کرد .
• صرف نظر از درمان، گاهی اوقات کیست بارتولین عود می کند. در صورت عود، ممکن است کیسه‌داری نشان داده شود، یعنی غده‌ای که تحت تأثیر فرآیند پاتولوژیک قرار گرفته است برش داده می‌شود و باز گذاشته می‌شود تا اجازه تخلیه مداوم داده شود و از رکود مایع در داخل جلوگیری شود.

پیشگیری

مهم ترین قانون پیشگیری از کیست بارتولین، رعایت بهداشت اندام تناسلی است : بنابراین، باید به نظافت موضعی دقیق و روزانه توجه کرد و مهمتر از همه در تابستان تعویض مکرر لباس زیر ضروری است.

یکی دیگر از عادت های خوب برای کاهش خطر ابتلا به عفونت های تناسلی ، پرهیز از استفاده از نوارهای بهداشتی و آستر شورت در طول روز است، در صورت عدم لزوم. اینها در واقع مانع تعرق صحیح پوست می شوند. به همین دلیل، استفاده از لباس های مصنوعی و لباس های زیر تنگ توصیه نمی شود : مالش مداوم پارچه روی پوست می تواند باعث تحریکات موضعی شود.

یکی دیگر از اقدامات پیشگیرانه مفید برای پیشگیری از کیست بارتولین، استفاده از کاندوم در هر زمان نزدیکی با همسرتان است. انجام رابطه جنسی ایمن می تواند به کاهش احتمال ابتلا به عفونت کیست و تشکیل آبسه غدد بارتولین کمک کند.

چه چیزی عادی است

چرا واژن بو می دهد؟

در شرایط بهداشتی، درجاتی از بوی واژن طبیعی و غیر قابل اجتناب است.

درست مانند سایر قسمت های بدن ما، واژن نیز بر اساس آنچه می خوریم و می پوشیم، بو منتشر می کند. علاوه بر این، بوی آن تحت تأثیر سلامت عمومی، تغییرات هورمونی، داروها، میکروبیوتا و ترشحات است. به عنوان مثال، در طول تحریک جنسی، ممکن است تغییر کند و شدیدتر شود. علاوه بر این، واژن یک محل بدن گرم است، با اکوسیستم متعادل و ظریف خود (کامل با فلور باکتریایی بدبو) که در آن غدد لنفاوی و غدد وجود دارد.

با این حال، زمانی که بوی واژن طبیعی است، هرگز نباید آن را ناخوشایند تلقی کرد .

بوی طبیعی واژن چیست؟

بوی واژن زمانی که در محدوده زیر قرار می گیرد می تواند طبیعی در نظر گرفته شود:

• بوی واژن تخمیر شده یا اسیدی : به بوی مشخص شده توسط فلور طبیعی واژن اطلاق می شود . باکتری های خوب با تولید اسید لاکتیک، پراکسید هیدروژن و سایر مواد برای دور نگه داشتن میکروارگانیسم های مضر به سلامت واژن کمک می کنند .
• بوی فلزی مبهم واژن : می تواند به دلیل خون قاعدگی باشد (توجه: خون حاوی آهن است که بوی فلز را توضیح می دهد). حتی تماس با مایع منی می تواند درک بوی فلزی را تشدید کند، زیرا می تواند PH واژن را تغییر دهد.
• بوی تلخ و شیرین واژن : بوی تند و تند می تواند به تغییر در اکوسیستم واژن هم از نظر تعادل pH و هم از نظر ترکیب فلور که آن را پر می کند بستگی داشته باشد.
• بوی “شیمیایی” واژن ، شبیه بوی سفید کننده: بوی “شیمیایی” را می توان به نشت ادرار به داخل لباس زیر یا اطراف فرج نسبت داد . با این حال، در برخی موارد، می تواند نشانه عفونت باکتریایی نیز باشد.

علل و عوامل خطر

علل سوزش واژن چیست؟

سوزش واژن علامتی است که می تواند از دوران کودکی رخ دهد و می تواند دلایل مختلفی داشته باشد.

واژینیت

التهاب واژن ( واژینیت ) اختلالی است که دلایل زیادی دارد .

اغلب، این وضعیت با افزایش pH موضعی (برای مثال، به دلیل خون قاعدگی یا اسپرم پس از مقاربت ) و با تغییر فلور میکروبی واژن (کاهش لاکتوباسیل‌های ثانویه به بهداشت شخصی نامناسب یا استفاده از داروها) بهبود می‌یابد. مانند آنتی بیوتیک ها یا کورتیکواستروئیدها ).

این شرایط مستعد تکثیر میکروارگانیسم های بیماری زا بوده و مخاط واژن را در برابر حملات عفونی آسیب پذیرتر می کند . عوامل مسئول واژینیت می توانند قارچ ها (مانند کاندیدا آلبیکنس )، باکتری ها ( گاردنلا واژینالیس ، استرپتوکوک ها ، استافیلوکوک ها و غیره)، تک یاخته ها (مانند تریکوموناس واژینالیس ) و به ندرت ویروس ها (مانند هرپس سیمپلکس ) باشند.

واژینیت همچنین می تواند ناشی از واکنش های حساسیت و تحریک باشد از مخاط واژن از جمله عواملی که می تواند باعث ایجاد این اختلال شود، استفاده بیش از حد از پاک کننده های صمیمی، دوش واژینال، اسپری ها یا عطرهای بهداشتی، نرم کننده ها و شوینده های لباسشویی است.

گاهی اوقات، ممکن است در اثر استفاده از روان کننده ها یا کاندوم های لاتکس تحریک شود.

واژینیت همچنین می تواند به دلایل فیزیکی ایجاد شود، مانند ساییدگی های ناشی از روانکاری ناکافی در طول رابطه جنسی یا اصطکاک ناشی از لباس های خیلی تنگ، به خصوص اگر از مواد مصنوعی ساخته شده باشد. تماس طولانی مدت با یک جسم خارجی (مانند تامپون، باقی مانده دستمال توالت یا دانه های شن) نیز می تواند باعث التهاب شود.در سطح واژن

واژینوز باکتریال

به طور معمول، در زنان در سنین باروری، لاکتوباسیل ها اجزای اصلی فلور میکروبی واژن هستند. کلونیزاسیون توسط این باکتری ها معمولاً محافظتی است، زیرا PH واژن را در مقادیر طبیعی (بین ۳٫۸ تا ۴٫۲) حفظ می کند و از رشد بیش از حد میکروارگانیسم های بیماری زا جلوگیری می کند. با این حال، در حضور موقعیت‌هایی که می‌توانند اکوسیستم واژن را تغییر دهند، اندام‌های تناسلی می‌توانند آسیب‌پذیر باشند.

واژینوز باکتریایی یک عفونت تناسلی بسیار شایع است که با اختلال میکروبی واژن مشخص می شود که باعث افزایش باکتری های بیماری زا می شود. اغلب، وجود آن با خارش نشان داده می شودسوزش و افزایش ترشحات واژن (ترشحات همگن سفید مایل به خاکستری که با بوی بد مشخص می شود ).

گر نادیده گرفته شود، واژینوز باکتریایی می تواند منجر به عوارض زنان و همچنین انتقال بیماری های گسترده از طریق رابطه جنسی شود.

بیماری های مقاربتی

سوزش واژن اغلب اولین علامت عفونت مقاربتی مانند تبخال تناسلی ، سوزاک ، تریکومونیازیس و کلامیدیا است .

یائسگی

در زنان در سنین باروری، سطوح بالای استروژن ضخامت مخاط واژن را حفظ می کند و دفاع موضعی را تقویت می کند. پس از رسیدن به یائسگی، کاهش فیزیولوژیکی در تولید این هورمون ها باعث نازک شدن دیواره های واژن می شود و می تواند منجر به مشکلاتی مانند خشکی، خارش و تحریک ( واژینیت آتروفیک ) شود.
تغییرات هورمونی که پس از زایمان یا در طول شیردهی رخ می دهد نیز می تواند باعث ایجاد سوزش واژن شود. کاهش استروژن همچنین می‌تواند با برخی درمان‌ها، مانند برداشتن تخمدان‌ها با جراحی ، تابش لگن وشیمی درمانی .

واکنش های حساسیت یا آلرژی به مواد خاص

سوزش واژن می تواند ناشی از اثر برخی مواد شیمیایی باشد که می توانند باعث تحریک ناحیه تناسلی شوند . این واکنش می تواند ناشی از استفاده بیش از حد از پاک کننده ها و دوش های صمیمی باشد .

در افراد مستعد، خطر ابتلا به این اختلال می‌تواند با استفاده از دئودورانت‌های صمیمی، کرم‌های موبر ، صابون‌ها، ژل دوش، دستمال توالت معطر، نرم‌کننده‌ها و باقیمانده‌های شوینده‌های لباس‌شویی همراه باشد.
همچنین در دسته حساس کننده های بالقوه روان کننده ها یا کرم های واژینال ، کاندوم های لاتکس، اسپرم کش ها ، حلقه های واژینال ضد بارداری ، دیافراگم ها یا دستگاه های داخل رحمی قرار می گیرند .

سایر عوامل مستعد کننده

سوزش واژن می تواند ناشی از تعدادی دیگر از اختلالات مربوط به واژن، دهانه رحم، دستگاه تناسلی خارجی و مجاری ادراری باشد ، از جمله:

• دوره های مکرر سیستیت ؛
• انگل ، از جمله گال یا پدیکولوز شرمگاهی ؛
• ضایعات عصبی (مانند کیست تارلوف ، پیامدهای پس از ضربه عصب پودندال و غیره)؛
• ریزتروماهای ناشی از خراشیدن به دلیل خارش موضعی، ساییدگی های ناشی از روانکاری ناکافی در حین مقاربت، ساییدگی ناشی از لباس های تنگ و استفاده از تامپون برای مدت طولانی.

سوزش واژن همچنین می تواند به حالت های سرکوب سیستم ایمنی و پاتولوژی های سیستمیک مانند دیابت بستگی داشته باشد . در برخی موارد، این احساس سوزش می تواند با بیماری های پوستی (از جمله درماتیت سبورئیک، لیکن اسکلروزوس و پسوریازیس ) و اختلالات روان تنی همراه باشد .

علائم و نشانه های مرتبط

سوزش واژن: چگونه خود را نشان می دهد

هنگامی که سوزش در یک منطقه حساس مانند واژن یا فرج رخ می دهد، می تواند به خصوص ناراحت کننده باشد. این اختلال می تواند به صورت احساس سوزش در ناحیه تناسلی در هنگام ادرار کردن ، با تماس یا بدون هیچ گونه درخواستی ظاهر شود.

بسته به علت، این ممکن است همزمان با علائم دیگر مانند خارش، ترشحات واژن، تورم، حساسیت و قرمزی رخ دهد. این علامت همچنین ممکن است با خونریزی خفیف، درد سوزش در حین مقاربت ( دیسپارونی )، سوزش ادرار ( ادرار دردناک ) و خشکی واژن همراه باشد.
در برخی موارد، بریدگی ها ، تاول های کوچک و زخم نیز دیده می شود .

سوزش واژن می تواند از چند روز تا چند هفته طول بکشد.

تشخیص

سوزش واژن: تست هایی برای تشخیص

در صورت وجود سوزش واژن، ارزیابی عموماً شامل جمع‌آوری داده‌های آنامنستیک (سابقه پزشکی کامل بیمار) و معاینه زنان است که طی آن قسمت تحتانی اندام تناسلی زنان بررسی می‌شود.
پس از بررسی، علائم و نشانه هایی که دلایل احتمالی را مطرح می کنند، ممکن است یافت شوند. برای تعریف علت سوزش واژن، پزشک می‌تواند نمونه‌هایی از ترشحات واژن بگیرد: اندازه‌گیری pH و بررسی میکروسکوپی این ماده اجازه می‌دهد تا اولین سرنخ را در مورد شرایطی که باعث احساس سوزش شده است، جمع‌آوری کند. اگر نتایج این تجزیه و تحلیل های اولیه قطعی نباشد، نمونه های گرفته شده را می توان در کشت قرار داد تا مشخص شود کدام میکروارگانیسم مسئول علائم است.
پزشک شما همچنین ممکن است از یک سواب برای نمونه برداری از ترشحات دهانه رحم، بررسی عفونت های مقاربتی و جمع آوری نمونه ادرار استفاده کند.

درمان و پیشگیری

سوزش واژن: درمان و درمان

هنگامی که تشخیص داده شد، درمان بر روی علل خاص سوزش واژن انجام می شود.

• اگر واژینیت با منشا باکتریایی وجود داشته باشد، درمان شامل استفاده از آنتی بیوتیک است که به صورت خوراکی یا موضعی برای چند روز مصرف می شود.
• اما در صورت وجود عفونت های قارچی ، استفاده از داروهای ضد قارچی توصیه می شود.
• در صورت بروز پدیده های آلرژیک یا تحریک کننده، استفاده از ماده حساس کننده که باعث واکنش شده است، ضروری است . اگر علائم متوسط ​​یا شدید باشد، پزشک می تواند یک درمان دارویی مبتنی بر محصولات ضد عفونی کننده و ضد التهابی مانند بنزیدامین تجویز کند.

اقدامات احتیاطی سورش واژن

علاوه بر پیگیری دقیق درمان مشخص شده توسط متخصص زنان، اصلاح عوامل مستعد کننده و اتخاذ برخی اقدامات احتیاطی مانند:

• در صورت لزوم از دوش واژن خودداری کنید: قرار دادن واژن در معرض اقدامات بهداشتی بسیار شدید می تواند تعادل باکتری های موجود در آن را به هم بزند و خطر عفونت را افزایش دهد. حتی استفاده از پاک کننده های صمیمی نیز نباید بیش از حد انجام شود: این عادت می تواند سیستم ایمنی طبیعی واژن و فلور میکروبی ساپروفیت را تغییر دهد .
• پس از استفاده از توالت، این یک قانون خوب است که خود را از جلو به عقب پاک کنید: این کار از گسترش باکتری های مدفوع به واژن جلوگیری می کند. علاوه بر این، باید اقدامات بهداشتی را رعایت کرد، مانند فراموش کردن شستن دست ها بعد از هر بار اجابت مزاج و ادرار.
• هنگام شستشو، دوش را به حمام ترجیح دهید: مواد شوینده استفاده شده را خوب بشویید و خوب خشک کنید تا از رکود رطوبت جلوگیری کنید. از صابون های خیلی تهاجمی استفاده نکنید و از استفاده مداوم از دستمال مرطوب دئودورانت، جوراب شلواری، تامپون داخلی و صابون های اسیدی با pH خودداری کنید.
• لباس های زیر را انتخاب کنید که تعریق مناسب را تضمین کند و ناحیه تناسلی را تحریک نکند. بنابراین، استفاده از کتانی پنبه ای خالص ترجیحاً سفید ترجیح داده شود. این پارچه طبیعی امکان اکسیژن رسانی صحیح بافت را فراهم می کند و رکود ترشحات را محدود می کند.
• استفاده از کاندوم در حین رابطه جنسی به جلوگیری از عفونت های مقاربتی کمک می کند.
• برای یک رژیم غذایی صحیح و متعادل به استانداردهای غذایی احترام بگذارید.

منبع: vaginal burning , the Journal of urology