درست مانند سایر قسمت های بدن ما، واژن نیز بر اساس آنچه می خوریم و می پوشیم، بو منتشر می کند. علاوه بر این، بوی آن تحت تأثیر سلامت عمومی، تغییرات هورمونی، داروها، میکروبیوتا و ترشحات است. به عنوان مثال، در طول تحریک جنسی، ممکن است تغییر کند و شدیدتر شود. علاوه بر این، واژن یک محل بدن گرم است، با اکوسیستم متعادل و ظریف خود (کامل با فلور باکتریایی بدبو) که در آن غدد لنفاوی و غدد وجود دارد.
تغییرات بوی واژن: علل
عفونت هایی که بوی واژن را تغییر می دهند
واژینوز باکتریال
عفونتی که بیشتر با تغییر بوی واژن همراه است، واژینوز باکتریایی است .
بر اساس این وضعیت، یک دیس میکروبیسم واژن وجود دارد که باعث افزایش باکتری های بیماری زا می شود. اغلب، وجود آن با خارش، سوزش صمیمی و افزایش ترشحات واژن مشخص می شود که همگن، خاکستری مایل به سفید و با بوی بد مشخص می شود.
دانستن
به طور معمول، در زنان در سنین باروری، لاکتوباسیل ها اجزای اصلی فلور میکروبی واژن هستند. کلونیزاسیون توسط این باکتری ها معمولاً محافظتی است، زیرا PH واژن را در مقادیر طبیعی (بین ۳٫۸ تا ۴٫۲) حفظ می کند و از رشد بیش از حد میکروارگانیسم های بیماری زا جلوگیری می کند . با این حال، در حضور موقعیت‌هایی که می‌توانند اکوسیستم واژن را تغییر دهند، اندام‌های تناسلی می‌توانند آسیب‌پذیر باشند: بنابراین برخی از میکروب‌ها می‌توانند شرایط مطلوبی پیدا کنند و به‌طور غیرطبیعی تکثیر شوند تا جایی که خطرناک شوند و باعث واژینوز باکتریایی شوند.
تصویر علت شناسی واژینوز باکتریایی کاملاً پیچیده است: به نظر می رسد شروع آن به تعامل همزمان عوامل مختلف بستگی دارد، نه اینکه توسط یک میکروارگانیسم منفرد یا رفتار “خطرناک” ایجاد شود. در هر صورت، نتیجه عدم تعادل در فلور واژن است که در آن میکروارگانیسم‌هایی غالب هستند که معمولاً نباید وجود داشته باشند یا فقط باید در مقادیر محدود وجود داشته باشند.
واژینوز باکتریایی در زنان فعال از نظر جنسی شایع تر است، به خصوص اگر مقاربت جنسی شامل استفاده از کاندوم نباشد. اسپرم در واقع pH واژن را افزایش می دهد تا شرایط زندگی مطلوب تری برای اسپرم ایجاد کند . با این حال، چنین اصلاحی می‌تواند به نفع دوسم میکروبیسم واژن و تکثیر برخی از باکتری‌ها باشد. بی بند و باری، که به عنوان تعداد زیاد شرکای جنسی شناخته می شود، همچنین یک عامل خطر مهم برای واژینوز باکتریایی در نظر گرفته می شود.
سایر شرایطی که می توانند تعادل طبیعی فلور باکتریایی واژن را بر هم بزنند و مستعد ابتلا به واژینوز باکتریایی شوند عبارتند از:
- استرس روانی : می تواند سیستم ایمنی را تحت تاثیر قرار دهد ، بنابراین مستعد ابتلا به واژینوز باکتریایی است.
- تغییرات هورمونی ( پیشگیری هورمونی ، چرخه قاعدگی، بارداری و یائسگی)؛
- درمان های آنتی بیوتیکی موضعی یا سیستمیک ؛
- استفاده از ضدبارداری های مکانیکی داخل رحمی ، مانند مارپیچ.
- استفاده بیش از حد مکرر از دوش واژینال ؛
- بهداشت صمیمی با مواد شوینده خیلی تهاجمی یا با pH نامناسب.
واژینوز باکتریایی با آنتی بیوتیک هایی مانند مترونیدازول که به صورت خوراکی یا واژینال به شکل پساری مصرف می شود و کلیندامایسین به صورت کرم یا ژل موضعی درمان می شود.
تریکومونیازیس
تریکومونیازیس یکی دیگر از توضیحات احتمالی برای تغییر بوی واژن است. این یکی از شایع ترین عفونت های مقاربتی است که توسط تک یاخته های تاژک دار Trichomonas vaginalis ایجاد می شود .
مردان اغلب ناقل عفونت بدون علامت هستند، در حالی که در زنان تریکوموناس واژینالیس اغلب باعث واژینیت ، سرویکیت و اورتریت می شود .
بنابراین، علائم عفونت های مقاربتی شامل موارد زیر باشد:
- خارش یا سوزش شدید در ناحیه تناسلی خارجی و واژن؛
- ترشحات واژن به رنگ زرد مایل به سبز، کف آلود و معمولاً بدبو ، گاهی اوقات با لکه های خونی کوچک .
- قرمزی یا درد ناحیه تناسلی ؛
- سوزش در هنگام ادرار و نیاز به تکرر ادرار؛
- دیسپارونی ( درد در حین مقاربت).
یکی دیگر از یافته های نسبتا رایج دیگر، که در طی یک ویزیت زنان قابل شناسایی است ، به اصطلاح ” سرویکس توت فرنگی ” است. این شباهت از وجود لکه های کوچک قرمز رنگ در سطح مخاط دهانه رحم و دیواره واژن ناشی می شود.
علاوه بر این، در حضور تریکومونیازیس، تنوع علائم در مراحل مختلف چرخه قاعدگی و تشدید علائم در طول قاعدگی مشاهده شده است .
اگر تریکومونیازیس به سرعت درمان شود، بهبودی سریع است. درمان تریکومونیازیس به ویژه بر اساس مصرف آنتی بیوتیک های خاص است.
توجه! با توجه به اینکه اغلب، در صورت عدم درمان فوری، تریکومونیازیس از یک فرم حاد به یک مزمن عودکننده تبدیل می‌شود که با تغییر فازهای بدون علامت و مراحل حاد یا تحت حاد مشخص می‌شود، بسیار مهم است که در صورت بروز علائم مشکوک ذکر شده در بالا با پزشک مشورت کنید. .
عفونت های قارچی و مخمری
عفونت های قارچی و مخمری می تواند باعث تغییر بوی واژن در برخی افراد شود.
کاندیدیازیس یک عفونت قارچی است که توسط مخمری از جنس کاندیدا ایجاد می شود . در بیشتر موارد عامل این عفونت کاندیدا آلبیکنس است .
کاندیدا می تواند از طریق مقاربت جنسی و با استفاده مشترک از حوله یا کتانی استفاده شده توسط فرد آلوده منتقل شود: با این حال باید تأکید کرد که انتقال جنسی، بر خلاف سایر عفونت های واژن، اهمیت کمی دارد . شرایط متعددی می تواند باعث تکثیر این میکروارگانیسم و در نتیجه شروع کاندیدیازیس شود. به عنوان مثال، افراد مبتلا به دیابت کنترل نشده ممکن است در معرض خطر بیشتری برای عفونت های قارچی باشند، زیرا آنها دوست دارند قند اضافی موجود در ادرار خود را تغذیه کنند . آسیب پذیری در برابر این قارچ نیز به دلیل استرس، استفاده طولانی مدت از آنتی بیوتیک ها یا کورتیکواستروئیدها است.، عدم تعادل میکروبیوتا و PH واژن. به طور کلی، همه موقعیت ها یا بیماری هایی که بدن را ضعیف می کنند یا سیستم ایمنی را کاهش می دهند، می توانند زمینه ساز تکثیر بیش از حد کاندیدا شوند. استفاده از لباس های زیر خیلی تنگ یا نایلونی، استفاده از داروهای ضد بارداری خوراکی و تغییرات هورمونی که در طول دوره قاعدگی و در دوران بارداری رخ می دهد نیز با شروع کاندیدیازیس مرتبط است.
با این حال، کاندیدا را می توان با داروهای ضد قارچی خاص ، به عنوان مثال، بر پایه کلوتریمازول ، میکونازول و فنتیکونازول درمان کرد. پزشک معمولاً درمان موضعی را تجویز می کند، یعنی بر اساس تخمک ها و کرم های واژینال . به ندرت، درمان موضعی می تواند با درمان سیستمیک، یعنی مصرف قرص خوراکی همراه باشد. لازم به ذکر است که بهبودی از کاندیدیازیس می‌تواند آهسته باشد و گاهی اوقات، درمان قطعی نیست. در واقع، باید در نظر گرفت که درمان از نوع قارچی استاتیک است، یعنی از تکثیر و تکثیر کاندیدا جلوگیری می کند و به سیستم ایمنی اجازه می دهد.زمان حذف آن است بنابراین، کنترل این اختلال می تواند بسیار دشوار باشد و پس از قطع درمان عود کند.
توجه! گزینه درمانی هرچه که باشد، دستورالعمل های ارائه شده توسط پزشک را با دقت دنبال کنید و کل پروتکل درمان را تکمیل کنید، زیرا ممکن است عفونت به طور کامل از بین نرود و مستعد عود شود.
سایر علل بوی بد واژن
تغییرات بوی واژن همچنین می‌تواند نشانه‌ای از سایر عفونت‌های مقاربتی و اختلالات زنانه باشد، به‌ویژه اگر این شرایط شدید و/یا همراه با ترشح باشد. با این حال، اغلب اوقات، تغییر در بوی واژن ناشی از شرایطی است که تشخیص و درمان نسبتاً ساده است.
این بدان معنا نیست که دریافت مراقبت مناسب از اهمیت کمتری برخوردار است. درمان نشدن واژینوز باکتریایی – برای مثال – می تواند منجر به عوارض زنانه شود (گاهی اوقات، با بیماری التهابی لگن همراه است که می تواند باروری را تحت تاثیر قرار دهد) و به طور بالقوه می تواند فرد را در برابر عفونت های جدی تر آسیب پذیر کند.