یکی از تاریخ‌نویسان گفته است که اگر جنگ نبود، ما از بسیاری چیزها که در تاریخ آمده است، بی‌خبر می‌ماندیم. ظاهرا تاریخ‌نویسان هم مثل خبرنگاران تلویزیون‌های خبری علاقه‌ای به سرزمین‌های آرام نداشتند و وقتی پایشان به سرزمینی باز می‌شد و که جنگی در آنجا در می‌گرفت. یکی از این کشورها در دوره اشکانیان، ارمنستان است که به خاطر جنگ میان ایران و روم در تاریخ اهمیت یافته است. ارمنستان یکی از سرزمین‌هایی بود که ایران و روم درباره مالکیتش اختلاف و دعوا داشتند، اما ارمنستان به بهانه دیگری هم در تاریخ و ادبیات ما آمده است و آن بهانه هم چیزی جز عشق نیست، عشق شاهی ایرانی به شاهزاده‌ای ارمنی؛ داستان خسرو و شیرین. شاید باید جمله آن مورخ را این جوری کامل تر کرد که اگر عشق و جنگ نبود، ما از بسیاری چیزها که در تاریخ آمده است، بی‌خبر بودیم. عشق هم در تاریخ نقش زیادی بازی کرده است.

قدرت تازه‌ای به نام روم
اما یک دفعه چه شد که سروکله روم در تاریخ ما پیدایش شد؟ قبل از این دوره، ما وقتی از غرب حرف می‌زدیم، بیشتر پای یونان در میان بود، اما از دوره اشکانیان پای روم وسط آمد. با ظهور امپراتوری روم، رفته رفته از اهمیت یونان کاسته شد. رومیان به عنوان یک قدرت جهانی ظاهر شدند و به ایران به چشم رقیبی بزرگ نگاه می‌کردند.
ایران میان دو امپراتوری بزرگ واقع شده بود؛ چین و روم. و پس از دوره‌ای اشغال به یکی از سه امپراتوری بزرگ جهان آن روز تبدیل شده بود. با ضعف یونان و جایگزین شدن روم، فرهنگ یونانی نیز در ایران از رونق افتاد و رفته رفته دربار حکومتی که متاثر از رسم و رسوم یونانی بود، به فرهنگ ایران و به خصوص دوره هخامنشیان برگشت.

هم‌پیمانی موقت با رومیان
هنوز فرهاد دوم زنده بود که سروکله رومیان در مرزهای ایران پیدا شد. اشکانیان با گرفتن یکی دو کشور کوچک به رود فرات رسیدند و سردار رومی نیز پس از گرفتن چند کشور به همین رود رسید.
او درک درستی از پهناوری سرزمین ایران نداشت. فرهاد دوم به او پیشنهاد پیمان مشترک داد و او هم پذیرفت، اما در توافق نامه‌ای که بسته شد، نماینده ایران نتوانست از جایگاه اشکانیان که قدرتی چهانی محسوب می‌شدند، دفاع کند و بعدها به خاطر همین ناتوانی سر به نیست شد. با این حال ایران هم با چین و هم با روم پیمان صلح و دوستی بسته بود.
اگر از سر به نیست‌کردن سفیر ایران و نوع پیمان بگذریم، این پیمان را باید مهم تلقی کرد، چون اشکانیان هم‌زمان با دشمن قدیمی خود یعنی سلوکیان هم می‌جنگیدند که دیگر باد بر پرچمشان نمی‌وزید و دچار اختلاف داخلی و ضعف شده بودند. درست در همین زمان که فرهاد دوم مشغول رتق و فتق امور رومیان و سلوکیان بود، برخی از مناطق سر به شورش برداشتند و اعلام استقلال کردند.
ظهور روم در عرصه سیاسی جهان آن روز، به حل مشکل سلوکیان برای ایران کمک کرد، اما مشکلات تازه‌ای پیش آمد. پس از مرگ فرهاد دوم، جنگ داخلی میان سرزمین‌های اشکانی بالا گرفت و وقتی فرهاد سوم، پسر فرهاد دوم بر تخت شاهی نشست که ایران کوچک تر و کم‌قدرت‌تر شده بود.

وقتی شاه ایران گول سردار رومی را خورد
ارمنستان که یکی از سرزمین‌های تحت سلطه ایران بود، در همین دوره نه‌تنها مستقل شد، بلکه بخش‌هایی از ایران را نیز گرفت؛ اما وقتی سپاه رومیان سر رسید، پادشاه ارمنستان از فرهاد سوم یاری خواست. تنها پادشاه ارمنستان نبود که به یاری فرهاد سوم نیاز داشت.
سپاه روم می‌آمد و کشورها در معرض خطر بودند. فرهاد سوم اول چندان توجهی به این درخواست کمک‌ها نداشت، شاید به خاطر بی اعتمادی به آنان؛ اما اشتباه بزرگش را در همین جا مرتکب شد.
سردار رومی هم خود را بی‌نیاز از کمک فرهاد سوم نمی‌دید و برای گرفتن ارمنستان و دیگر کشورهای منطقه دست نیاز به سوی فرهاد سوم دراز کرده بود. فرهاد سوم با قبول همکاری با سردار رومی یکی از شرمندگی تاریخی را برای ایرانیان رقم زد. سردار رومی که سودای اشغال ایران را در سر می‌پروراند، به قول امروزی‌ها فرهاد سوم را پیچاند و فریب داد. فرهاد سوم هنگامی متوجه فریب شد که کار از کار گذشته بود و سپاه روم از مرز توافق شده، یعنی رود فرات گذشته بودند و به دجله رسیده بودند.
فرهاد سوم و پادشاه ارمنستان ناچار شدند، مرز تازه را بپذیرند، اما دریافتند که برای دفع شر تازه‌ای که روم نام دارد، به همکاری هم نیاز دارند. این برای رومیان تازه آغاز کار بود.

پدرکشی و برادرکشی
شرمندگی بعدی برای ما ایرانیان درست در همین مقطع خیلی حساس رقم خورد. درست در همین زمان که فرهاد سوم متوجه اشتباهاتش شده و درصدد جبران آن بود، دو پسر او مهرداد و ارد بر پدر تاختند و او را کشتند.
گویی شرمندگی پایانی ندارد، درست بعد از این ماجرا بین دو برادر اختلاف افتاد و مهرداد برای سرکوب برادرش ارد دست به دامن رومیان شد و ما ایرانیان چقدر خوش شانس بودیم که رومیان به این درخواست پاسخ مثبت ندادند.
خوش شانسی ایرانیان بیشتر از این حرف‌ها بود. مرگ فرهاد سوم و جنگ میان مهرداد و ارد بهترین فرصت برای رومیان بود تا به سودای همیشگی اشغال ایران و تکرار کار اسکندر که همیشه برای غربی‌ها رویایی بود، دست یابند، اما آنان خود دچار مشکلاتی شده بودند که فرصت این کارها را پیدا نمی‌کردند.
مهرداد پس از این که از کمک رومیان نا امید شد، در برابر برادرش که قدرت بیش تری داشت، تسلیم شد و بعد از تسلیم شرمندگی بعدی شکل گرفت تا زنجیره شرمندگی‌ها کامل تر شود. ارد، در میان ناباوری همگان دستور داد برادر را پیش چشمش بکشند.
پس از این ماجرا جنگ داخلی تمام شد، وارد شاه قدرتمند ایران شد. در بخش بعدی خواهید دید که این اتفاق چه به موقع افتاد و ایران در این دوره چقدر خوش شانس بود.
منبع: فارس پاتوق

بازدید:۸۶۱۲۹۴

رتبه مقاله درگوگل:

یا این که من نمی توانم موفق شوم و یا من تا کی می توانم امپراطور باشم؟

در این صورت خود شما چه احساسی نسبت به سرنوشت چنین امپراطوری دارید!؟

اگر خود شما نسبت به خودتان احساس خوبی نداشته باشید، یقینا مردمان سرزمین شما هم احساس خوبی نسبت به شما نخواهند داشت!

پس در اولین قدم باید مناظر دل انگیزی را در داخل و خارج قصر ها و کاخ های محل سکونت دائمی تان بسازید، تا همواره با نگاه به آن ها احساس خوبی نسبت به خودتان داشته باشید و در مرحله بعد نسبت به ساختن یا مرمت سایر بناهای امپراطوریتان اقدام کنید.

اگر خاطرات تلخی در گذشته دارید که ذهن شما را به خود مشغول می کند و یا همچنان آزارتان می دهد، باید سعی کنید آن خاطرات را با مناظر و رویدادهای خوش سرزمین تان پیوند بزنید.

برای مثال اگر شما با همسرتان دعوای سختی کرده اید که خاطره تلخ آن هیچ وقت از ذهنتان پاک نشده است، این خاطره را در میان یکی از باغ های زیبای سرزمینتان و در میان گلها و درختان زیبا قرار دهید و بارها و بارها آن مناظر را درذهنتان مرور کنید، تا تصویر سیاه آن با یک تصویر زیبا و دلچسب جایگزین شود.

یا مثلا اگر خدای نکرده یکی از بستگان نزدیک شما فوت شده است و از یادآوری آن احساس تلخی دارید، آن شخص را دوباره تصور کنید، ولی این بار در یکی از کاخ های عشق سرزمین امپراطوریتان، در حال شادی و خوشحالی!

هر بار این کار را در ذهنتان تکرار کنید، نهایتا خاطره تلخ شما به یک خاطره بسیار شیرین بدل خواهد شد!

به همین ترتیب اگر در زمینه مالی یا کاری دارای تجربه بسیار دردناکی هستید، آن تجربه را با یکی از کاخ های افتخار سرزمینتان پیوند بزنید و سعی کنید تا شکوه آن کاخ را در ذهنتان بزرگ و بزرگ تر و آن تجربه بد را در ذهنتان کمرنگ و کمرنگ تر کنید.

نهایتا این که ممکن است شما هیچ تجربه کاری خوبی نداشته باشید، پس باید تجربه کاری خویش را در میان سایر کاخ های خود اسکان دهید، مثلا اگر شما تجربه یک کار ناموفق دارید ولی در آن محیط با یک دوست خوب آشنا شده اید، تصویر کاری ناموفق خود را در باغ عشق آن دوست خوبتان قرار دهید، تا هربار که یاد آن کار ناموفق افتادید، به یاد باغ سرسبز دوستتان بیوفتید و احساس خوبی داشته باشید.

برگرفته از کتاب ثروتمندترین جوان ایرانی

منبع: فارس پاتوق

بازدید: ۷۵۱۲۵۳

رتبه مقاله درگوگل: 

آیا کاخ های عشق و افتخار را می بینید؟

این دو کاخ باید از زیباترین و باشکوه ترین معماری های سرزمین شما باشند.

اگر آن ها را نمی بینید، سریعا شروع به ساختشان کنید!

ساختن این دو کاخ نیاز به مصالح خارجی زیادی ندارد و می توانید همین حالا دست به کار شوید!

یقینا در زندگی شما اتفاقات و خاطراتی هست که می تواند سبب افتخار و سربلندی شما باشد و به واسطه آن ها به خود ببالید.

همچنین افراد ،موجودات یا اشیائی که بتوانید از صمیم قلب به آن ها عشق بورزید.

کاخ عشق امپراطوری شما را لطیف تر می کند، در طول روز یا هر وقت که فرصت داشتید می توانید مدتی در آن اقامت کنید و به دور از همه مشغله ها و دغدغه های یک امپراطور بزرگ از زندگی خود لذت ببرید!

کاخ افتخار بر شکوه و عظمت امپراطوری شما می افزاید، با مشاهده کاخ های افتخار خود احساس رضایت مندی و اعتماد به نفس بیشتری دارید.

وقتی به خودم نگاه می کنم، می بینم که سرزمینم پر است از کاخ های عشق و افتخار! عشق های رنگارنگ، افتخارات گوناگون!

برگرفته از کتاب ثروتمندترین جوان ایرانی

منبع: مقالات کانون مشاوران ایران

بازدید:۷۱۴۲۵۶

رتبه مقاله درگوگل: 

تعیین هدف ما را به هیچ کجا نمی رساند، مگر این که آن هدف باور ما باشد، باور یعنی بالا تر از رسیدن به هر هدفی، یعنی هر آنچه خطوط اصلی ذهنی و فکری ما را تداعی می کند.
نکته دیگر این که باور یک بسته شامل خواب و خیال، رؤیا، آرزو، هدف، انگیزه و هر چیز دیگری برای رسیدن به هدف است!

من حدود ۵ سال را صرف خواندن و آموزش دیدن زبان انگلیسی کردم، با این حال توفیق چندانی حاصل نشد، ولی پس از خلق باورم در مدت زمانی کمتر از سه سال جهت مکالمه و نامه نگاری های بازرگانی ۳ زبان عربی، چینی و آلمانی را مسلط شدم!

باور یعنی انگیزه به علاوه هدف به علاوه محرک به علاوه هر چیز دیگری که لازم است برای رسیدن به سرمنزل مقصود!

دوست دارم یکی از معجزات ایجاد باور را برایتان تعریف کنم: پس از پایان دوره دانشجویی به دلیل فشارهای مالی که به من وارد می شد، اقدام به کشیدن سیگار می کردم، پس از خلق باورهای اصیلم هرگاه که سیگار می کشیدم، پس از چند ثانیه هیچ ارتباطی بین خودم و سیگار حس نمی کردم، انگار که مسیر ما از یکدیگر جداشده بود! بارها این مساله تکرار شد تا دیگر من سیگار نکشیدم!

همه چیز در تغییر باورهاست، اما افراد کمی هستند که می توانند باورهایشان را تغییر دهند!

یکی از دغدغه های بزرگ من در سال های اخیر یافتن مدیران کارآمد بوده است، تا بتوانم آن ها را با خودم جایگزین کنم، حدود دو سال طول کشید تا این مدیران را بیابم، به نحوی که بتوانند در تصمیم گیری های مهم نیز به من مراجعه نکنند و خودشان به صورت مستقل تصمیم گیری نمایند.

مدیران در زمینه های مختلف جایگزین شدند که هم اکنون هر کدام بطور کاملا مستقل در زمینه های مختلف بطور کلان مدیریت می کنند، حتی در امور مهم بدون مشورت با من تصمیم گیری می کنند، چالش های پیش رو را خودشان حل می کنند و من حتی خبردار هم نمی شوم، این افراد سنی در بازه ۲۶ تا ۶۵ سال دارند، همیشه این سؤال ذهن مرا مشغول می کرد که چه ویژگی مشترکی بین همه این افراد با سن، تحصیلات و تجربه متفاوت وجود دارد!؟

به نظر من تنها یک باور مشترک به نام “می خواهم” بین همه آن ها مشترک است!

“اگر به کسی ایمان داشتی، حتما باورش کن؛ زیرا باورهای ما معجزه های زمینی اند!

یک روز از درخت باورت بالا خواهی رفت و از تنومندی ساقه ها و شیرینی میوه هایش شگفت زده خواهی شد!”

با ایجاد یک باور بزرگ مطابق با مراحل یاد شده برای همیشه “نمی شود”، “نمی توانم” و “نمی خواهم” را از سرزمین باورتان دور کنید و در همه جای امپراطوریتان نمادهایی از “می شود”، “می توانم” و “می خواهم” را بنا کنید!

اگر باور ندارید که می رسید، حتی اگر برسید هم بجای حس کامیابی حس تعجب خواهید داشت!

مبهوت از این که چرا و چطور رسیده اید!

اما اگر باور داشته باشید که می رسید، نرسیدن شما هم معنایی شگفت انگیز خواهد داشت!

باورهای ما ممکن است متفاوت باشد، مثلا در باور سرزمین شما دریا هست، ولی سرزمین من چون در منطقه ای دیگر مثلا سیبری است چیزی به نام آب و دریا وجود ندارد و همه جا یخ بندان است، یخ باور سرزمین من و دریا باور سرزمین شماست، تمام اشیاء و چیزهایی که سرزمین و کهکشان های وجود شما را می- سازد قسمتی از باور شماست! که دیگران شناخت یا درک صحیحی نسبت به آن ندارند، ولی شمایی از آن را می توانند تصور کنند. در حالی که شما می توانید براحتی آن ها را لمس کنید!

باور تو شمشیر توست!

باور تو قطب نمای توست!

باور تو آذوقه توست!

باور تو عشق توست!

باور تو تنها تسکین زخم های توست!

باور تو خواب و خیال توست!

باور تو رؤیای توست!

باور تو آرزوی توست!

باور تو هدف توست!

باور تو همه چیز توست!

برگرفته از کتاب ثروتمندترین جوان ایرانی

منبع: مقالات کانون مشاوران ایران

بازدید : ۷۵۳۹۲۴

رتبه مقاله در گوگل : 

۱-  هر کسی نیمه‌گسترده‌ای دارد (تفکر جادویی):

برخی بر این باورند نظام هستی آنچنان برنامه‌ریزی و تنظیم شده است که برای هر فردی یک نفر و فقط یک نفر به عنوان جفت مناسبش ساخته شده یا باید منتظر باشد تا تقدیر و سرنوشت آن فرشته گمشده (یا سوارکار با اسب سفید) را طی یک حادثه اتفاقی در برابر او ظاهر کند، یا اینکه افراد معتمدی را امتحان کند تا اینکه نیمه‌اش را پیدا کند. گروه اول برای پیدا کردن همسر و ایجاد رابطه تلاش نخواهند کرد مگر سطحی و گروه دوم از یک رابطه به رابطه‌ای دیگر می‌روند تا شاید گمشده خود را پیدا کنند.

۲- در صورت از دست دادن معشوقشان دیگر نباید رابطه جدیدی را آغاز کنند!

در حالی که واقعیت امر این است که برای هر فردی بالقوه جفت و همسرهای متعددی وجود دارد و تنها قانون حاکم بر نظام هستی این است که افراد با عقل، منطق و تلاش، همسر مناسب خود را پیدا کنند و اگر هم اشتباهی کردند مسئولیت خود را بپذیرند و در جبران و اصلاح آن بکوشند.

۳- فقط با همسر کامل و بی‌عیب و نقص می‌توان در زندگی اشتراکی به خوشبختی رسید!

برخی افراد به دلیل مطلق‌گرایی (خوب یا بد، سیاه یا سفید) یا کمال‌پرستی(بهترین، برترین، همیشه ۲۰)، دنبال یک فرد کامل و تقریبا بی‌عیب و نقص هستند و به این ترتیب بسیاری از فرصت‌های طلایی را از دست می‌دهند. چون همیشه معایبی برای رد کردن طرف مقابل پیدا خواهندکرد. عده‌ای هم‌چون پیوند عاطفی ناامنی داشته‌اند به دیگران اعتماد نمی‌کنند و ناخودآگاه دنبال مدرک و دلیل برای رد طرف مقابل‌اند. در حالی که همسر کامل وجود ندارد و اساسا فلسفه ازدواج شروع با حداقل معیارهای لازم و اساسی و تلاش برای رسیدن به حداکثر‌های ایده‌آل (رشد و نمو) است. احتمال موفقیت و خوشبختی در ازدواجی بیشتر خواهد بود که تجانس و تشابه بین زوجین بیشتر باشد و اگر یکی خیلی برتر از دیگری باشد دیر یا زود رابطه دچار مشکل می‌شود.

۴-  برخی افراد به دلیل ترس از شکست یا ترس از رابطه فکر می‌کنند فرد باید از تمام جهات کامل باشد تا قدم برای ازدواج بردارد.

در حد یک روان‌شناس آگاهی و اطلاعات لازم برای ازدواج را داشته باشد، از لحاظ جسمانی بی‌عیب و نقص و از نظر مادی در رفاه باشد(ماشین، خانه، شغل و…)

این نوع تفکر حتی اگر فرد به این حد هم برسد چند عیب عمده دارد:

• انتخاب‌هایش محدود می‌شود، چون باید فردی در سطح خود پیداکند.

• بهترین سنین فرزنددار شدن را از دست می‌دهد.

• انگیزه‌اش برای ازدواج کمتر و شک و تردیدهایش بیشتر می‌شود.

• احتمال اینکه طعمه و گرفتار آدم‌های متقلب و سوءاستفاده‌گر قرارگیرد، بیشتر می‌شود و در بسیاری موارد دست به انتخاب‌های کاملا غلط می‌زند.

۵- برای یک ازدواج موفق مهم نیست که با چه کسی ازدواج می‌کنید، مهم این است که چقدر تلاش می‌کنید!

افراد با چنین تفکری بدون در نظر گرفتن تضادها، تشابهات ارزش‌ها، اهداف، انتظارات و… وارد یک رابطه و ازدواج نابرابر و سوءاستفاده‌گرانه می‌شوند و دیر یا زود هر دو طرف از پا درخواهند آمد. خمیرمایه چنین طرز تفکری این است؛ خودم درستش می‌کنم! در حالی که ازدواج مثل بازی پینگ‌پونگ است که هر دو باید لذت ببرند.

۶ – تضاد بین زوجین باعث بهبود و استحکام ازدواج می‌شود!

شاید ابتدا شخصیت‌های متفاوت باعث هیجان و رضایت‌خاطر ظاهری ‌شود ولی دیری نمی‌پاید.

۷- عشق به‌ تنهایی برای ازدواج کافی است!
اصلا! مخصوصا اگر شهوانی باشد. برای انتخاب همسر باید براساس دل (احساسات و عواطف) عمل کرد. کودک ۷ تا ۱۰ ساله فقط براساس حواس، تخیلات و هوشش دنیا را درک و ارزیابی می‌کند! از ویژگی‌های این افراد این است که وقتی می‌پرسیم چرا عاشق این فرد شده‌اید؟ معمولا یا دلیلی برای آن ندارند و اگر هم داشته باشند یا بیشتر به صورت نداشتن معایب است(دروغ نمی‌گوید، خشن نیست) یا اینکه محاسن نسبت داده شده نادرست و غیرمنطقی است (فهیم و با پشتکار است ولی در سن ۲۸ سالگی هنوز نه تحصیلات دارد نه شغل!)

انسان سالم کسی است که با عقل جاده و مسیر و با دل و احساس ، انرژی رفتن در مسیر را انتخاب می‌کند.

۸- ازدواج و انتخاب همسر به شانس بستگی دارد!

می‌گویند ازدواج هندوانه دربسته است.

اگر ما شانس را به عنوان سرنوشت محتوم در نظر بگیریم دیگر تلاش، اختیار، کوشش، تفکر و در یک کلام هستی بی‌معنی خواهد بود. تفاوت انسان‌‌های عاقل و توانمند با دیگران در این است که آنها خود سرنوشتشان را می‌نویسند و می‌سازند ولی سرنوشت کار دیگران را (تقدیر ارباب مردان ترسو و برده مردان شجاع است).

منبع: com.مشاوره-ازواج

بازدید:۵۹۳۴۷۱

رتبه مقاله درگوگل: