«استرس داری؟ دپ زدی؟ رو فرم نیستی؟ دوست داری همچین شاد بشی که بی‌خیال همه غصه‌ها بشی و بزنی به سیم آخر؟ کاری نداره، یه دونه از این قرص‌ها بنداز بالا ببین چی می‌شه!» جمله‌ها آشناست؟ شاید به شما هم همین‌ها را گفته‌اند و پیشنهاد داده‌اند با یک قرص همه مشکلات دنیا و مافی‌ها را حل کنید و مثل ستاره‌های هالیوود شاد و بی‌خیال زندگی کنید. حکایت قرص‌های پیشنهادی که حتما وصف و ذمش را بارها در سایت‌های پزشکی و غیرپزشکی و برنامه‌های متنبه‌کننده تلویزیون، خوانده‌اید و دیده‌اید، حکایت آواز دهل است که از دور شنیدنش خوش است و از نزدیک مثل بمبی می‌ماند که در دلت می‌ترکد و ترکش‌هایش آن‌قدر درگیرت می‌کند که آواز را فراموش کنی. هرچند که خیلی‌ها می‌گویند که بابا اینها همه حرف است و این خبرها هم نیست و با دو تا قرص کسی نمرده. شاید برای همین هم هست که هر روز آمار مصرف قرص‌های روان‌گردان در مملکت بالا می‌رود و هشدار و پشت هشدار می‌دهند، اما کو گوش شنوا.

ترامادول هستم، دوست شما؟!
«ترامادول هستم، بی‌ضرر و بی‌خطر! اعتیاد ندارم، شادت می‌کنم و خلاصه هرچه خوبان همه دارند من هم دارم. تازه از داروخانه هم می‌توانی مرا بخری.» این همان غولی است که فعلا در پوستین یک بره خوشگل و نازنازی دلبری می‌کند و خیلی‌ها را می‌کشد سمت خودش. بدون این‌که بدانند چه خطری در انتظارشان است و ممکن است به چه بلایی دچار شوند.
آنهایی که تا به حال فکر می‌کردند فقط اکس و قرص برنج خطرناک است و مصرفش بالاست، بد نیست بدانند که کار مصرف ترامادول در کشور آن‌قدر بالا گرفته که یکی از اعضای انجمن روان‌پزشکان ایران اعلام کرده که مصرف داروی مخدر ترامادول در ایران نسبت به سایر کشورها بیشتر است. البته دلیلش را هم گفته. براساس آمار در هر منطقه‌ای مصرف مواد مخدر بالا باشد مصرف این ماده هم بالاست. ما هم که خدارو شکر در جاده ترانزیت مواد مخدر نشسته‌ایم و محموله‌ها از کنارمان رد می‌شوند و گرد راهشان هم به ما می‌رسد. به گفته علی فرهودیان ترامادول دارویی است که در داخل بدن روی مواد شیمیایی مغز از جمله سروتونین و نوراپی‌نفرین اثر می‌گذارد و سطح آن را تغییر می‌دهد.
این ترامادول آن‌قدر جلب است و زیر زیرکی روی بدن تاثیر می‌گذارد که به فکر جن هم نمی‌رسد. همه داروها وقتی به صورت خوراکی استفاده می‌شوند باید قبل از این‌که وارد فضای عمومی خون شوند، از کبد گذر کنند و وقتی ترامادول از کبد عبور می‌کند، به ماده‌ای شکسته تبدیل می‌شود که آن ماده مخدر است و حسابی نشئه می‌کند. نشئگی که مثل همه مواد مخدر چند روزی خوشحال‌کننده است و بعد از مدتی می‌شود بلای جان.
آنهایی که با ادعای اعتیادآور نبودن ترامادول آن را تبلیغ می‌کنند، خودشان هم نمی‌دانند که کافی است دو یا سه روز مصرف نکنند و همه زندگی‌شان به هم بریزد. اما با همه اینها بازهم این قرص طرفدار دارد. فعلا خستگی، افسردگی، استرس، تنش و اضطراب و کاهش توانایی جنسی مهم‌ترین عواملی است که خیلی‌ها را می‌کشاند سمت این قرص موذی. غافل از این‌که شاید چند روزی بشود با بالا انداختنشان خوش بود، اما خیلی زود روزهای سخت از راه می‌رسند.

ببخشید ترامادول دارید؟
خیلی از پزشکان و متخصصان مقصر اصلی را داروخانه‌ها می‌دانند و قانونی که فروش این داروها را ممنوع نکرده است. ترامادول را خیلی راحت می‌شود از یک داروخانه خرید. ۵۰ و ۱۰۰ میلی‌گرمی‌اش را هم می‌توانید پیدا کنید آن هم خیلی ارزان. جالب اینجاست که طبق قانون فروش این قرص بدون نسخه تخلف محسوب می‌شود و ممنوع است، اما فعلا که از این خبرها نیست و همه کارشناس‌ها هم فروش بی‌دردسر این دارو را عامل اصلی ترویجش می‌دانند. کسی هم خیلی به فکر نیست. البته تزریقی هم هست که شرمنده دیگر داروخانه‌ها نمی‌فروشند و فقط در بیمارستان‌ها پیدا می‌شود. اصلش را بخواهید ترامادول یک مسکن خیلی قوی است که مخدرش بالاست. اما خیلی‌ها گول خوشحال کننده بودنش را می‌خورند. اتفاقات عجیب و غریبی هم فعلا دارد می‌افتد. از گوشه و کنار می‌شنویم که خیلی از همین دکتر قلابی‌ها که تبلیغات ترک اعتیادشان از سر و کولمان بالا می‌رود و قول شرف می‌دهند که سه روزه ترک دهند، همین قرص موذی را پودر می‌کنند و در کپسول‌هایشان می‌ریزند تا معتاد از همه جا بی‌خبر فکر کند که نه تنها ترک کرده، بلکه بسیار هم حالش خوب است. اما ای دل غافل که دو روز دیگر یکی باید بیاید و اعتیاد به ترامادول را جبران کند. خیلی‌ها هم یواشکی و در گوشی خبر از آمار بالای مصرف این قرص در خوابگاه‌ها و بین دانشجوها می‌دهند. هرچند که خیلی‌ها قبل از دانشجو شدن و در دوران کنکور تجربه‌اش کرده‌اند. آن هم به دلیل این‌که کمی از استرسشان کم کند. استرس رتبه، تراز و پز‌هایی که مامان جان و بابا جان به فک و فامیل داده‌اند که بچه‌مان قرار است دکتر شود. حالا بچه‌ای که خون هم می‌بیند می‌ترسد، همراه استرس قبول نشدن و توسری‌خوردن می‌افتد تنگ یک رفیق ناباب که این دفعه منقل و اینها در کارش نیست و خیلی تمیز قرص را می‌دهد دستش تا بی‌خیال اضطراب شود. دانشجوها هم کم و بیش برای همین می‌روند سراغش. گاهی افسردگی خوابگاهی‌ها را می‌گیرد و گاهی می‌خواهند برای شب امتحان و کوه کتاب‌ها و جزوه‌های مانده بیدار بمانند و برای همین ترامادول می‌خورند. اما ترامادول هم معتاد می‌کند. روزی یک قرص دیگر جواب نمی‌دهد و کم‌کم باید دوزش را بالا برد تا سرخوش شد و یک‌دفعه می‌بینید که ای داد بیداد گرفتار شده‌اید. این است حکایت آن مار خوش خط و خال!

یک جوان هم‌سن و سالمان این غول را شکست داده
شاید هرچه دکتر‌ها بگویند و ما بنویسیم باور نکنید که این قرص‌ها چه بلایی می‌توانند سر ما و شما بیاورند. اما یکی از بچه‌های هم‌سن و سالمان هست که تا آخر این راه را رفته و دیده که تهش هیچ چیز نیست و دوباره برگشته. محمود آن‌قدر از خوردن ترامادول عذاب کشیده که بعد از ترک کردنش یک وبلاگ راه انداخته و تجربیاتش را با همه تقسیم می‌کند و به هر کس هم که بخواهد مشاوره می‌دهد.
محمود از ۱۴ سالگی مصرف مواد مخدر را شروع کرده. اول الکل و بعد هم ترامادول. خودش می‌گوید: «در آن دوران هم تحولات دوران بلوغ اذیتم می‌کرد و هم مشکلات خانوادگی شدیدی که داشتم. اعتمادبه‌نفسم پایین بود و اضطراب داشتم. خانواده هم نظارتی نمی‌کرد. چند تا از دوستانم گفتند از این قرص می‌خورند و به من هم تعارف کردند و من هم خوردم. بار اول اتفاق بدی نیفتاد. برعکس خوب هم بود. بی‌خیال می‌شدم و مشکلاتم را نمی‌دیدم. اعتماد به نفسم هم رفته بود بالا و تمرکزم بیشتر شده بود. دیگر از اضطراب هم خبری نبود. اما بعد از یک مدت و وقتی دوز مصرفم رفت بالا، همه چیز برعکس شد. وزنم خیلی آمد پایین، افسردگی شدید پیدا کردم، خوابم به هم ریخت، حافظه‌ام کم شد و تنش پیدا کردم.» روزهای آخر مصرف ۱۰ تا ۱۲ قرص می‌خورد و حالش هر روز بدتر می‌شد. ترس از همین حال بد باعث شد محمود به فکر ترک بیفتد. خواهرش هم کمکش کرد و بالاخره با یکی از NGO توانست ترک کند و با مشکلاتش کنار بیاید.
ترکی که چندان هم راحت نیست: «علائم ترک ترامادول کاملا شبیه ترک سایر مواد است. خماری، بدن‌درد، سردرد، اسهال و استفراغ و سرگیجه. اما اینها بالاخره رفت. ولی هنوز عوارض مصرف را دارم. گاهی خیلی افسرده می‌شوم و یا هنوز حافظه‌ام مثل قبل نشده.» حالا محمود با وبلاگش سعی می‌کند بقیه را هم نجات بدهد. همه آنهایی که فکر می‌کنند ترامادول و قرص‌های دیگر اعتیاد ندارند و فقط خوشحالشان می‌کند. خودش می‌گوید که خیلی‌ها نمی‌دانند معتاد شده‌اند: «تلفن‌هایی دارم که طرف خودش را معتاد نمی‌داند و واقعیت را انکار می‌کند، اما بعد از چند بار حرف زدن می‌فهمد که چقدر مشکل پیدا کرده. خیلی‌ها را می‌شناسم که تشنج کرده‌اند. کسی بود که با همین تشنج یکی از مویرگ‌های مغزش پاره شد و شاید اگر دیر به دادش می‌رسیدند می‌مُرد. با یکی از مصرف‌کننده‌ها در تماسم که روزی ۲۰ قرص می‌خورد و چند بار تشنج کرده. حالا هم همسرش می‌خواهد طلاق بگیرد. با همه اینها نمی‌دانم چرا قرصی به این خطرناکی این‌طور راحت در داروخانه فروخته می‌شود و هیچ کس جلویش را نمی‌گیرد. »

* ترامادول چی هست؟
ترامادول شبیه مورفین است که در بازار دارویی ایران به صورت قرص و کپسول ۵۰ و ۱۰۰ میلی‌گرم و آمپول ۱۰۰ میلی‌گرم وجود دارد و برای درمان دردهای نسبتا شدید حاد یا مزمن از قبیل دردهای بعد از عمل جراحی و دردهای سرطانی استفاده می‌شود.

* عوارض جانبی هم دارد؟
ترامادول ممکن است نشانه‌هایی شبیه مورفین یعنی سرگیجه، خواب‌‌آلودگی، یبوست، تعریق و خارش داشته باشد. ضعف تنفسی، انسداد ریوی، تورم لب‌ها، تورم زبان و صورت و کهیر. تنگی نفس، ضعف تنفسی، تنفس سطحی، افزایش ضربان قلب و تشنج هم از عوارض مصرف زیاد ترامادول است.

* چه وقت‌هایی نباید ترامادول خورد؟
ترامادول را به عنوان مسکن هم تجویز می‌کنند، اما گاهی همین هم خطرناک است. برای کسانی که سابقه تشنج دارند، جراحات مغزی یا تومور دارند، الکل، داروهای ضد افسردگی و داروهای ضد درد مخدر استفاده می‌کنند، نباید این دارو تجویز شود. سینوزیت و مشکلات کبدی و کلیوی هم می‌تواند مانع مصرف ترامادول شود.

* ترامادول می‌کشد؟
هنوز خبری درباره این‌که این داروها می‌کشد یا نه منتشرنشده، اما وقتی یکی با این قرص‌ها حسابی قاطی کند می‌تواند به سرش بزند و خودکشی کند. چند ماه پیش پسر ۲۲ ساله‌ای بعد از خوردن یکی از قرص‌های روان‌گردان می‌خواست خودش را از یک برج بلند پرت کند که برادران نیروی انتظامی رسیدند و بالاخره توانستند از خر شیطان پیاده‌اش کنند. جوان عزیز قبلا خودش را حسابی مجروح کرده بود و جای سالم در بدنش نبود.

منبع: مقالات کانون مشاوران ایران

بازدید:۷۲۳۰۸۹

رتبه مقاله درگوگل:

دکتر مهرانگیز شعاع کاظمی، با بیان اینکه اختلال جنسی، اختلالی مزمن وعودکننده است که به رغم پیامدهای منفی شدید با تحریک جنسی مکرر و پیاپی ادامه می‌یابد گفت: برانگیختگی جنسی، منجر به وضعیت ‏یا حالت‏های رضایت‏بخش (سرخوشی در فاز ابتدایی) می‌شود و استرس را تسکین می‏‌دهد.

 وی با تاکید بر اینکه وابستگی، میل شدید و عود آن به صورت مکرر در این افراد وجود دارد گفت: هنوز معلوم نیست که آیا افزایش تحریک جنسی مداوم موجب بروز تغییرات سیستم عصبی می‏‌شود یا نه؟.

 شعاع کاظمی خاطر نشان کرد: بیشتر بیمارانی که از نظر متخصصان، معتاد جنسی هستند، به تحریک جنسی وابسته می‏‏‌شوند. تحریک جنسی مانند یک دارو بر روی سیستم عصبی عمل می کند که برای افراد طبیعی، به اندازه هرویین خطرناک است.

این دانشیار دانشگاه الزهرا یادآور شد: فرد مبتلا، یک شخصیت عادت‏پذیر و معتادشونده دارد و رابطه جنسی فقط واسطه‏ای است که آن را آشکار می‏‌کند.

وی افزود: گرچه مطالعات اپیدمیولوژیک در زمینه رفتار جنسی اجبارگونه انجام نشده، ولی محققان شیوع آن را ۳ تا ۶ درصد تخمین می‏‌زنند. با توجه به این که تخمین میزان شیوع، بر اساس موارد قابل تشخیص بوده است، همچنین به دلیل ماهیت پنهان و انگ و ترس ناشی از آشکار کردن و گزارش رسمی آن، احتمال می‌‏رود که تعداد افراد مبتلا بیشتر از حد انتظار باشد.

 اهمیت برنامه‏‌های غربالگری در جمعیت پر خطر

 شعاع کاظمی گفت: به دلیل این که احتمال مبتلا بودن به ایدز یا در معرض خطر بودن برای ابتلا به آن در این افراد بالاست، اهمیت برنامه‌‏های غربالگری در جمعیت پر خطر، توسعه سیاست‏های اجتماعی برای پیشگیری و کنترل این آسیب اجتماعی را افزایش می‏‌دهد.

 این روانشناس گفت: با توجه به شواهد موجود افراد و خانواده‌‏های درگیر اختلال جنسی، به احتمال زیاد، شرایط نامناسبی را در زندگی ابتدایی (تجربه آسیب‏های مختلف جسمی، جنسی، عاطفی در دوران کودکی) خود تجربه می‏‌کنند و در صورت تداوم یافتن رفتار و بروز پیامدهای آن، با سطوح بالایی از استرس، بیکاری یا مشکلات در کار (تحصیل یا شغل)، محرومیت و مطرود شدن از جامعه، عدم حمایت اجتماعی و شیب اجتماعی (در صورت ابتلا به ایدز) مواجه می‌شوند.

 وی درصد بالای ۶۴ درصد و همزمان بودن اعتیاد به مواد و اعتیاد جنسی را از موارد افزایش آسیب پذیری دانست و خاطر نشان کرد: علاوه بر آسیب‏ها و پیامدهای مستقیم اختلال جنسی، ضرورت و اهمیت سیاست‏های اجتماعی در زمینه پیشگیری و حفاطت از اختلال جنسی در سطح خانواده و جامعه، در راستای ارتقای سلامت، امنیت و رفاه اجتماعی اهمیت دارند.

سلامت جنسی از اولویت‏های اصلی سلامت همگانی

 شعاع کاظمی خاطر نشان کرد: پس از شعله ور شدن اپیدمی ایدز در جهان، موضوع سلامت جنسی به عنوان یکی از اولویت‏های سلامت همگانی، محسوب می‏‌شود.

 این دانشیار دانشگاه الزهرا گفت: بروز تغییرات فرهنگی و پیچیده‌‏تر شدن روابط و رفتارهای بشری در این خصوص، ضرورت مداخلات مبتنی بر دانش به منظور آگاه سازی، اصلاح نگرش، پیشگیری و درمان بیماری‏های مرتبط با آن افزایش یافته است.

 وی یادآور شد: فراهم آوردن خدمات لازم به منظور حفظ و ارتقاء سلامت جنسی افراد خانواده و جامعه از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است چرا که سلامت جنسی، بنابر تعریف سازمان بهداشت جهانی، به معنای رفاه و آسایش فیزیکی، هیجانی، روانی و اجتماعی در امور مربوط به جنسیت است.

 شعاع کاظمی گفت: ممکن است افراد مبتلا به اختلال جنسی، جمعیت زیادی نداشته باشند ولی کودکانی که والدین مبتلا به اعتیاد(مواد یا جنسی) دارند، مستعد ابتلا به انواع اعتیاد و آسیب‏های روانی یا رفتاری هستند که می‏‌تواند سلامت اجتماعی، امنیت و آرامش جامعه را سلب کند و هزینه‌‏های اقتصادی، اجتماعی بسیار بالایی را به جامعه تحمیل ‏کند.

 این روانشناس در پایان یادآور شد: هزینه پیشگیری از بروز اختلال یا پیشرفت آن، از طریق کنترل، درمان و بازتوانی افراد مبتلا یا در معرض خطر، بسیار کمتر از میزان مورد نیاز برای پوشش دادن کودکان و خانواده آنان یا جبران آسیب‏های احتمالی است.

منبع: تریبون آزاد

بازدید:۷۱۴۵۸۲

رتبه مقاله درگوگل: 

۱. موفقیت چیست:
تنها کسی که می داند چه چیزی باعث پیشرفتش می شود تنهاخود شما هستید. وقتی هدفی را در نظر دارید باید فکر خود را به سمت نتیجه ی آخر سوق دهید.(مهم نیست که هدفتان چه موضوعی باشد:ادامه تحصیل،بازگشایی یک رستوران،…)

۲. موفقیتی را که شناختید تصور کنید:
وقتی رادر نظر بگیرید که کار را به پایان رسانده اید و به خود مفتخر هستید .حالا تصور کنید بهترین درآمد را در رستوران جدید خود دارید و از این موفقیت سراسر شور و نشاط هستید.برای این آینده تلاش کنید و بد بینی ها را از خود دور کنید.

۳. تنها تکیه گاه خود را تلاشتان بدانید و واژه حق و لیاقت را کنار بگذارید:
موفقیت شما در آینده هیچ ربطی به گذشته شما ندارد .انتظار راهی آسوده و هموا را از خود نداشته باشید شاید در این راه کمی از داشته هایتان را هم از دست دهید،ولی مهم تلاش برای آینده مطلوب است.

۴. فکرتان را از کوچک به بزرگ سوق دهید:
هیچ کس نمی تواند در مدت زمان کوتاه به خواسته های خود برسد ،بنابراین از تصمیمات کوچک شروع کنید تا به اهداف بزرگ خود برسید.با شروع یکباره و عجله شکستتان حتمی خواهد بود.آهسته و پیوسته حرکت کنید تا نتیجه بگیرید.

۵.ثابت قدم باشید:
به تعویق انداختن کارهایتان باعث می شود استرس شما افزایش یابد .برای خود اجبار تعیین کنید تا کارتان در هر مرحله به موقع انجام شود و عقب نماند.در این صورت استرس هم به شما وارد نمی شود و کار طبق روال پیش می رود.

۶. اولویت بندی در کارتان مهم است:
سعی کنید سخت ترین و مهم ترین کارها جزو اولین کارهایتان باشد حتی اگر به نظرتان انجام کارهای کوچک به شما کمک بیشتری می کند تا کارتان سریعتر پیش رود،تجربه ثابت کرده است که اراده در اول روز قوی تر است تا پایان روز .البته به ساعاتی که بازدهی کارتان بیشتر است هم توجه کنید.

۷. از دیگران هم کمک بگیرید:
شما از عهده همه ی کارها به تنهایی بر نمی آیید. فکر کنید چه مسائلی را می توانید به عهده دیگران بسپارید.در این صورت زمان بیشتری برای کارهای مهمترتان دارید ،از انجام کارهای بیهوده دست بکشید تا موفقیت را لمس کنید.

۸. برای خود همکار داشته باشید:
برای اینکه این مسیر درست طی شود از دوستان و آشنایانی که هم نظر و شما را درک می کنند و از موفقیت شما لذت می برند درخواست کمک کنید. گاهی از غیر منتظره ترین افراد حمایت و محبتی به ما می رسد که انتظارش را نداریم و باعث حرکتی عمیق در برنامه هایمان می شود.باید از ذهن خود کمک بگیرید.

۹. انگیزه داشته باشید:
برای آنکه روند کاری خود را به صورت مستمر ادامه دهید و تسلیم نشوید برای خود مجموعه ای انگیزشی تهیه کنید. به گفته های افرادی موفق و گوش کنید و موزیک هایی را در اولویت قرار دهید که انرژی تان را افزایش می دهد. محیطی را ایجاد کنید که موفقیت تان آسان تر شود.

۱۰. هر کدام از کارهایتان را با دقت انجام دهید و بعد به سراغ کار بعدی روید:
اگر فکر میکنید خیلی در گیر مسائل مختلف شده اید ،صبر کنید و فقط بر روی یک کار تمرکز کنید .سعی کنید هر روز را برای یک کار خاص معین کنید و موفقیت خود را در همان روز مشاهده کنید.
منبع: فارس پاتوق

بازدید:۷۲۸۶۴۳

رتبه مقاله در گوگل: