نواحی حساس در زنان و مردان را بشناسید. منطقه اروژن ناحیه ای از بدن انسان است – مانند گردن، نوک سینه ها و ناف – دارای حساسیت مشخصی است که تحریک خارجی آن مربوط به پاسخ جنسی است.
مناطق اروژنی از فردی به فرد دیگر متفاوت است، هم از نظر موقعیت مکانی و هم سطح حساسیت و لذتی که می توانند در هنگام تحریک ایجاد کنند: به طور خلاصه، آنچه ممکن است برای یک فرد هیجان انگیز باشد ممکن است برای دیگری نباشد.
نواحی حساس در زنان و مردان کجاست؟
اجازه دهید به طور خلاصه پیش بینی کنیم که واکنش پذیری نواحی اروژن اساساً به مقدار زیادی گیرنده های حسی موجود در سطح پوست و غشاهای مخاطی و همچنین به پایانه های عصبی واقع در اعماق بافت های عضلانی و همبند بستگی دارد.
اگرچه تا حد زیادی ذهنی است، اما نواحی دهان و مقعد (از جمله پرینه)، سینه ها و ناحیه تناسلی به عنوان “مناطق لذت” رایج شناخته شده اند. شایع ترین مناطق اروژن شامل نوک پستان و آرئول ، کلیتوریس ، نقطه G ، آلت تناسلی و مقعد است. سایر نواحی مرتبط با حساسیت آنها لب ها، گردن، پوست سر، گوش ها، قسمت داخلی ران ها، شکم و پاها هستند.
منطقه اروژن به چه معناست؟
اصطلاح ” اروژن ” از واژه یونانی érōs ” عشق ” و -genes ” متولد ” گرفته شده است، بنابراین در لغت به معنای ” مولد عشق ” است و به دارایی منطقه مورد نظر برای ایجاد لذت جنسی اشاره دارد.
چطور کار می کنند
مناطق اروژن در قسمتهای مختلف بدن قرار دارند و به تحریک مستقیم فیزیکی مانند مسواک زدن مداوم و/یا متناوب و فشار بسیار حساس هستند.
از مناطق اروژنیک واکنش جنسی خوشایند می تواند به شکل آرامش یا هیجان ایجاد شود . تحریک آنها همچنین میتواند منجر به فانتزیها و افکار شهوانی شود (توجه داشته باشید: ما به یاد داریم که دومی اجزای تحریک ذهنی یا ذهنی مدل پاسخ جنسی مسترز و جانسون است).
با این حال، باید توجه داشت که لذت درک شده به دنبال درخواست آنها بسیار ذهنی است، یعنی می تواند از موضوعی به موضوع دیگر و با توجه به شرایط خاص (خلق شرکا، توانایی استراحت، نوع تحریک و غیره) متفاوت باشد.
مناطق اروژن در چرخه پاسخ جنسی
مناطق اروژنی حتی زمانی که مستقل از سایر بخشهای دستگاه تناسلی زن یا مرد تحریک میشوند، میتوانند فاز برانگیختگی چرخه پاسخ جنسی را تحریک کنند (برای اطلاعات بیشتر، رجوع کنید به: ارگاسم: چیست؟ چگونه کار میکند و چیست؟ برای )، میل جنسی را حفظ کرده و باعث لذت شدید می شود. برای برخی از افراد، نواحی با حساسیت ارگاسم بالا میتوانند به دستیابی به ارگاسم کمک کنند و در برخی موارد میتوانند آن را برانگیزند.
چرا برخی از نواحی بیشتر از سایرین شهوانی هستند؟
حساسیت هر قسمت از بدن تا حد زیادی به تراکم و نوع انتهای عصبی واقع در آن ناحیه بستگی دارد. به عنوان مثال، اندام تناسلی مرد و زن دچار احتقان عروقی می شوند که باعث افزایش جریان خون به این نواحی می شود و در هنگام برانگیختگی آنها بسیار حساس می شود. سایر نواحی مانند ساعد، سر و شکم دارای انتهای عصبی کمتری هستند، اما همچنین میتوانند برای برخی مناطق اروژن بالقوه باشند، به خصوص اگر در هنگام پیش بازی به آرامی و ملایم لمس شوند.
مناطق اروژن و نظریه نقشه مغز
مناطق اروژن دارای خواص پاسخ متناقضی هستند ، زیرا با وجود تحریک قسمت هایی از بدن که از اندام تناسلی دور هستند، واکنش جنسی ایجاد می کنند.
با گذشت زمان، جامعه علمی سعی کرده است به این سوال پاسخ دهد: چرا برخی از نقاط بدن ما وجود دارند که اگر به آرامی لمس شوند، هیجان ایجاد می کنند، در حالی که سایر قسمت های بدن مجاور این کار را ندارند؟ به عنوان مثال، یک زن ممکن است با نوازش گردن یا لاله گوش خود تحریک شود، اما گونه یا پیشانی او نه.
نظریه جالبی که توسط متخصص مغز و اعصاب ویلایانور اس. راماچاندران (شخصیت برجسته در زمینه علوم اعصاب) در پایان دهه ۹۰ ارائه شد، ادعا می کند که توزیع مناطق اروژن نشان دهنده آرایش این قسمت های بدن در قشر حسی تنی یا حس اولیه است. منطقه ( به عنوان منطقه S1 نیز توجه کنید ). به طور خاص، فرضیه این بود که مناطق اروژن در کنار نواحی تناسلی در یکی از “نقشه های” متعدد بدن در سطح مغز قرار دارند.و لمس یک قسمت از آن باعث “از دست دادن” حس در بخش های نزدیک نقشه شد. به عنوان مثال، در نقشه اولیه قشر حسی تنی، پاها در کنار اندام تناسلی قرار دارند و به همین دلیل ممکن است احساس اروژن را برانگیزند .
یک تیم تحقیقاتی به رهبری اولیور ترنبول، عصبروانشناس از دانشکده روانشناسی دانشگاه بانگور، بر آن شد تا تحقیقات سیستماتیکی را در مورد اینکه آیا قشر حسی جسمی اولیه در پاسخدهی به ناحیه اروژن ایفا میکند یا خیر، انجام دهد و آمار جالبی را در مورد آنچه مردان و زنان درک میکنند، نشان دهد. .
اول، نتایج تجزیه و تحلیل آنها از فرضیه راماچاندران مبنی بر اینکه S1 مسئول احساسات اروژنی به دلایل زیر است پشتیبانی نمی کند:
- برای اکثر شرکت کنندگان در آزمون آزمایشی، پاها – یکی از مناطقی که به عنوان مرجع در نظر گرفته شده است – به لمس حساس نبودند، که به طور شگفت انگیزی سطح اروژنی پایینی را نشان می دهد.
- تحریک مستقیم قشر مغز S1 (روشی که در جراحی مغز و اعصاب استفاده می شود) به نظر نمی رسد که احساس اروژن ایجاد کند.
بر اساس این شواهد و با توجه به اینکه نواحی مختلف مغز مسئول پردازش لمس هستند ، مطالعه پروفسور ترنبول نشان میدهد که قشر اولیه حسی جسمی محتملترین ناحیه مغز برای پردازش محرکهای اروژنی نیست. بنابراین منشاء توزیع اروژن می تواند از یک نقشه عصبی واقع در جای دیگر ناشی شود. به طور خاص، بخش قدیمیتر و اساسیتر مغز نسبت به S1، که به اینسولا معروف است ، دخیل است . در اوایل رشد ما، این ناحیه در همه ما “سخت” می شود و مسئول هم احساس احساسات و هم دریافت حس لامسه است .
ادراک یا غیر آن یک محرک اروژن (مانند نمونه پاها) در عوض با “از دست دادن ارتباط” بین بخش های مجاور نقشه مغز انگیزه می شود. علاوه بر این، مشخص شد که ویژگی های جمعیت شناختی (سن، جنسیت)، تجربه فردی و تفاوت های فرهنگی به نظر نمی رسد که متغیرهای تعیین کننده قابل توجهی باشند. در نهایت، مطالعه نشان داد که:
- همه ما همان نواحی بدن خود را به عنوان مناطق کم و بیش اروژن می شناسیم (به یاد داشته باشید که برخی تفاوت های ذهنی از نظر حساسیت بیشتر یا کمتر وجود دارد).
- تا آنجا که به مناطق اروژن اصلی مربوط می شود، تفاوت بین زن و مرد چندان مشخص نیست.