داشتن روابط جنسی سالم بین زوجین یکی از ملزومات زندگی مشترک می‌باشد. روابط جنسی یکی از اصلی‌ترین و اساسی‌ترین انگیزه‌های ازدواج جوانان می‌باشد و اگر این رابطه بین زوجین به خوبی وجود داشته باشد، بیشتر مسائل و موضوعات اختلاف‌برانگیز از بین می‌رود، اما در صورتی که رابطه جنسی از بین برود و یا از میزان آن کاسته شود، جزئی‌ترین و پیش‌پاافتاده‌ترین مسائل نیز به یک اختلاف بزرگ و حل‌نشدنی تبدیل می‌شوند. در رفتار بسیاری از مراجعان در هنگام مطالعه فهرست بروشورها دقت کرده‌ام. بیشتر آنها وقتی چشمشان به بحث روابط جنسی می‌افتد، سریعا به صفحه موردنظر می‌روند و شروع به مطالعه این فصل از بروشور می‌کنند. این رفتار که در اکثریت مراجعان دیده می‌شود، نشان‌دهنده اهمیت روابط جنسی در زندگی مشترک می‌باشد. اما نکته مهم دیگری که به مبحث مقاله ما مربوط می‌شود، رابطه رفتار جنسی با تمایل مردان به انتخاب همسر دوم می‌باشد. این مقاله بدین منظور نوشته شده است که علل و عوامل تمایل مردان به انتخاب همسر دوم را شناسایی نموده و جهت جلوگیری از این پدیده، راهکارهای علمی ارائه نماییم. اگر در زندگی مردانی که همسر دوم انتخاب کرده‌اند دقیق شوید، متوجه خواهید شد که بلااستثناء همه آنها از نظر روابط جنسی با همسر خود کم و کاستی‌هایی داشته‌اند و فردی که به عنوان همسر دوم وارد زندگی آنها شده است، چون از این موضوع آگاهی و اطلاعات کاملی داشته است، به خوبی این نیاز مرد را تامین نموده و همین عامل باعث گرایش و کشش مرد به طرف او شده است. گاهی اوقات بوده‌اند خانم‌هایی که ابراز داشته‌اند که ما هم از نظر روابط جنسی شاهد کم و کاستی‌هایی از طرف شوهر خود بوده‌ایم، اما چرا ما منحرف نشده‌ایم. چرا مردها در دوران حاملگی همسرشان به خود این اجازه را می‌دهند که به دنبال انتخاب همسر دوم باشند؟ گله و شکایت این خانم‌ها کاملا منطقی است و باید به آنها حق داده شود، اما نکته‌ای که باید به آن توجه داشته باشند، این است که نقش و اهمیت روابط جنسی برای دو طیف زن و مرد و میزان مقاومت زن و مرد در مقابل فقدان روابط جنسی با هم متفاوت می‌باشد. همه محققان و روان‌شناسان عقیده دارند که میزان تمایل و علاقه مردان به روابط جنسی بسیار بیشتر از زنان است. اگر بین زن و مرد، اختلاف و کدورتی وجود نداشته باشد، مردها هرگز از روابط جنسی کناره‌گیری نمی‌کنند. کناره‌گیری مردها از روابط جنسی به بهانه استرس و خستگی ناشی از کار روزانه هم بهانه است. اینها همه ناشی از انتقادها، جر و بحث‌ها و غرزدن‌های همسرشان می‌باشد. اگر مردی به همسرش علاقه داشته باشد و بین آنها کدورتی وجود نداشته باشد، تقریبا همیشه برای روابط جنسی آمادگی دارد. از سوی دیگر استرس نه‌تنها مانع از روابط جنسی نخواهد شد، بلکه روابط جنسی کاهش‌دهنده استرس می‌باشد و مشاهده شده است که مردها در هنگامی که استرس زیادی دارند، برای کاهش میزان استرس خود به روابط جنسی روی می‌آورند.

اهمیت روابط جنسی برای مردان به مانند اهمیت حرف زدن برای زنان است. همانگونه که یک زن به یک گوش شنوا برای حرف زدن نیاز دارد و بدون داشتن آن دچار افسردگی می‌شود، یک مرد نیز به روابط جنسی محبت‌آمیز با همسرش نیاز دارد. روابط جنسی میزان استرس یک مرد را به شدت کاهش می‌دهد و مرد از برقراری روابط جنسی با همسرش در بسیاری از موارد میزان عشق و علاقه به همسرش را نشان می‌دهد. اما متاسفانه نکته‌ای که باید در این‌جا در مورد آن صحبت کنیم، این است که برخی خانم‌ها به روابط جنسی با شوهرشان اهمیتی نمی‌دهند و برخی هم از این روابط به عنوان یک اهرم تنبیه‌کننده استفاده می‌کنند. بی‌توجهی به مسائل جنسی و استفاده از آن به عنوان یک اهرم تنبیه‌کننده یکی از بزرگ‌ترین اشتباهاتی هستند که ممکن است یک زن در طول زندگی مشترک خود مرتکب شود.

وقتی که یک زن به آرایش و وضعیت ظاهری خود در خانه رسیدگی کرده و همچنین در روابط جنسی با شوهرش در برخی موارد پیشقدم می‌شود، عشق و علاقه شوهرش را به خود چندین برابر می‌کند، اما وقتی که به این مسائل بی‌توجهی می‌کند و یا از روابط جنسی با همسرش به عنوان یک اهرم تنبیه‌کننده استفاده می‌کند، علاوه بر این که عشق و علاقه بین خود و همسرش را از بین می‌برد، بلکه با این رفتار باعث می‌شود که همسرش برای روابط پنهان خارج از خانواده یک دلیل و توجیه منطقی داشته باشد. در طول دو سال گذشته بیشتر مراجعان خانم‌هایی بودند که از رفتار مشکوک همسرشان گله‌مند بوده‌اند. اکثر این خانم‌ها بعد از چند جلسه مشاوره به بی‌توجهی خود به مسائل جنسی اذعان نمودند. به طور کلی می‌توان گفت که در طول سال‌ها مشاوره به ندرت به موردی برخورد کرده‌ایم که زنی از نظر روابط جنسی گرم و عاطفی باشد، اما با این حال همسرش به دنبال زنی دیگر باشد. در مورد خانم‌هایی که رفتار جنسی سرد و نامناسبی داشته‌اند، تشویق آنها به توجه به مسائل جنسی بیشترین تاثیری را داشته است.

هرگز مراجعه خانمی را فراموش نمی‌کنیم که به خاطر نارضایتی از زندگی زناشویی مراجعه کرده بود و با توجه به این‌که وضعیت مالی مناسبی نداشتند، هزینه مشاوره را هم به سختی تهیه کرده بود و بدون اطلاع شوهرش و به طور مخفیانه مراجعه کرده بود. در اولین برخورد متوجه شدم عدم توجه او به وضعیت ظاهر و از همه مهمتر بی‌توجهی‌اش به روابط جنسی شدم، بنابراین اولین راهکارها را بر این موضوع متمرکز نمودیم تا بدین وسیله باعث گرایش همسرش به طرف او شدیم. بعد از دو هفته تغییر رفتار، شوهرش شدیدا به او علاقه‌مند شده بود و از همه مهم‌تر این‌که به دنبال علت تغییر رفتار همسرش بود. خانم اظهار می‌کرد که با توجه به وضعیت مالی مناسبی که داشتیم، از شوهرم خجالت می‌کشیدم که بگویم مبلغی را برای مشاوره پرداخت کرده‌ام، اما با کمال تعجب وقتی که واقعیت را به او گفتم، شوهرم بسیار خوشحال شد و اول هر هفته ابتدا هزینه مشاوره من را پرداخت می‌کرد و روزی که قرار بود به مشاوره بروم، چندین بار با من تماس می‌گرفت تا مطمئن شود که برای مشاوره مراجعه کرده‌ام. او اعتراف می‌کند که تاکنون علت این بی‌توجهی و بهانه‌گیری‌های همسرم را نمی‌دانستم و به وضعیت مناسب دوستان و اقوام خود حسادت می‌کردم، اما اکنون متوجه شده‌ام که مردها به سادگی قابل تغییر هستند. زن اگر برای شوهرش معشوقه خوبی باشد، مردها همسران خوبی خواهند بود. اما اگر به این موضوع بی‌توجهی کند، زندگی را به کام خود، همسر و فرزندان خود تلخ خواهد کرد.

اهمیت روابط جنسی در زندگی زناشویی

تحقیقات نشان داده‌‌اند که پس از اولین زایمان میزان رضایت زناشویی به مقدار قابل توجهی کاهش می‌یابد. این نتیجه‌گیری تاییدی است بر رابطه بین رسیدگی به ظاهر و توجه به روابط جنسی با میزان رضایت زناشویی. پس از ازدواج خصوصا بعد از بچه‌‌دار شدن خیلی از زنان دیگر به خود نمی‌رسند، به جای آن‌که در خانه مانند دختران جوان لباس بپوشند، دائما پیژامه‌های پشمی یا شلوارهای خیلی گشاد به تن می‌کنند، کمتر اصلاح می‌کنند، ناخن‌هایشان را تمیز نمی‌کنند، در هفته کمتر به حمام می‌روند، آرایش نمی‌کنند، حتی موهای خود را هم شانه نمی‌زنند و هرگز جلوی همسرشان لباس‌های جذاب به تن نمی‌کنند و بعد هم از شوهرشان انتظار دارند که با آنها رفتار محبت‌آمیز داشته باشد. متاسفانه وقتی که به زن‌ها پیشنهاد می‌شود که باید به خودشان رسیدگی نمایند، اکثرا جبهه‌گیری می‌کنند و حالت تدافعی به خود می‌گیرند، اما بی‌نظمی، غفلت از خود و شلختگی یک بیماری روانی است که باید درمان شود.

زنان باید توجه داشته باشند که شوهرشان آنها را با یک ظاهر زیبا و مرتب پسندیده است و باید همچنان آن ظاهر زیبا و مرتب را حفظ کنند. هرگز انتظار نداشته باشید که بعد از ازدواج علی‌رغم بی‌نظمی و بی‌توجهی به خود، همسرتان همواره به شما علاقه‌مند باشند، بلکه در صورتی این عشق و علاقه ادامه پیدا می‌کند که شما هم به نیازها و خواسته‌های او توجه داشته باشید. تغییر دادن رفتار یک مرد بسیار ساده است. زنان به آسانی می‌توانند رفتار شوهرشان را تغییر دهند. مردها به آسانی گذشت می‌کنند و با دیدن کمی محبت و توجه از سوی زنان خود رفتارشان را تغییر می‌دهند. آن‌چه مردان را به سوی زنان جذب می‌کند، ظرافت زنانه آنان است. این ظرافت تنها مربوط به ظاهر نیست، بلکه رفتار را نیز در بر می‌گیرد. داشتن ظاهری آراسته، رفتاری پسندیده و کمی توجه، از جمله کارهایی است که زنان با آن می‌توانند شوهران خود را خوشحال کنند. زنان با این کارها نشان می‌دهند که شوهر خود را یک تکیه‌گاه می‌دانند، نه ابزاری برای تامین نیازهایشان. زن‌ها اگر می‌خواهند شوهرشان دوستشان داشته باشد، باید علاوه بر انجام کارخانه خانه، همیشه به ظاهر خود نیز رسیدگی کنند و ظاهری آراسته و تمیز داشته باشند.

روابط جنسی یکی از روش‌هایی است که مردان میزان عشق و علاقه همسر خود را با آن می‌سنجند. اگر به روابط جنسی با شوهرتان بی‌توجهی کنید، او تصور می‌کند که مرد مورد علاقه‌اش نیستید و با توجه به این‌که عشق دوطرفه است، از میزان عشق و علاقه او به شما کاسته می‌شود. زنان عشق خود را با کلمات زیبا، با یک شاخه گل، یک شیشه عطر و هدیه بیان می‌کنند، اما مردان میزان عشق همسرشان را نسبت به خود به طرز دیگری می‌سنجند. مردان در دو صورت پی به عشق همسرشان می‌برند:

۱- در صورتی که همسرشان نیازهای جنسی آنان را تامین نماید.

۲- در صورتی که همسرشان با رفتار خوب اعتماد به نفس آنها را تقویت کند. در این صورت مرد احساس می‌کند که قهرمان زندگی زنش می‌باشد.

این دو نکته به حدی در حل مشکلات زناشویی موثر است که ارزش دارد همه خانم‌ها این دو سطر را تایپ نموده و در کیف خود و یا در جای خصوصی دیگر بگذارند و هر روز به آن توجه نمایند. در طول چند سال گذشته توجه عمده ما به این مسئله معطوف شده بود که به راستی «علت اصلی تمایل مردان به انتخاب همسر دوم چیست؟» پاسخگویی به این سوال وقتی برایمان بااهمیت‌تر شد که مشاهده کردیم که تعداد زیادی از مردانی که همسر دوم اختیار کرده‌اند، فردش را انتخاب کرده بودند که به مراتب از همسر اولشان پایین‌تر بود. در بسیاری از موارد مشاهده کردیم که همسر اول از نظر سطح تحصیلات، وضعیت خانوادگی، چهره ظاهری از همسر دوم آنها بالاتر بود، اما با این حال این مردها به همسر دوم خود علاقه و توجه بیشتری نشان می‌دادند. پس از سال‌ها پژوهش و مشاوره‌های فراوان اکنون جواب سوال مشخص شده است.

بله، اکنون به این نتیجه رسیدیم که اکثر زنانی که به عنوان همسر دوم وارد زندگی افراد متاهل می‌شوند، همگی روان‌شناسان حرفه‌ای هستند، یعنی این‌که لااقل از نیازهای مردان و نحوه تامین آنها آگاهی کامل دارند. همه شما زنانی را می‌شناسید که از خیلی جهات نقاط مثبت زیادی ندارند، اما شدیدا مورد علاقه همسرشان می‌باشند و برعکس زنانی را هم می‌شناسید که علیرغم داشتن زیبایی، تحصیلات، موقعیت اجتماعی و… از زندگی زناشویی مناسبی برخوردار نیستند. این موضوع نیز یکی از مسائلی بود که مدت‌ها به دنبال پیداکردن علت آن بودیم، اما اکنون جواب این سوال نیز مشخص شده است. با مردانی که به هر نحوی ارتباطاتی خارج از حریم خانواده داشته‌اند، مصاحبه‌های زیادی کرده‌ایم که ماحصل این مصاحبه‌ها نتایج خوبی برای شما به دنبال دارد. اکثر آنها اظهار می‌کنند که همسر دومشان در خیلی از موارد پیشنهاددهنده روابط جنسی می‌باشد و با تنوع و کیفیت بسیار بالایی نیازهای جنسی آنها را تامین می‌کند و از طرف دیگر از بودن در کنار آنها احساس آرامش می‌کنند. ماحصل این گفته‌ها دقیقا تاییدی است در مورد دو نکته‌ای که در بالا ذکر کردیم.

متاسفانه به علت وجود یک نوع حجب و حیای افراطی زن‌ها تصور می‌کنند که همیشه باید شوهرشان به طرف آنها بیاید و درخواست روابط جنسی نماید. و این مسئله باعث می‌شود که مردها تصور کنند که همسرشان تمایلی به روابط جنسی با آنها ندارد و به اجبار و به حکم وظیفه به این کار تن در می‌دهند. موضوعی که رفته رفته از مقدار روابط جنسی و به دنبال آن میزان عشق و علاقه مرد به همسرش کم می‌کند و بسیاری از مردها آرزو دارند که حتی یک بار هم که شده همسر آنها به طرفشان بیاید و از آنها درخواست روابط جنسی نماید، در صورتی که هرگز به این آرزوی خود نمی‌رسند.

حال تصور کنید اگر یک دختر جوان و یا یک زن مطلقه به این نیاز آنها پاسخ بدهد، احتمال گرایش و تمایل آنها قطعا زیاد می‌باشد، در صورتی که اگر همسرشان این نیاز آنها را برآورده نماید، احتمال ارتکاب خطای آنها قطعا به نقطه صفر می‌رسد.

منبع: تریبون آزاد

بازدید:۴۱۹۶۵۲

رتبه مقاله در گوگل : 

حیاط خلوت زندگی. این کلمه برای شما چه معنایی دارد؟ شما را یاد چه چیزی می‌اندازد؟ اصلا برایتان تعریفی دارد یا نه؟ برای من که معنی‌اش مترادف است با چیزی که در نهایت می‌رسد به حریم خصوصی انسان‌ها. جایی که فقط خودت هستی و خودت. چیزی که شاید این روزها به متاعی نایاب تبدیل شده که خیلی‌ها با چراغ دور شهر پی آن می‌گردند. حیاط خلوت ما آدم‌ها جای عزیزی است برای خیلی‌هامان. جایی که در آنجا لااقل با خودمان بی‌رودربایستی‌تر هستیم. جایی که برای خودمان فیلم بازی نمی‌کنیم. جایی که قرار نیست آنجا به چهره‌مان نقاب بزنیم و برای خودمان فیلم بازی کنیم. جایی که… اصولا جای خوب نایابی است این روزها. روزهایی که داشتن حریم شخصی با این همه چشم و دوربینی که دنبالت هستند و تو را می‌پایند به یک آرزو تبدیل شده. روزهایی که حتی به تلفن دستی‌ات هم نمی‌توانی اطمینان کنی و در حقیقت دیگر هیچ جای امنی برایت باقی نمانده جز همان جای امن دیرین و همیشگی. این روزها ذهن آدمی فکر می‌کنم تنها حیاط خلوتی است که برایش باقی مانده. جایی که هنوز به سختی می‌توان به آن نفوذ کرد و پشت لایه لایه‌اش را دید زد و کاوید.
یادش بخیر وقتی که بچه بودم حیاط خلوت اولم اتاق خواب کوچکم بود و کتابخانه‌ای که در آن بود و عشق‌بازی‌ای که در این فضا رفت و آمد می‌کرد. بچه‌تر که بودم، حریم امنم تختخواب کوچکی بود که هر وقت از چیزی آزرده می‌شدم، به آن پناه می‌بردم. جایی که فکر می‌کردم از هر گزندی در آن مصون خواهم بود و با خودم و کسی که همیشه و از ابتدا رفیق درددل‌هایم بود خلوت می‌کردم. حیاط خلوت من همیشه لحظاتی بود برای پرواز پرنده خیال به جاهایی که همیشه آرزویش را داشته‌ام. همچنان هم همین‌طوری است. رفتن به جاهایی که شاید در منظر دیگران خنده‌دار به نظر برسد و حرف‌زدن درباره چیزهایی که شاید بیشتر آدم‌های دور و برت در آن به آن بخندند. اما حیاط خلوت حریم امن بوده و هست. برای تصوراتی که حالا امروز خیلی‌های آنها به واقعیت رسیده‌اند و خیلی دیگر هنوز هم در حد آرزو و تصور باقی مانده‌اند. حیات خلوط اما همچنان عزیز است با همین تصورات و آرزوها. حالا شاید مکانش کوچک‌تر به نظر برسد، اما واقعیتش این‌قدر وسیع شده که دیگر هیچ کسی نمی‌تواند به آن دست پیدا کند و با مرور اتفاقات درون آن تو را مواخذه کند یا به چیزهایی که در آن هست بخندد که شاید در گذشته می‌شد این اتفاق برایش بیفتد. اینجا همچنان حریم امن عزیز است برای من و نمی‌دانم برای شما چگونه است. جالب است برخورد دوستان و بزرگانی که برای همین ماجرا برایمان یادداشت نوشته‌اند. همچنان عاشقانه و همچنان با ولع. برای جایی که لحظات تو در آن تنها برای خودت هست و خواهد بود. فکر می‌کنم خودتان بخوانید، بهتر به ماجرا پی ببرید.

پناهگاه کاغذی
خیلی چیز‌ها آدم به آدم فرق می‌کند. با این‌که خیلی‌ها ممکن است به حیاط خلوت نیاز داشته باشند، بعضی‌ها هم چنین نیازی را ممکن است احساس نکنند. حالا این‌که چرا چنین نیازی احساس نمی‌کنند یا به این دلیل است که خیلی آدم‌های خوشبختی‌اند که همه آن چیزهایی را که می‌خواهند، در همین فضای شیشه‌ای و غیر خلوت به دست می‌آورند و یا این قدر دنبال حیاط خلوت گشته‌اند و نیافته‌اند که خود به خود از خیرش گذشته‌اند و اصلا چنین مفهومی برایشان بی‌معنی شده است.
از این‌که چنین مفهومی برای کسی بی‌معنا شده باشد، خیلی هم تعجب نکنید! اصلا حیاط خلوت و فضای خصوصی و حریم خصوصی مفهوم‌هایی است که بعد‌ها شکل گرفته است و آدمیزاد از‌ همان اول به این چیز‌ها نیازی نداشت.
حالا با این مقدمه خیلی دل و جرئت می‌خواهد که آدم درباره خودش حرف بزند. نه می‌توانم بگویم این قدر خوشبختم که هیچ نیازی به حریم خصوصی نداشته باشم. – البته خوشبختی کامل و همه جانبه را می‌گویم، وگرنه شکر خدا در زندگی خانوادگی چنین احساسی را دارم- و نه این قدر دنبال حیاط خلوت گشته‌ام و نیافته‌ام که یادم رفته باشد، مگر این‌که من خود را یک مورد استثنایی بدانم که اصلا از اول نیاز به چنین فضایی در وجودم کار گذاشته نشده باشد. که آن هم جوابش این است که من در هر چیزی تردید داشته باشم، در این یک مورد تردید ندارم که اصلا و ابدا آدم استثنایی نیستم.
تا وقتی که یادم می‌آید، یک آدم معمولی بودم. نه در مدرسه خیلی شاخص بودم و نه در دانشگاه و نه در بقیه چیز‌ها. همیشه آدمی بودم آن وسط مسط‌ها که سر و کارم نه به دفتر مدرسه و ناظم می‌افتاد و نه به کمیته انضباطی. شاید هم قیافه‌ام کمی غلط‌انداز بود. بله داشتیم درباره حیاط می‌گفتیم و درباره حیاط خلوتِ نداشته خودمان. برای این‌که کار خودم را راحت‌تر کنم، همین جا می‌توانم بنویسم که من از این حیاط‌هایی که شما می‌گویید ندارم و بیشتر از این هم نمی‌توانم درباره چیزی که ندارم و حسرتش را هم ندارم، توضیح بدهم. اما این جواب راضی‌ام نمی‌کند. فکر می‌کنم گاهی آدم از داشته‌ها و نداشته‌ها و آرزو‌ها و حسرت‌های خودش آگاه نیست. تا پرسشی به جانش نیفتد، بهش فکر نمی‌کند، ولی وقتی پرسش به جانش افتاد، این قدر دنبال پاسخش می‌گردد که پیدا کند. حالا حکایت من است.
اسمش را شاید نشود حیاط خلوت گذاشت، اما به گذشته که برمی‌گردم، به روزهای سخت و دشوار که در همین یکی دو سال کم نبوده‌اند، می‌بینم که همیشه جایی پناه برده‌ام، همیشه جایی را داشته‌ام که در آنجا احساس آرامش بکنم و آن ادبیات است. نوشتن و خواندن برایم چنین پناهگاهی بوده است که از واقعیت‌های تلخ به آن فرار کرده‌ام. شاید کار درستی به نظر خیلی‌ها نرسد، اما پناه بردن به ادبیات هم چون فرارکردن از خطر و پناه گرفتن و جان به‌دربردن را نمی‌شود از راه دور قضاوت کرد. بله اگر بشود اسمش را گذاشت حیاط خلوت، حیاط خلوت من کاغذی است. من البته دوست‌تر دارم اسمش را پناهگاه بگذارم؛ پناهگاه کاغذی!

حیاط‌هایی که شلوغ شدند
یک
بچه که بودی حیاط خلوتت «خیال‌پردازی» بود. خیال‌پردازی بود و فرو رفتن در پیله‌ای که راهی بدان پیدا نمی‌کردند. نه مادر که عزیزت بود. نه پدر که نمی‌خواستی قلبت را برایش باز کنی. نه خواهر و برادرهایت که در حیاط خلوت‌های خود پرسه می‌زدند. در عصر رادیو با گوش‌دادن خیال‌پرداز شدی، با قصه‌پردازی. با آب وتاب دادن به هر صدایی، با باز و بسته‌شدن هر دری، با قاب هر پنجره‌ای، با هر واقعه کوچکی (مثل شیرفروشی که در گرمای تابستان کاپشن چرمی بر تن می‌کرد)، به هر کلامی (صدای فروشنده نان فروش)، به هر برخوردی (سلام… سلام پسرجان). یادگار بچگی در تو باقی ماند. از عصری به عصر دیگر. از دورانی به دوران دیگر. آن روزها خیال‌پردازی را ارج نهادی. مساحت حیاطت سال به سال کوچک شد. اما نمی‌خواستی دیوارهایش بلندتر شوند. نمی‌خواستی درازتر شوند.
دو
نوجوان‌ها معمولا حیاط خلوت‌های پرشماری دارند. برخی آن قدر فراخ که نمی‌توان آنها را حیاط خواند. برهوتی هستند بی‌افق. برخی آن‌چنان کوچک که باید ایستاده درونش ساعات را سپری کرد. مثل اتاق‌های بی‌پنجره. دنیای فوتبال پرتابت کرد به حیاطی دیگر. حیاطی که اگر می‌خواستی خلوت بود و اگر چشم‌هایت را باز می‌کردی، شلوغ و پرجمعیت. هم یکه و تنها بودی و هم صدها رفیق دوست‌داشتنی دوره‌ات کرده بودند. چیزی مثل حیاط مدرسه‌ها که می‌توانستی هم خلوت‌نشین گوشه‌گیری باشی و هم یکی از آن کودکان هیاهوگر. آنجا بود که به مفهوم «خلوت‌کردن در دل جمع» و «حل‌شدن در دل جمع» دست یافتم. آنجا بود که فاصله خلوت و شلوغی، تک‌افتادگی و جماعت زدگی را دریافتی. آنجا بود که دریافتی می‌توان هرجا حیاط خلوتی برپا ساخت. می‌توان هرجا پرتاب شد به دل مردم. می‌توان مثل یک بندباز از «خود» به «دیگران» پرواز کرد و از «دیگران» به «خود».
سه
جلوی مانیتور می‌نشینی. اینترنت. وبلاگ. وب سایت. حروف فارسی و انگلیسی. دیدگاه‌ها. اظهارنظرها. مقاله‌های بلند و کوتاه. اعتراض‌ها. ستایش‌نامه‌ها. اخبار راست و دروغ. عکس و نقاشی. گرافیک ساده. تصاویر دیجیتال… حیاط خلوت‌هایت حصاری ندارند. دیواری ندارند. پرچین حیاط خلوت‌هایت کوتاه شده‌اند. آن قدر کوتاه که هر نوری به درونش رسوخ می‌کند و گوشه‌ای را روشن. آن قدر کوتاه که می‌توانند از روی آن بپرند. بپرند و در آن خودی نشان دهند. خودی نشان دهند و فریادی بزنند. فریادی بزنند و خلوتت را بشکنند. خلوتت را بشکنند و حیاط را آن خود قلمداد کنند… حالا نمی‌توانی در حیاطت تنها باشی. نمی‌توانی پیله‌ای بسازی. نمی‌توانی یکه و تنها خیال‌پردازی کنی. می‌دانی نمی‌توانی حیاطی از آن خود برپا سازی که کسی بدان راه نیابد. نمی‌توانی سردرگریبان فرو بری. آدم دیگری شده‌ای. دلت پر می‌زند برای فضولی در حیاط خلوت‌های دیگران. برای نشستن روی شاخه‌ای. روی درختی که نمی‌دانی چه درختی است. درختی که میوه‌هایش را ندیده‌ای. که صدای وزیدن باد لای برگ‌هایش را نشنیده‌ای. به امید یافتن میوه‌ای با طعمی تازه. برای نوک‌زدن به دانه‌ای با رنگ ندیده… تو تسلیم شده‌ای. تو دیگر حیاطی از آن خودت نداری. نه نداری.

حیاط شلوغ
در دوران نوجوانی یک حیاط خلوت داشتیم که به واسطه پوشاندن سقفش شده بود آشپزخانه ما. در آنجا یک کمد آهنی داشتم که تمام دنیای من آنجا جمع بود. یک کلید هم بیشتر نداشت. بزرگ‌تر که شدم، آن کمد همچنان سر جایش بود و تا مدت‌ها در آن بسته ماند. چون پوتین کوهم توی آن جا نمی‌شد. مسیر دارآباد و قهوه‌خانه تازه تاسیس آن، رفیقی که همیشه مثل درخت بخشنده بود به نام مسعود براتی و صخره‌ای که زیر آن را تراشیده بودم – تا سایبانی شود – شد مأوای روزهای پنج‌شنبه و جمعه و گاهی وسط هفته. آن زمان‌ها دارآباد خلوت بود. ولی الان این‌طور نیست. آن غار کوچک زیر صخره هم مال من نیست. همیشه پر از جوانان قلیان به دست است که از شب گذشته آمده‌اند.
کم‌کم حیاط خلوتم از مکان به ذهن رسید. چون مکان‌ها توسط یک زندگی اجتماعی و آدم‌هایش اشغال می‌شد. دیگر حیاط خلوتی وجود ندارد. مثل حیاط خلوت خانه‌های الان که شلوغ است و بی‌نظم. همه چیز دارد به یک حیات شلوغ تبدیل می‌شود. مکان‌های شلوغ از ذهن‌های شلوغ می‌آید. کی‌بوردی که نمی‌توانی بر آن تایپ کنی. داغی لیوان چایی. مهمانی‌های شلوغ با حرف‌های تکراری. بازی کودکانه با پسرم. و… همه فرصت‌های کوچکی شد که به خلوت خودم فکر کنم. خلوتی که ندارم، خودخواسته است. ولی بعضی مواقع خواب که نه، همین‌طوری تصویرش جلوی چشمم می‌آید. همیشه می‌گویم مهم نیست دارم بزرگ می‌شوم، شاید باید از دستش بدهم و به جایش چیزهای جدیدتر به دست بیاورم.

ملک شخصی
اندازه بیرونی‌اش می‌تواند خیلی متفاوت باشد، بستگی به وسع آدم دارد؛ از یک خانه گرفته تا یک کنج خلوت یا حتی یک برگ کاغذ سفید. اما اندازه درونی‌اش تقریبا همیشه یکسان است یا لااقل برای هرآدم حجمی مشخص دارد. و جالب اینجاست که هر چقدر نیاز درونی به داشتن کنج خلوت بیشتر باشد، وجه بیرونی‌اش کمتر اهمیت دارد. در آن مواقع‌ حتی یک کاغذ سفید کوچک هم می‌تواند پناهگاه خوبی باشد؛ یک سفیدی دعوت‌کننده و یک مداد کوچک که روی آن بدود و یک تک جمله بنویسد: «اینجا ملک شخصی من است!» از آن جور ملک‌هایی که هیچ‌ وقت به خاطرش کارمان به مجادله‌های قانونی نمی‌کشد، آنجا تنها جایی است که می‌توانیم با خیال راحت تصرفش کنیم.
اگر این‌طوری به ماجرا نگاه کنیم، دیگر لازم نیست نگران به‌دردبخوربودن کارمان باشیم، چون به نظر می‌رسد بیشتر وقت‌ها کاربردها و فایده‌های یک چیز هستند که به وجود آن رسمیت می‌بخشند و ما اولین و مهم‌ترین کاربرد کنج خلوتمان را پیدا کرده‌ایم و آن داشتن احساس مالکیت بر چیزی در درونمان است، چیزی که قابل قاپیدن و ربودن نیست و این خیلی احساس خوشایندی در آدم به وجود می‌آورد، یک جور حس قدرتمندی پنهان.
منبع: سامانه پرسش و پاسخ مشاور

بازدید:۳۹۸۶۵۲

رتبه مقاله درگوگل:

انجام عمل خودارضایی در هر شرایطی امکان پذیر است چون در ذهن ما شخص خاصی جهت رابطه پردازش شده و ما با انجام اعمالی خاص باعث ارضاء شدن خود می می شویم ، هم دررابطه جنسی و هم در خود ارضایی عمل ارگاسم صورت می گیرد هر دوی آنها می تواند لذت بخش باشد اما تاثیر کدامیک بر روی ما بیشتر است ؟

همانطور که ذکر شد در خود ارضایی اندام خود را وادار می سازیم تا طی یک رابطه مجازی به ارگاسم برسد اما در یک رابطه جنسی تمامی اندامهای بدن با یکدیگر همکاری دارند دیگر نیازی نیست که ما در ذهن خود محیطی را بازسازی کنیم یا شخص یرا بازسازی کنیم پس ذهن در آرامش بیشتری قرار میگیرد از این رو تاثیر روحی و روانی بسیار مفیدی بهمراه دارد.

آثار منفی جسمی روحی و جنسی اعتیاد به خودارضایی و تاثرات آن بر رابطه جنسی و زندگی زناشویی
افرادی که زود تحریک می شوند و برای ارضای خود به سوی خود ارضایی میروند بدانند که خود ارضایی تحریک پذیری را به میزان زیادی افزایش می دهد از این رو تنها با این کار عطش خودرا زیادتر کرده اند . فردی که به خود ارضایی اعتیاد دارد مطمئنا در زندگی زناشئیی خود در رابطه جنسی با شریک خود دچار مشکل جدی خواهد شد این فرد از رابطه جنسی حقیقی به ارگاسم نخواهد رسید پس نخواهد توانست خود و شریک جنسی خود را ارضاء کند و از رابطه جنسی حقیقی لذت ببرد.

 اینگونه افراد معمولا انسانهای سردی خواهند شد . از تاثیرات روحی اعتیاد به خود ارضایی می توان بی حوصلی عدم تمرکز لاغری ناتوانی جسمی سردردهای میگرنی را نامبرد . اعتیاد به خودارضایی آسیبهای زیادی از نظری جنسی به فرد وارد می سازد در خانمها می تواند باعث شود تا عمل لقاح و تخمک ریزی به درستی انجام نگیرد و یا هرگز صاحب فرزند نشوند و یا اینکه فرزند آنها ناقص به دنیا خواهد آمد . مطمئن باشید علائم منفی خود ارضایی از سنین جوانی آغاز می شود پرخاشگری نیز یکی از عوامل اعتیاد به خودارضایی میباشد لذت میل جنسی را از خود دریغ نکنید . خودارضایی حالت خوابآلودگی بهمراه دارد .خود ارضایی باعث بهم ریختگی وضعیت فکری و هوشیاری انسان می شود خود ارضایی بینایی را نیز تحت تاثیر قرار میدهد در مردان خارج شدن بیش از حد اسپرم باعث میشود تا در عمل لقاح قدرت بارگذاری اسپرم آنها کاهش یافته و از اینرو نتوانند صاحب فرزند شود .

پوکی استخوان در دوران میان سالی برای خانمها و آقایانی که در دوران نوجوانی و جوانی اعتیاد به خودارضایی داشته اند امری بعید نمیباشد. تاثیر مستقیم خودارضایی بر غدد هیپوتالاموس مغز آسیب جدی بهمراه دارد . بارها در مقالاتی که در اکثر وبلاگها منتشر شده میبنم که از خودارضایی به خوبی تعریف می شود منکر نمی شوم اما بحث من مربوط به اعتیاد به خود ارضایی میباشد . اعتیاد به خودارضایی آسیبهای زیادی بهمراه دارد آیا ارزش آنرا دارد برای لحظاتی لذت خود را از لذت حقیق یک رابطه جنسی محروم کنیم و به بدن خود آسیب وارد سازیم .

دکتر رابرت شروکلر یکی از محقیقن بزرگ و اساتید دانشگاه برلین در تازه ترین تحقیقات خود در مورد خودارضایی در ۲۷ سپتامبر ۲۰۰۶ رسما اعلام کرد اگر فردی قصد خودکشی دارداعتیاد خوداراضی یمی تواند در درازمدت باعث کاهش رشد تک تک سلولهای بنیادی در انسان شود مسلما هم من و هم شما می دانیم اعتیاد به خود ارضایی عاملی نیست که باعث مرگ انسان شود اما آسیب های زیادی بهمراه دارد.

منبع: تریبون آزاد

بازدید:۷۲۱۵۹۴

رتبه مقاله درگوگل: