در اصل یک انباشتی از مایعات موجود در اطراف یکی از بیضه ها یا هر دو آنها می باشد.

این شرایط تقریبا رایج می باشد و تخمین زده شده است که ۱ تا ۲ درصد از پسران آمریکایی، با این شرایط متولد می شوند. آب بیضه در اکثر موارد خطرناک نمی باشد.

این امار در ایران هم در همین حدود است ولی آمار دقیق در دست نیست.

بدون درمان و به خودی خود از بین می رود، ولی باد کردن کیسه بیضه باید از طریق یک مراقب سلامت روان مورد بررسی قرار بگیرد.

عوامل ایجاد آن از بین برود. معمولا معالجه یک آب بیضه مداوم به یک عمل جراحی نیاز دارد، هر چند که برخی از روش های درمان خاصی می توانند در رفع آن مفید باشند.

آب بیضه و روش درمان – دکتر تاوانا -مشاوره جنسی آزاد

شناخت و مقابله با آب بیضه

شناسایی علائم و نشانه ها

اولین نشانه مربوط به آب بیضه عبارت از متورم شدن یا بزرگ شدن بدون درد کیسه بیضه می باشد که نشان دهنده جمع شدن مایعات در اطراف یکی از تخمدان ها یا هر دو آنها است.

بچه ها در موارد نادری در رابطه با آب بیضه مشکل پیدا می کنند و اکثر موارد آب بیضه قبل از سن یک سالگی و بدون هیچ نوع درمانی بهبود پیدا می کند.

در نقطه مقابل ممکن است که مردهای دارای آب بیضه، در نتیجه متورم شدن کیسه بیضه و سنگین شدن آن، یک سری ناراحتی هایی را تجربه کنند.

• این وضعیت در موارد حدی می تواند منجر به ایجاد مشکلاتی برای نشستن، پیاده روی کردن / دویدن شود.
• درد یا نارحتی آب بیضه معمولا مربوط به اندازه آن می باشد – هر چقدر که کیسه بیضه بزرگتر شود، بیشتر آن را احساس خواهید کرد.
• معمولا آب بیضه در صبح (به محض بیدار شدن) کوچک می باشد و بعد از آن و در طول روز متورم تر می شود. کار کردن زیاد می تواند اندازه آن را افزایش دهد.
• در نوزادانی که نابهنگام به دنیا می آیند (نوزادان زودرس)، ریسک ایجاد آب بیضه بیشتر می باشد.

صبور بودن نسبت به آب بیضه

 در اکثر پسران کم سن، نوجوانان و مردان، آب بیضه به خودی خود و بدون هیچ نوع درمان خاصی از بین می رود. انسداد یا جمع شدن در نزدیکی بیضه (ها)، به خودی خود رفع می شود و آب بیضه خالی می شود و در بدن جذب می شود.

بنابراین در صورتی که شما متوجه کیسه بیضه بزرگ شده شوید که دردناک نباشد یا منجر به ایجاد مشکلاتی در دفع ادرار یا در طول رابطه جنسی نشود، یک مقدار زمان بدهید تا به خودی خود رفع شود.

• در مورد کودکان کم سن، معمولا آب بیضه به خودی خود و در طول یک سال از بین می رود.
• در مورد مردان، آب بیضه در اغلب مواقع به صورت تدریجی و در طول شش ماه از بین می رود که بستگی به دلیل ایجاد آن دارد. موارد بزرگتر می توانند مدت زمان بیشتری به طول بکشند، ولی بدون مداخله پزشکی، نباید بیش از یک سال طول بکشند.
• با این وجود، آب بیضه موجود در کودکان و نوجوانان می تواند به دلیل عفونت، آسیب، انقباض بیضه ای یا آسیب ایجاد شود، بنابراین این شرایط باید از طریق آزمایشات پزشکی مشخص شوند.
• آب بیضه شبیه برآمدگی های پر شده از مایع می باشد که منجر به ایجاد پوشش هایی در وتر نزدیک مفصل ها می شود و بعد از آن به صورت تدریجی از بین می رود.

شناخت و مقابله با آب بیضه

یک حمام نمک اپسوم[۲] بگیرید

 در صورتی که متوجه یک حالت تورم بدون درد در بیضه (ها) / تخمدان خودتان شوید، یک حمام گرم با حداقل چند فنجان نمک اپسوم اضافه شده بگیرید.

به مدت ۱۵ تا ۲۰ دقیقه در داخل طشت دراز بکشید و پاهای خودتان را به آرامی باز کنید، تا در نتیجه آن این آب بیضه شما را در برگیرد.

گرمای آب می تواند منجر به تحریک حرکت مایعات بدن شود (این مورد می تواند به از بین رفتن مانع موجود در یک مسیر انسداد یافته کمک کند) و نمک می تواند منجر به خارج شدن مایع از طریق پوستتان شود و مقدار تورم موجود کاهش پیدا کند.

همچنین نمک اپسوم یک منبع غنی از منیزیم می باشد که به ریلکس شدن ماهیچه ها / وتر ها و تسکین دادن بدن کمک می کند.

• در صورتی که آب بیضه منجر به ایجاد دردی شود، در این صورت قرار دادن بیضه تان در یک آب گرم (یا هر نوع منبع گرمایی دیگر) می تواند منجر به ایجاد التهاب در شما شود و علائم موجود را بدتر کند.
• دوش داغ نگیرید (به منظور پیشگیری از سوختگی) و به مدت خیلی طولانی در وان ننشینید (به منظور پیشگیری از آب زدایی).

اجتناب از آسیب زدن به بیضه ها و STD ها

 علت ایجاد آب بیضه در کودکان کم سن نامشخص می باشد، هر چند که فرض بر این است این حالت به دلیل جمع شدن مایعات دارای گردش نامناسب و در نتیجه موقعیت کودک در رحم ایجاد می شود.

با این وجود در کودکان بزرگ تر و مردان، آب بیضه معمولا در نتیجه آسیب دیدن کیسه بیضه یا یک عفونت ایجاد می شود. آسیب می تواند در نتیجه کشتی گرفتن، هنرهای نظامی، دوچرخه سواری و انواع فعالیت های جنسی ایجاد شود.

اغلب عفونت های موجود در بیضه ها / تخمدان مربوط به بیماری انتقال یافته جنسی می باشند؛ از اینرو باید از آسیب دیدن بیضه های خودتان پیشگیری کنید و فعالیت جنسی ایمنی داشته باشید.

• در صورتی که مشغول فعالیت های ورزشی هستید که دارای برخورد می باشند، همواره یک بیضه بند با یک فنجان پلاستیکی را بپوشید تا از آسیب دیدن بیضه خودتان محافظت کنید.
• همواره در رابطه جنسی خودتان از یک کاندوم جدید استفاده کنید تا بتوانید ریسک عفونت را به صورت قابل توجهی کاهش دهید.
• STD ها همواره منجر به عفونت بیضه ها نمی شوند، ولی یک مورد غیر رایجی هم نمی باشد.

نسبت به زمان مراجعه به درمان بالینی مطلع باشید

در صورتی که بیضه باد کرده کودک کم سنتان بعد از گذشت یک سال از بین نرفته باشد یا همچنان در حال بزرگ شدن باشد، باید به یک پزشک مراجعه کنید.

در صورتی که آب بیضه مردها بعد از گذشت شش ماه همچنان وجود داشته باشد یا به اندازه ای بزرگ شده باشد که منجر به ایجاد درد و ناراحتی یا ایجاد یک حالت زشتی شود، باید به پزشک مراجعه کنند.

• عفونت بیضه ای همان آب بیضه نمی باشد، ولی می تواند منجر به ایجاد شرایط دارای اهمیت ثانویه شود. عفونت های بیضه ای کاملا دردناک می باشند و باید درمان شوند، چرا که ریسک ناباروری در شما را افزایش می دهند.
• در صورتی که یک حالت تورم بیضه و تب را تجربه می کنید، حتما به یک درمان بالینی مراجعه کنید.
• همچنین در صورتی که آب بیضه شما در نتیجه راه رفتن شما، دویدن یا نشستن تحت تاثیر قرار بگیرد، باید به یک پزشک مراجعه کنید.
• آب بیضه هیچ تاثیری بر روی بارداری شما ندارد.

مراجعه برای درمان بالینی

برای انجام آزمایش به پزشک خودتان مراجعه کنید

 در صورتی که آب بیضه برای یک مدت طولانی تر از حالت معمولی ادامه پیدا کند یا منجر به ایجاد درد و علائم دیگری شود، در این صورت برای آزمایش دادن باید به یک آزمایشگاه خوب مراجعه کنید.

آب بیضه یک مورد خطرناکی نمی باشد، ولی پزشک شما می تواند وجود داشتن شرایط نسبتا خطرناکی را تشخیص دهد که مشابه آب بیضه می باشد و مواردی از قبیل فتق ران، واریکوسل، عفونت، تومورهای غیر سرطانی و سرطان بیضه ای را شامل می شوند.

با تشخیص داده شدن آب بیضه در شما، تمامی گزینه های در دسترس شما شامل گزینه های جراحی می باشند. در این شرایط، داروهای تجویز شده کارایی زیادی نخواهند داشت.

• پزشک شما می تواند از فراصوت تشخیصی، یک MRI یا سی تی اسکن استفاده کند تا تصویر بهتری از قسمت درونی کیسه بیضه به دست بیاورد.
• در صورتی که مایع موجود تمیز (که نشان دهنده وجود آب بیضه است) یا تیره باشد، یک چراغ روشنی در داخل کیسه بیضه مشخص خواهد شد که می تواند خون و / یا چرک باشد.
• به منظور تشخیص عفونت هایی از قبیل التهاب دردناک در اپیدمیز[۳] (زائده طویل و باریک عقب بیضه که شامل مجاری خروج منی می باشد)، گوشک یا انواع STD ها، می توان از آزمایشات خون یا ادرار استفاده کرد.

مراجعه برای درمان بالینی – آب بیضه و درد بیضه

مایع موجود را خارج کنید

 با تشخیص داده شدن آب بیضه، حداقل فرآیند جراحی مربوط به خارج کردن مایع از کیسه بیضه با استفاده از سوزن می باشد که دمش نامیده می شود. بعد از تزریق یک داروی بی حسی موضعی، یک سوزن به داخل کیسه بیضه وارد می شود تا در آب بیضه سوراخ ایجاد کند و بعد از آن مایع تمیز خارج خواهد شد. در صورتی که این مایع خونی و / یا دارای چرک باشد، در این صورت وجود داشتن یک آسیب، عفونت یا شاید سرطان را نشان خواهد داد. این فرآیند سریع می باشد و به زمان بهبود قابل توجهی نیاز ندارد – معمولا یک روز به طول می کشد.

• زهکشی سوزنی از آب بیضه در اغلب مواقع به صورت کاملی صورت نمی گیرد، چرا که معمولا مایع یک بار دیگر انباشت می شود و به درمان بیشتری نیاز خواهد داشت.
• در صورتی که آب بیضه در بالای کیسه بیضه و تا حدی در بخش خارجی آن قرار داشته باشد، در این صورت نیاز خواهد بود که سوزن از طریق بخش کشاله ران (بیخ ران) وارد آب بیضه شود.

آبا آب بیضه به صورت کامل از طریق عمل جراحی خارج می شود

 یکی از رایج ترین و موثرترین روش ها برای مقابله با آب بیضه مداوم و / یا مربوط به بیماری، عبارت از خارج کردن کیسه آب بیضه همراه با مایع می باشد که این روش هیدروسلکتومی[۴] نامیده می شود. در این روش، احتمال ایجاد مجدد آب بیضه فقط یک درصد خواهد بود.

عمل جراحی هم از طریق یک چاقوی کالبد شکافی و هم از طریق یک لاپروسکوپ[۵] (وسیله ای برای درون بینی) صورت می گیرد که یک دوربین ریز همراه با یک ابزار برشی به آن متصل است. عمل جراحی آب بیضه معمولا در یک کلینیک سرپایی و تحت شرایط بی هوشی عمومی صورت می گیرد.

بهبود فرد می تواند یک هفته یا بیشتر به طول بکشد که بستگی به بریده شدن یا نشدن دیواره شکمی دارد.

• در رابطه با کودکان، معمولا جراحان بخش داخلی بیخ ران (بخش کشاله رانی) را می برند تا مایع را خالی کنند و کیسه را خارج کنند. بعد از آن به منظور تقویت دیواره عضلانی، از بخیه استفاده می شود – که ماهیتا مشابه با عمل جراحی فتق است.
• در رابطه با افراد بزرگسال، جراحان در اغلب مواقع بخش درونی کیسه بیضه را می بُرند تا مایع را خالی کنند و کیسه آب بیضه را خارج کنند.
• بعد از صورت گرفتن یک هیدروسلکتومی، ممکن است نیاز باشد تا در طول چند روز بعدی یک لوله ای به درون بیضه شما وارد شود تا مایعات اضافی را خارج کند.
• بر اساس نوع آب بیضه و به منظور کاهش ریسک فتق در این بخش که از بخش گردش خون بدن جدا می باشد، معمولا توصیه می شود که یک جراحی صورت بگیرد.

آبا آب بیضه به صورت کامل از طریق عمل جراحی خارج می شود

در حین بهبود، در یک وضعیت راحتی قرار داشته باشید

 در اغلب مواقع، فرآیند بهبود مربوط به بعد از یک جراحی آب بیضه نسبتا سریع صورت می گیرد. در غیر این صورت، مردهای سالم می توانند بعد از گذشت چند ساعت از عمل جراحی به خانه شان بروند – در موارد محدودی نیاز می شود که یک فرد در طول یک شب در بیمارستان بماند.

در طول ۴۸ ساعت بعد از عمل جراحی، کودکان باید فعالیت خودشان را محدود کنند (کارهای سخت انجام ندهند)، مدت زمان بیشتری بخوابند یا بر روی نیمکت استراحت کنند.

مردها هم باید از این توصیه تبعیت کنند و همچنین به مدت یک هفته و تا زمان به دست آوردن وضعیت ایمن، فعالیت جنسی خودشان را به تاخیر بیاندازند.

• در مورد اکثر بیماران، انجام فعالیت معمولی می تواند چهار تا هفت روز بعد از عمل جراحی آب بیضه مجددا از سر گرفته شود.
• عوارض بالقوه مربوط به عمل جراحی که باید نسبت به آنها مراقب بود عبارتند از: واکنش های آلرژیک نسبت به بیهوشی (مشکلات تنفسی)، خونریزی در داخل یا بیرون تخمدان که متوقف نمی شود و همچنین عفونت بالقوه.
• علائم مربوط به عفونت میکروبی شامل درد در کشاله ران، التهاب، ایجاد قرمزی، بوی چرک و احتمالا یک تب خفیف می باشد.

نویسنده: تاوانا اسمیت[۱] – مترجم : سایت مشاوره جنسی آزاد

[۱] Tawana Smith, MD

[۲] Epsom salt

[۳] Epididymis

[۴] hydrocelectomy

[۵] Laparoscope

مقالات مرتبط

آزواسپرمی (Azoospermia) در پزشکی به مواردی اطلاق می شود که در آن مایع منی مرد فاقد اسپرم یا به عبارت دیگر تعداد اسپرمهای مرد صفر می باشد. در اینگونه مردان هیچ اتفاق قابل تشخیصی در ظاهر مایع منی نمی افتد، چون حدود یک درصد حجم منی را اسپرمها تشکیل می دهند. تشخیص آزواسپرمی در یک مرد شوک بزرگی برای وی است. این مردان دارای میل جنسی و عملکرد جنسی طبیعی هستند و فقط مشکل باروری دارند. تشخیص این بیماری فقط با آزمایش میکروسکوپیک مایع منی می باشد که باید حداقل در دو آزمایش به فاصله ۴ هفته از همدیگر تائید شود. در ضمن برای تشخیص آزواسپرمی باید از روش استاندارد آزمایش مایع منی که سازمان بهداشت جهانی توصیه کرده است استفاده نمود. در بعضی از مردان که آزمایشگاه گزارش آزواسپرمی کرده است، اگر مایع منی سانتریفوژ شود و رسوب حاصل از سانتریفوژ آزمایش گردد، اسپرم یافت خواهد شد که به آن اسپرم مخفی یا کریپتواسرمی گفته می شود. آزواسپرمی با فقدان مایع منی متفاوت است. در یک عده از مردان بنا به عللی پس از انزال مایع منی وجود ندارد، این بیماری انواع مختلف دارد و جای بحث آن اینجا نیست. به یاری خدا در سایر مقالات به مقوله فقدان منی نیز خواهیم پرداخت.
آزواسپرمی دارای دو علت کلی است: یا انسدادی در مسیری که اسپرم را منتقل می کند وجود دارد که به آن آزواسپرمی انسدادی می گویند (شکل) و یا اینکه بیضه ها اسپرم تولید نمی کنند که به آن آزواسپرمی غیر انسدادی می گویند. اندازه بیضه و اندازه گیری میزان هورمون FSH خون به ما کمک می کند که به سرعت تشخیص احتمالی را بدهیم. اگر اندازه بیضه ها کوچک و میزان هورمون FSH بالا باشد، به احتمال زیاد فرد دچار آزواسپرمی غیر انسدادی است و شانس بچه دار شدن تقریبا صفر است. گاهی بعضی از مردان بطور مادرزادی دارای فقدان لوله های منی بر هستند. در این مردان حجم منی فوق العاده کم و حدود نیم میلی لیتر می باشد.

در مردانیکه مبتلا به آزواسپرمی انسدادی هستند برای درمان از روشهای زیر، بسته به شرایط بیمار می توان استفاده کرد:
۱٫ پیوند لوله منی بر (واز) به اپیدیدیم با میکروسکوپ که در اصطلاح پزشکی به آن Vasoepididymostomy می گویند. آن یک عمل جراحی فوق العاده مشکل است که با میکروسکوپ انجام می شود و حدود سه ساعت طول می کشد. چون قطر لوله منی بر و اپیدیدیم فوق العاده اندک است، میزان موفقیت این عمل نیز کم است. در دست بهترین جراحان در حدود ۲۵ درصد موارد اسپرم در مایع منی ظاهر می شود ولی چون کیفیت اسپرم پائین است، میزان حاملگی فقط ۱۰ درصد است.
۲٫ اسپرم برای رسیدن به مایع منی به ترتیب از راههای زیر عبور می کند: اپیدیدیم، لوله منی بر و مجرای انزالی. گاهی انسداد در مجرای انزالی است. درمان این بیماران نسبتا راحت است می توان از طریق مجرای ادرار با یک برش ساده مجرای انزالی را باز کرد.
۳٫ در مردانیکه مبتلا به فقدان مادرزادی دو طرفه لوله منی بر هستند، از یک روشی بنام PESA استفاده می شود. این کلمه مخفف
Percutaneous Epididymal Sperm Aspiration می باشد که در آن از طریق پوست بیضه، اسپرم از اپیدیدیم با سرنگ بدست آمده و لقاح در آزمایشگاه انجام می شود.
۴٫ روش دیگر استفاده از MESA است. این کلمه مخفف Microepididymal Sperm Aspiration است. در آن کیسه بیضه با جراحی باز می شود و قسمتی از اپیدیدیم که مسدود شده است با میکروسکوپ مشخص می شود (چون پشت انسداد اتساع وجود دارد) و از محل متسع شده با سرنگ اسپرم کشیده و زیر میکروسکوپ وجود اسپرم تائید می شود و از آن جهت لقاح در آزمایشگاه استفاده می شود.
۵٫ گاها در بیمارانیکه دارای آزواسپرمی انسدادی هستند نمی توان از اپیدیدیم اسپرم بدست آورد، در این بیماران از روش TESAاستفاده می شود. این کلمه مخفف Testicular Sperm Aspiration می باشد که در آن از راه پوست با سوزنهای بخصوص از بیضه اسپرم کشیده می شود.

درمان مردان مبتلا به آزواسپرمی غیر انسدادی
در این مردان بیوپسی بیضه نشان می دهد که بیضه ها اسپرم تولید نمی کنند. اینگونه مردان قائدتا نابارور مطلق هستند، ولی در سالهای اخیر پیشرفتهائی در این زمینه ایجاد شده است. خود آزواسپرمی غیر انسدادی یا بد عملکرد بیضه دارای علل بسیار زیادی است، در بعضی از موارد می توان تولید اسپرم توسط اینگونه بیضه ها را با دارو تحریک کرد.
۱٫ در مردانیکه اندازه بیضه ها طبیعی و میزان هورمون FSH خون بالا نیست ممکن است بتوان با دارو تولید اسپرم را تحریک نمود.
۲٫ یکی از موارد از بین رفتن عملکرد بیضه عدم عمل جراحی به موقع بیضه نزول نکرده است. اگر این بیماری دو طرفه باشد، مرد دچار ناباروری خواهد شد. بعض از این نوع بیضه ها را نیز می توان با تجویز دارو وادار به تولید اسپرم کرد.
۳٫ گاهی در مردانیکه دارای آزواسپرمی عیر انسدادی هستند، در نمونه برداری از بیضه ها تعدادی اسپرم مشاهده می شود، علت آزواسپرم بودن این مردان این است که اسپرم در حین انتقال از بین می رود. از اسپرمی که از طریق نمونه برداری بدست می آید می توان برای لقاح در آزمایشگاه استفاده کرد.

منبع:مرکز مشاوره ستاره ایرانیان

بازدید : ۴۰۶۹۴۲

رتبه مقاله درگوگل: