بسیاری از زنان ممکن است ناتوانی در ارگاسم را نوعی نقص از جانب خود بدانند، اما این یک اختلال پزشکی قانونی و گسترده است. در حالی که این مشکل می تواند بسیاری از عوارض قابل درک ایجاد کند، شما تنها نیستید و کمک در دسترس است. برای آشنایی با اختلال ارگاسم زنان، نحوه تشخیص و درمان آن و نکاتی برای زندگی با این مشکل پزشکی، ادامه مطلب را بخوانید.

اختلال ارگاسمی زنان

تشخیص اختلال ارگاسم زنان باید بر مبنای یک تشخیص بالینی باشد که نشان بدهد توانایی ارگاسمی زنان کمتر از حد مورد انتظار برای می باشد؛

این حد مورد انتظار براساس سن وی، تجربیات جنسی وی و نسبت به سطح مناسبی از تحریک های جنسی که وی دریافت کرده است، مشخص می شود. این اختلال منجر به ناراحتی های قابل توجه و مشکلات میان فردی می شود.

بدعملکردی ارگاسمی به عنوان یک اختلال روانی متفاوت (به غیر از بدعملکردی جنسی دیگر) در نظر گرفته نمی شود و صرفا به دلیل تاثیرات روانشناختی مستقیم از مواد (برای مثال، سوء مصرف مواد، دارو) یا شرایط بالینی عمومی ایجاد نمی شود.

سندرم اختلال پس از ارگاسم

اختلال ارگاسم زنان چیست؟

اختلال ارگاسمی زنان (FOD) یا آنورگاسمی، مشکل در رسیدن به ارگاسم به دنبال برانگیختگی جنسی معمولی است که با تاخیر مداوم یا مکرر یا عدم ارگاسم حداقل به مدت شش ماه مشخص می شود و حداقل ۷۵٪ از تجربیات جنسی را تحت تاثیر قرار می دهد. بر اساس یک مطالعه در سال ۲۰۱۱ ، این اختلال در سراسر جهان شایع است و بین ۱۱٪ تا ۴۱٪ از زنان در سراسر جهان به آن مبتلا هستند. آنورگاسمی می تواند به طور قابل توجهی بر کیفیت کلی زندگی و رفاه فرد تأثیر بگذارد.

چگونه آنورگاسمی می تواند بر زندگی جنسی شما تأثیر بگذارد؟

هر نوع اختلال عملکرد جنسی می تواند ناراحت کننده باشد، مهم نیست که چقدر رایج باشد. طبق گفته انجمن بین المللی پزشکی جنسی(International Society for Sexual Medicine) ، عدم ارگاسم به خودی خود از نظر فنی یک مشکل نیست.

 با این حال، اگر برانگیختگی جنسی را تجربه می کنید و راهی برای تسکین آن ندارید، وضعیت می تواند به سرعت ناراحت کننده شود. ناتوانی در رسیدن به ارگاسم همچنین می تواند باعث شود که شریک زندگی شما احساس ناکافی کند و به طور بالقوه مشکلاتی را در رابطه شما ایجاد کند. اگر در مورد فراوانی و شدت ارگاسم خود نگران هستید، با ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی یا درمانگر جنسی خود صحبت کنید.

اختلال ارگاسم زنان چگونه تشخیص داده می شود

تشخیص آنورگاسمی (Female orgasmic disorder) معمولاً شامل یک قرار ملاقات با ارائه دهنده مراقبت های اولیه یا متخصص زنان است که در آن سابقه پزشکی شما بررسی می شود. احتمالاً تحت یک معاینه پزشکی عمومی و لگن قرار خواهید گرفت که می تواند به شناسایی سایر شرایط پزشکی که می تواند در تداخل ارگاسم نقش داشته باشد کمک کند. باید انتظار داشته باشید که به سوالاتی در مورد تجربیات خود در مورد میل جنسی، ارگاسم و سایر موضوعات مرتبط در حداقل شش ماه گذشته پاسخ دهید.

علائم آنورگاسمی

اختلال ارگاسمی زنان را این گونه تعریف می کند که هر یک از علائم زیر را به صورت مداوم یا تکرار شونده تجربه می کند:

• ارگاسم تاخیری: رسیدن به ارگاسم ممکن است زمان زیادی طول بکشد.
• عدم ارگاسم: ممکن است اصلا نتوانید به ارگاسم برسید.
• ارگاسم کمتر: ارگاسم هایی که تجربه می کنید ممکن است کمتر از حد انتظار باشد.
• ارگاسم با شدت کمتر: ممکن است ارگاسم کمتری نسبت به آنچه که باید داشته باشید.

انواع اختلال ارگاسم زنان

طبق گفته مرکز مشاوره ستاره ایرانیان ، در حالی که فراوانی و شدت ارگاسم در بین زنان به طور قابل توجهی متفاوت است، این تجربه خود می تواند از یک بار به زمان دیگر تغییر کند . بسته به نحوه تجربه علائم، چهار نوع آنورگاسمی وجود دارد.

مادام العمر

با آنورگاسمی مادام العمر یا اولیه، شما هرگز ارگاسم را تجربه نکرده اید.

به دست آورد

اگرچه قبلاً ارگاسم را تجربه کرده اید، ممکن است برای رسیدن به آن نقطه مشکل داشته باشید. FOD اکتسابی یا ثانویه نیز می تواند چالش های جدیدی را در ارگاسم به همراه داشته باشد. ممکن است قبلاً می توانستید به ارگاسم برسید، اما به دلیل تغییراتی در زندگی خود، مانند دارو یا حوادث آسیب زا، دچار مشکل شده اید.

موقعیتی

رایج ترین نوع اختلال ارگاسم، موقعیتی، اغلب به این معنی است که شما می توانید به ارگاسم برسید، اما فقط در شرایط خاص یا با تحریک خاص. برای مثال، ممکن است فقط از طریق خودارضایی یا رابطه جنسی دهانی بتوانید به ارگاسم برسید.

تعمیم یافته است

ممکن است علیرغم تحریک و برانگیختگی جنسی کافی، ناتوانی کامل در رسیدن به ارگاسم را تجربه کنید.

چه چیزی باعث آنورگاسمی می شود؟

بر اساس یک مطالعه اخیر ، برای بسیاری از افراد، توانایی رسیدن به ارگاسم به تعادل پیچیده عوامل ذهنی، فیزیکی و عاطفی بستگی دارد . مشکل در هر یک از این مناطق می تواند باعث آنورگاسمی شود، اگرچه این به هیچ وجه لیست کاملی نیست. علائم می توانند به اندازه افرادی که تحت تاثیر قرار می دهند منحصر به فرد باشند.

توجه به این نکته ضروری است که برخی از افراد کمبود میل جنسی را تجربه می کنند و از آن ناراحت نیستند. غیرجنسی یک هویت جنسی معتبر است. این مقاله بر روی کسانی تمرکز دارد که می خواهند به ارگاسم برسند و نمی توانند.

پاسخ جنسی شامل کار کردن ذهن و بدن به روشی پیچیده است. هر دو باید به خوبی عمل کنند تا ارگاسم اتفاق بیفتد.» – اختلال ارگاسم در زنان ، دایره المعارف پزشکی کتابخانه ملی پزشکی

عوامل روانشناسی

میل و برانگیختگی جنسی واکنش های پیچیده ای به اشکال مختلف تحریک هستند. جای تعجب نیست که رابطه جنسی می تواند یک فعالیت ذهنی شدید باشد، بنابراین عوامل روانی می توانند دخالت کنند.

• شرایط سلامت روان مانند افسردگی و اضطراب
• سابقه سوء استفاده عاطفی یا جنسی
• استرس ناشی از عوامل استرس زا مانند سوگ یا مسائل مالی 
• عزت نفس ضعیف و تصویر بدنی ضعیف
• خجالت، گناه یا سایر احساسات ناسالم در مورد رابطه جنسی
• باورهای مذهبی یا فرهنگی منفی در مورد رابطه جنسی

عوامل رابطه

اگر در زمینه های دیگر با شریک زندگی خود مشکل دارید، ممکن است آرام شدن کافی برای رسیدن به ارگاسم دشوار باشد.

• کسالت ناشی از فعالیت جنسی در یک رابطه، یا از دست دادن علاقه به خود رابطه
• خجالت از درخواست چیزی که از نظر جنسی می خواهید
• فقدان صمیمیت عاطفی با همسرتان
• مهارت های ارتباطی ضعیف در بیان نیازها و ترجیحات جنسی
• خیانت یا عدم اعتماد
• خشونت شریک صمیمی
• اختلال عملکرد جنسی در شریک جنسی، مانند اختلال نعوظ در مردان

عوامل فیزیکی

رابطه جنسی غیرقابل انکار فیزیکی است و وضعیت بدن شما می تواند بر میزان لذت بردن شما از آن تأثیر بگذارد.

• شرایط پزشکی، مانند دیابت، سندرم تخمدان پلی کیستیک، یا اندومتریوز
• سن بالا
• جراحی های زنان مانند هیسترکتومی
• علائم فیزیکی استرس
• شرایط سلامت روان مانند افسردگی و اضطراب
• داروهای خاص، مانند SSRIs (مهارکننده‌های انتخابی بازجذب سروتونین) برای افسردگی

درمان اختلال ارگاسم زنان

درمان FOD بستگی به علت ایجاد مشکل دارد. اگر مشکلات پزشکی زمینه ای وجود داشته باشد، باید درمان شوند. به طور کلی، برنامه های درمانی برای آنورگاسمی زنان شامل تغییر سبک زندگی، درمان و دارو است. اگرچه در حال حاضر هیچ دارویی به عنوان یک درمان مستقیم برای FOD تایید نشده است، برخی از آنها در مرحله آزمایشی امیدوارکننده هستند.

راه های مقابله با اختلال ارگاسم زنان

گزینه‌های درمانی معمولاً شامل یک یا چند روش زیر است:

• خودت را آموزش بده درباره بدن خود، آنچه دوست دارید، و چگونگی توضیح نیازهای خود به شریک زندگی خود بیاموزید.
• درمان شناختی رفتاری، چه فردی و چه زوج درمانی، می تواند به شما کمک کند دیدگاه و طرز فکر خود را در مورد رابطه جنسی تغییر دهید، روابط جنسی مثبت را ترویج دهید و مهارت های مقابله ای را برای مدیریت استرس توسعه دهید.
• تمرکز حسی با لمس غیر شهوانی در طول آموزش در خانه شروع می شود تا به شما و همسرتان یاد دهد که چگونه یکدیگر را لمس کنید و تا تحریک جنسی ادامه دهید. هدف این است که به شرکا بیاموزیم که نیازهای یکدیگر را درک کنند و بتوانند نیازها و خواسته های خود را با یکدیگر در میان بگذارند.
• خودارضایی جهت دار: از برنامه ای از تمرینات در خانه استفاده کنید تا به شما کمک کند در طی تحریک جنسی خودگردان با بدن خود آشنا شوید. یاد بگیرید چه چیزی را دوست دارید و چگونه خود را به ارگاسم برسانید، سپس این دانش را با شریک زندگی خود بگویید.
• دستگاه‌های تقویت جنسی می‌توانند محرک‌های بیشتری را برای رسیدن به ارگاسم به شما معرفی کنند. به عنوان مثال، دستگاه های خاصی به صراحت برای تحریک کلیتورال طراحی شده اند. هنگامی که در حین رابطه جنسی استفاده می شود، این وسایل تقویت جنسی ممکن است به شما در رسیدن به ارگاسم کمک کند.
• پوزیشن های جنسی را آزمایش کنید. برخی از موقعیت های جنسی، کلیتوریس را بیشتر از بقیه تحریک می کنند. درمانگر جنسی یا ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی شما ممکن است موقعیت های خاصی را توصیه کند که ممکن است برای شما لذت بخش تر باشد.

زندگی با اختلال ارگاسم زنان

فراتر از کاری که با ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی و درمانگر خود انجام می دهید، راه های متعددی وجود دارد که می توانید مهارت های مقابله با آنورگاسمی را توسعه دهید.

به سمت پذیرش کار کنید

کاملاً منطقی است که ممکن است برای پذیرش اینکه آنورگاسمی بخشی از زندگی شماست، مبارزه کنید. با این حال، هنگامی که پذیرفتید که این شرایط تأیید شده است، می توانید شروع به کار به سمت راه حل ها و راه هایی برای زندگی در اطراف آن کنید.

با شریکت حرف بزن

ارتباط بخش مهمی از هر برنامه درمانی برای اختلال ارگاسم زنان است. ناتوانی در ارگاسم به شما ممکن است بر آنها سنگینی کرده باشد، و آنها می توانند مشتاق باشند که به شما در کشف راه حل ها کمک کنند. در حالی که گفتگو ممکن است ناخوشایند باشد، مزایای بالقوه آن بسیار بیشتر از ناراحتی است. احساسات خود را در مورد اختلال خود و نحوه رسیدگی به آن بیان کنید. توضیح دهید که چگونه می خواهید همسرتان به شما کمک کند، و در نهایت، می توانید در مورد آنچه که می توان انجام داد تا رابطه جنسی برای شما لذت بخش تر شود، صحبت کنید.

هوش و سواد جنسی خود را تقویت کنید

یاد بگیرید آنچه را که می خواهید شناسایی کنید و مهارت را تقویت کنید تا بتوانید شریک زندگی خود را برای ارائه اثر مورد نظر هدایت کنید. این مهارت باید با گذشت زمان قوی‌تر شود، بنابراین به تمرین ادامه دهید.

یاد بگیرید حتی بدون ارگاسم از رابطه جنسی لذت ببرید

ناتوانی در رسیدن به ارگاسم بدون شک ناامید کننده است، اما این بدان معنا نیست که اصلا نمی توانید از رابطه جنسی لذت ببرید. ممکن است متوجه شوید که FOD زمانی که بگذارید در پس‌زمینه محو شود و روی صمیمیت با شریک زندگی خود تمرکز کنید، چندان ترسناک نیست. تاکید بر اینکه آیا قرار است به ارگاسم برسید یا نه تنها شانس شما را کاهش می دهد.

به یاد داشته باشید که ارگاسم ممکن است

تشخیص آنورگاسمی به این معنا نیست که شما از نظر جسمی قادر به ارگاسم نیستید. با این حال، به این معنی است که شما ممکن است سفر سخت تری به آن قله رفیع داشته باشید. با وارد شدن به طرز فکر صحیح و استفاده از روش هایی که می دانید عملی هستند، برای موفقیت برنامه ریزی کنید. اگر شریک زندگی تان نمی تواند به شما کمک کند به ارگاسم برسید، خودتان آن را امتحان کنید. سطح استرس خود را تا حد امکان کاهش دهید و به یاد داشته باشید – ارگاسم ممکن است، حتی اگر مجبور باشید به تنهایی به آنها برسید.

آیا باید کرم تقویت کننده ارگاسم را امتحان کنید؟

در حالی که روان کننده های تقویت کننده ارگاسم معمولاً کار نمی کنند، یک کرم تقویت کننده ارگاسم وجود دارد که ایمن، موثر و توسط پزشک توصیه می شود. برخلاف روغن‌ها یا ژل‌هایی که ممکن است در داروخانه‌های محلی خود ببینید، این نوع کرم برای ایجاد حساسیت به نعناع فلفلی یا سایر روغن‌های ضروری متکی نیست – در آن‌ها از سیلدنافیل استفاده می‌شود که همان ماده فقط نسخه‌ای در ویاگرا است.

این کرم با گشاد کردن رگ های خونی در داخل و اطراف اندام تناسلی عمل می کند تا جریان خون به کلیتوریس را افزایش دهد، در نتیجه حساسیت و لذت را افزایش می دهد، که می تواند به شما در رسیدن به ارگاسم رضایت بخشی کمک کند.

کرم یک کرم سیلدنافیل سبک وزن است که برای کمک به بدن شما برای رسیدن به ارگاسم طراحی شده است. مقداری به اندازه یک نخود به صورت موضعی روی کلیتوریس و ناحیه اطراف آن به اندازه کافی برای افزایش جریان خون کافی است و منجر به افزایش روانی و احساس طبیعی می‌شود(منبع: origin).

نکاتی برای استفاده حداکثری از کرم سیلدنافیل:

• شما می توانید در هر زمانی از سیلدنافیل استفاده کنید، اما ممکن است در مواقعی اثرات آن را بیشتر احساس کنید. در روزهای پایانی چرخه قاعدگی و همچنین در دوران یائسگی، سطح استروژن کاهش می یابد و در نتیجه روانکاری طبیعی کاهش می یابد. سیلدنافیل می‌تواند به افزایش حس واژن در این دوره‌ها کمک کند و ارگاسم رضایت‌بخش‌تری را فراهم کند.
• کرم سیلدنافیل ترکیبی مانند سیلدنافیل نباید به صورت خوراکی مصرف شود، اما پس از اثربخشی دارو ممکن است با دستمال مرطوب پاک شود تا رابطه جنسی دهانی ادامه یابد (در واقع ما آن را توصیه می کنیم).
• هر چیزی حدی دارد. از کرم های سیلدنافیل بیش از ۴ بار در ۲۴ ساعت استفاده نکنید.
• مانند هر دارویی، شریک مرد پس از تماس با کرم موضعی، این خطر را دارد که واکنش آلرژیک به هر یک از مواد تشکیل دهنده را تجربه کند. علاوه بر این، اگر یک شریک مرد نیترات یا داروهای کاهش دهنده فشار خون مصرف می کند، یا در معرض خطر سیلدنافیل هستند، از قرار گرفتن در معرض هر گونه زخم باز یا عفونت فعال خودداری کنید.
• آه خدای من! کرم از ماده فعال مشابه سایر درمان‌های مشابه استفاده می‌کند، اما دارای یک تفاوت مهم است – حاوی آرژنین نیست، اسید آمینه‌ای که می‌تواند دفعات و شدت شیوع تبخال را افزایش دهد و در سایر کرم‌های رایج است. اگر شما فردی هستید که با شیوع تبخال سر و کار دارید، OMG! استفاده از کرم کاملاً ایمن است! و در حالی که استفاده از آن در صورت وجود زخم های تازه ایجاد شده توصیه نمی شود، اما می تواند خودارضایی را در روزهای قبل یا بعد از شیوع بیماری (قبل از بازگشت به رابطه جنسی شریک زندگی) لذت بخش تر کند.

به یاد داشته باشید: کاملاً طبیعی است که سطوح میل و تجربه شما از رابطه جنسی با شما تغییر کند و تکامل یابد. اگر فقط آن را احساس نمی کنید و روی چیزهای دیگر متمرکز شده اید همچون طراحی اتاق خواب متمرکز شوید.

اختلال ارگاسمی مردان (انزال تاخیری):

اختلال ارگاسمی مردان عبارت از تاخیر دائمی یا مکرر و یا نبود ارگاسم بعد از تجربه کردن یک مرحله هیجان جنسی نرمال در طول یک فعالیت جنسی می باشد که متخصصان بالینی در هنگام تشخیص دادن این اختلال، سن فرد، تشخیص های مربوط به تمرکز کافی، شدت و طول مدت را در نظر می گیرند.

این اختلال منجر به ایجاد ناراحتی قابل توجه یا مشکلات میان فردی می شود.

بدعملکردی ارگاسمی به عنوان یک اختلال روانی متفاوت (به غیر از بدعملکردی جنسی دیگر) در نظر گرفته نمی شود و صرفا به دلیل تاثیرات روانشناختی مستقیم از مواد (برای مثال، سوء مصرف مواد، دارو) یا شرایط بالینی عمومی ایجاد نمی شود.

پیشنهاد سکستراپ: همه چیز در مورد اختلال ارگاسم مردان

منبع: سایت مشاوره جنسی بر گرفته از استیو برسرت (Steve Bressert, Ph.D.) آخرین به روز رسانی: ۸ سپتامبر ۲۰۲۳

علائم_اختلال_فتیش_–_پا_زن_را_دوست

نابهنجاری جنسی موجود در اختلال فتیش[۱] (که به صورت فتشیسم شناخته می شود) شامل داشتن تمایلات جنسی نسبت به موارد غیرزنده و یا بخش هایی از بدن به منظور دستیابی به لذت جنسی می باشد.

رایج ترین موارد فتیش غیرزنده عبارت از زیرپوشهای زنانه، سوتین ها، جوراب ها، کفش ها، پوتین ها،  یا سایر لوازم پوششی می باشد.

یک شخصی که به بخشی از بدن (برای مثال پا یا مو) فتیش دارد، در طول رابطه جنسی، به یک بخش غیرتناسلی از بدن احساس شهوانی و جنسی خواهد داشت.

همچنین افراد دارای فتیش های جنسی، در برخی مواقع به اهداف غیرزنده و بخش های از بدن تمایلات جنسی پیدا می کنند (برای مثال جوراب های کثیفی که به پا پوشیده شده اند).

اختلال فتیش می تواند یک تجربه چند حسی باشد که شامل در دست داشتن، مزه کردن، سائیدن، وارد کردن ، یا بو کردن فتیش  در طول رابطه جنسی می باشد.

در نمونه مراجعه کننده به درمان مشاهده شده است که این اختلال معمولا فقط در مورد مردها اتفاق می افتد؛

معمولا زنان دچار این اختلال نمی شوند و برای مشخص شدن احتمال صورت گرفتن این اختلال و درجه صورت گرفتن این اختلال در زنان، به اطلاعات بیشتری نیاز وجود دارد.

فرد فتشیسم به صورت مکرر و در هنگام در دست داشتن، سائیدن یا بو کردن فتیش، خودارضائی می کند یا ممکن است که از شریک جنسی خودش بخواهد که در طول رابطه جنسی یک چیزی را که نسبت به آن فتیش دارد را بپوشد.

معمولا فتیش مورد نیاز می باشد یا به هیجان جنسی ترجیح داده می شود و در صورتی که وجود نداشته باشد، ممکن است که مردها دچار بدعمکلردی نعوظی شوند.

اکثر افرادی که خودشان را به عنوان فتشیست در نظر می گیرند، هیچ لزومی ندارند که معایب بالینی مربوط به رفتار های وابسته به فتیش را گزارش کنند.

چنین افرادی می توانند به عنوان افراد دارای یک فتیش و بدون اختلال فتیشیستیک در نظر گرفته شوند.

تشخیص اختلال فتیشیستیک نیاز به اختلال بالینی قابل توجه یا نقایص عملکردی دارد که در نتیجه فتیش ایجاد می شود.

علائم_اختلال_فتیش_–_پا_زن_را_دوست

علائم خاص مربوط به فتیشیسم

فانتزی های سکسی، تمایلات جنسی، رفتارهایی در رابطه با اهداف غیرزنده (برای مثال، زیرپوش های زنانه) که شدید و مکرر هستند و حداقل به مدت شش ماه طول می کشند.

فانتزی ها، تمایلات جنسی، یا رفتار هایی که منجر به اختلال بالینی قابل توجه یا نقایصی در شغل، و سایر حوزه های مهم زندگی می شوند.

موارد فتیش به موارد استفاده شده در لباس زنانه (همانند فتیشیسم ترنوستیک[۲] یا دستیابی به لذت جنسی از طریق پوشیدن لباس جنس مونث) یا ابزارهایی که به منظور تحریک احساس های تناسلی طراحی شده است (برای مثال ویبراتور[۳]) محدود نمی باشند.

موارد تصریح کننده ای که به تشخیص اختلال فتیشیستیک اضافه شده اند عبارتند از:

بخش (های) بدن

هدف (های) غیرزنده

سایر موارد

در هنگام انجام دادن یک تشخیص، یک متخصص بالینی در صورت وجود شرایط خاص، باید یک سری تصریحاتی را انجام بدهد. این تصریح کننده ها عبارتند از:

در یک محیط کنترل شده باشد: این تصریح کننده بر روی افرادی قابل اعمال است که در یک مجموعه نهادی یا سایر مجموعه هایی قرار دارند که فرصت های مربوط به رفتارهای فتیشیستی محدود شده می باشد.

در یک بهبود کامل: حداقل به مدت پنج سال یک اختلال یا نقص در بخشهای اجتماعی، کاری یا سایر بخش ها عملکردی وجود خواهد داشت و محیط مورد استفاده یک محیط فاقد کنترل خواهد بود.

نویسنده: استیو برسرت- مترجم :تریبون آزاد

آخرین به روز رسانی: ۸ سپتامبر ۲۰۱۸

[۱] Fetishistic disorder

[۲] Transvestic fetishism

[۳] Vibrator

[۴] Steve Bressert, Ph.D.

اختلال عملکرد جنسی چیست؟

اختلال عملکرد جنسی اشاره به مشکلاتی دارد که در طول مراحل مربوط به چرخه های واکنش جنسی صورت می گیرد و منجر به ممانعت فرد یا زوج برای تجربه کردن رضایت از فعالیت جنسی می شود.

چرخه واکنش جنسی به صورت مرسوم شامل تحریک، شرایط پایا، ارگاسم و حالت رفع می باشد. تمایل جنسی و تحریک مربوط به بخش تحریک واکنش جنسی می باشد.

در حالیکه تحقیقات صورت گرفته نشان دهنده شیوع اختلال عملکرد جنسی می باشد (۴۳ درصد از زنان و ۳۱ درصد از مردان، سطوح مختلفی از این مشکل را گزارش کرده اند)، ولی یک موضوعی می باشد که اکثر افراد تمایلی به بحث در مورد آن ندارند.

به دلیل اینکه گزینه های درمانی در دسترس می باشند، به اشتراک گذاری نگرانی های خودتان با والدین و مراقبان سلامتی اهمیت زیادی دارد.

انواع مختلف اختلال عملکرد جنسی چه مواردی هستند؟

اختلال عملکرد جنسی در حالت کلی، در یکی از چهار گروه زیر قرار دارند:

• اختلالهای مربوط به تمایل – نبود تمایل جنسی یا علاقمندی به رابطه جنسی
• اختلالات انگیختگی – عدم توانایی برای داشتن تحریک فیزیکی یا تحریک شدن در طول فعالیت جنسی
• اختلالات ارگاسمی – ارگاسم تاخیری یا نبود ارگاسم (اوج جنسی[۱])
• اختلالات مربوط به درد – درد در طول آمیزش

چه کسانی تحت تاثیر اختلال عملکرد جنسی قرار می گیرند؟

اختلال عملکرد جنسی می تواند بر روی افراد دارای سنین مختلف تاثیر گذار باشد، هر چند که بیشتر افراد بالای ۴۰ سال، به دلیل کاهش سلامتی در نتیجه مسن شدن، دچار این اختلال می شوند.

علائم اختلال عملکرد جنسی چه مواردی هستند؟

در مردان:

• عدم توانایی برای بدست آوردن یا نگهداشتن یک نعوظ مناسب برای آمیزش (بدعملکردی نعوظی)
• نبود یا تاخیر انزال با وجود تحریک جنسی مناسب (انزال تاخیری)
• عدم توانایی برای زمانبندی انزال (انزال سریع یا زودرس)

در زنان:

• عدم توانایی برای دستیابی به ارگاسم
• لیزی نامناسب واژنی قبل از آمیزش و در طول آمیزش
• عدم توانایی برای شل کردن ماهیچه های واژنی برای داشتن آمیزش

در مردان و زنان:

• نبود علاقمندی نسبت به تمایل به رابطه جنسی
• عدم توانایی برای تحریک شدن
• درد در هنگام آمیزش

چه عواملی منجر به اختلال عملکرد جنسی می شوند؟

عوامل فیزیکی – بیشتر شرایط فیزیکی و / یا بالینی می توانند منجر به مشکلاتی در عملکرد جنسی شوند.

این شرایط شامل دیابت ها، بیماری قلبی و عروقی (رگ های خونی)، اختلالات عصب شناختی، عدم توازن های هورمونی، بیماری های مزمن همانند اختلال کلیوی یا کبدی، و الکلیسم و سوء مصرف مواد می باشد.

علاوه بر این، تاثیرات جانبی برخی از داروهایی همانند داروهای ضد افسردگی، می تواند بر روی عملکرد جنسی تاثیرگذار باشد.

عوامل روانشناختی – این عوامل شامل استرس و اضطراب مربوط به کار، نگرانی های مربوط به عملکرد جنسی، مشکلات زناشویی یا رابطه ای، افسردگی، احساس گناه، نگرانی های مربوط به تصویر بدن و تاثیرات مربوط به آسیب جنسی گذشته می باشد.

منبع:مشاورانه

[۱] Climax